Το ντεμπούτο άλμπουμ των Nocturnal Eternity, ETERNITY, αποτελεί ένα φιλόδοξο πρώτο βήμα για το συγκρότημα. Χτισμένο ως ένα concept album διάρκειας 45 λεπτών, τα οκτώ τραγούδια του συνδέονται μεταξύ τους μέσω μιας ενιαίας αφήγησης, ακολουθώντας τη συμβολική φιγούρα του Δράκου μέσα από διαφορετικά στάδια της ζωής, από την αθωότητα και την αγάπη μέχρι την απώλεια, το σκοτάδι, την αυτογνωσία και την αναγέννηση.
Η συγκεκριμένη έννοια είναι σημαντική για το άλμπουμ, όμως το ETERNITY δεν εξαρτάται αποκλειστικά από την ιστορία του για να λειτουργήσει. Μουσικά, η μπάντα κινείται στον χώρο του συμφωνικού metal, ενώ παράλληλα ενσωματώνει ένα έντονο κινηματογραφικό στοιχείο που προσδίδει μεγάλο μέρος του χαρακτήρα στον δίσκο. Οι βαριές κιθάρες και οι metal ρυθμοί αποτελούν τη βάση, με τις ορχηστρικές ενορχηστρώσεις, τα ατμοσφαιρικά περάσματα και τα μελωδικά φωνητικά να προσθέτουν επιπλέον βάθος.
Ένα από τα δυνατά σημεία του άλμπουμ είναι ο τρόπος με τον οποίο έχει δομηθεί ως ένα ολοκληρωμένο έργο και όχι απλώς ως μια συλλογή μεμονωμένων τραγουδιών. Υπάρχει μια αίσθηση εξέλιξης σε ολόκληρο τον δίσκο, ενώ οι εναλλαγές στη διάθεση αντικατοπτρίζουν τα διαφορετικά κεφάλαια του ταξιδιού του Δράκου. Κάποιες στιγμές είναι πιο δυναμικές και δραματικές, ενώ άλλες αφήνουν περισσότερο χώρο στη μελωδία και την ατμόσφαιρα. Αυτή η ποικιλία βοηθά το concept να εξελίσσεται φυσικά, χωρίς να απαιτεί από κάθε κομμάτι να ακολουθεί την ίδια φόρμουλα.
Η κινηματογραφική πλευρά της μουσικής των Nocturnal Eternity είναι ιδιαίτερα εμφανής. Η ενορχήστρωση δεν υπάρχει απλώς για να κάνει τα τραγούδια να ακούγονται μεγαλύτερα· σε πολλά σημεία συμβάλλει άμεσα στη δημιουργία της ατμόσφαιρας και στην αφήγηση της ιστορίας. Ταυτόχρονα, οι κιθάρες παραμένουν σημαντικό κομμάτι του δίσκου, εμποδίζοντας τις ενορχηστρώσεις να απομακρυνθούν υπερβολικά από τη metal βάση τους.
Η παραγωγή εξυπηρετεί επίσης αποτελεσματικά αυτή την ισορροπία. Η μίξη και το mastering πραγματοποιήθηκαν στο Denevér Hangstúdió στην Ουγγαρία, και το ETERNITY διαθέτει αρκετό χώρο για τα ορχηστρικά και ατμοσφαιρικά του στοιχεία, διατηρώντας παράλληλα το απαραίτητο βάρος στα πιο heavy σημεία. Με αρκετές διαφορετικές στρώσεις ήχου να διεκδικούν την προσοχή, ένα τέτοιο υλικό μπορεί εύκολα να καταλήξει υπερφορτωμένο, όμως το άλμπουμ γενικά καταφέρνει να διατηρεί τα διαφορετικά στοιχεία του υπό έλεγχο.
Υπάρχουν στιγμές όπου η φιλοδοξία της μπάντας είναι ίσως πιο εμφανής από την ατομικότητα της σύνθεσης. Ως ντεμπούτο, το ETERNITY εξακολουθεί να δείχνει ένα συγκρότημα που διαμορφώνει τη δική του ταυτότητα μέσα σε ένα είδος που διαθέτει ήδη ένα καλά εδραιωμένο λεξιλόγιο. Ωστόσο, η απόφαση να προσεγγίσουν το άλμπουμ ως ένα ενιαίο, συνεχόμενο ταξίδι προσφέρει στους Nocturnal Eternity μια ξεκάθαρη κατεύθυνση και μια βάση πάνω στην οποία μπορούν να εξελιχθούν περαιτέρω.
Σε στιχουργικό και εννοιολογικό επίπεδο, ο Δράκος αντιπροσωπεύει κάτι περισσότερο από έναν χαρακτήρα φαντασίας. Το ταξίδι του μέσα από την αθωότητα, την αγάπη, την απογοήτευση, την απώλεια και τελικά την αναγέννηση μεταφέρει ένα απλό αλλά ανθρώπινο μήνυμα: τα δύσκολα τέλη δεν είναι απαραίτητο να παραμένουν τέλη. Αυτή η ιδέα διατρέχει με συνέπεια ολόκληρο το άλμπουμ, χωρίς να χρειάζεται να κυριαρχεί σε κάθε μουσική στιγμή.
Το ETERNITY επομένως αποδίδει καλύτερα όταν ακούγεται από την αρχή μέχρι το τέλος. Τα μεμονωμένα τραγούδια μπορούν να σταθούν αυτόνομα, όμως το άλμπουμ αποκτά πολύ περισσότερο νόημα όταν ακούγεται ως η ολοκληρωμένη ιστορία για την οποία σχεδιάστηκε.
Για ένα ντεμπούτο, οι Nocturnal Eternity επέλεξαν μια απαιτητική μορφή. Αντί να συστηθούν με μια απλή συλλογή τραγουδιών, επιχείρησαν να δημιουργήσουν έναν συνεκτικό μουσικό και αφηγηματικό κόσμο.
Το ETERNITY δεν προσπαθεί να επαναπροσδιορίσει το συμφωνικό metal, δείχνει όμως μια μπάντα με ξεκάθαρο ενδιαφέρον για την ατμόσφαιρα, την αφήγηση και την κινηματογραφική κλίμακα — και, το σημαντικότερο, της προσφέρει μια ουσιαστική κατεύθυνση για το πού μπορεί να κινηθεί από εδώ και πέρα.
