Λίγους μήνες πρίν και συγκεκριμένα στις 21 Νοεμβρίου 2025 οι Temple of Katharsis κυκλοφόρησαν το νέο 2ο album τους “Worshipers of the Ancient Necromancy”. Με αφορμή την κυκλοφορία αυτή το Metalwar επικοινώνησε με τον Hellmaster 666 (φωνή, μπάσο), για να μάθουμε όλες τις απαραίτητες πληροφορίες.

Metalwar: Το “Worshipers Of The Ancient Necromancy” μοιάζει περισσότερο με τελετουργία παρά με απλό άλμπουμ. Το βλέπετε κι εσείς έτσι;
Hellmaster 666: Θα έλεγα κάτι και από τα 2. Σίγουρα φέρνει σε τελετουργία αλλά πιστεύω ότι μπορείς και να το χαρακτηρίσεις κι ως ένα black metal album. Ανάλογα το πως το βλέπει ο καθένας.

Metalwar: Σε σχέση με το “Macabre Ritual”, ποια είναι η πιο σκοτεινή εξέλιξη που φέρνει αυτή η νέα δουλειά;
Hellmaster 666: Ίσως το ότι σχετίζεται με την αρχαία νεκρομαντία και καταπιάνεται με όλο της το ιστορικό το κάνει να είναι θα έλεγα πιο σκοτεινό από τον προκάτοχο του.

Metalwar: Ο ήχος σας συνδυάζει ελληνική black metal ατμόσφαιρα και σκανδιναβική αγριότητα. Είναι συνειδητή αυτή η «ένωση σχολών»;
Hellmaster 666: Φυσικά και είναι. Από τα πρώτα μας κιόλας βήματα θυμάμαι να προσπαθούμε να κάνουμε ενα πάντρεμα θα έλεγα αυτών των 2 σχολών κι αυτό όλα αυτά τα χρόνια βγαίνει προς τα έξω κι έχει γίνει συνειδητό.

Metalwar: Οι στίχοι αγγίζουν νεκρομαντεία, αρχαία μαγεία και πνευματική αποσύνθεση. Πρόκειται για συμβολισμούς ή για ξεκάθαρα αποκρυφιστική θεματολογία;
Hellmaster 666: Είναι ξεκάθαρα θα έλεγα αποκρυφιστική θεματολογία.

Metalwar: Το “Celebrating the Coronation of Grand Evil” ακούγεται σαν ύμνος σε μια σκοτεινή ενθρόνιση. Ποιο είναι το «Grand Evil» για εσάς;
Hellmaster 666: Το Grand Evil για εμάς είναι ο Σατανάς. Το ερπετό της αβύσσου όπου στέφεται νικητής στο θρόνο του απέναντι στο βασίλειο των ουρανών. Είναι στην ουσία και ο εορτασμός αν το θες έτσι της νίκης του κακού απέναντι στο… “καλό”.

Metalwar: Όλη η σύνθεση πέρασε κυρίως από τον Zeratul. Πώς διατηρείται η συλλογική ταυτότητα της μπάντας μέσα από τόσο συγκεντρωμένο δημιουργικό έλεγχο;
Hellmaster 666: Κοίτα…η σύνθεση των κομματιών έχει ως εξής…έχω πχ εγώ το αρχικό riff. Τον σκελετό ας το πούμε έτσι του κομματιού όπου αργότερα το δίνω στον Zeratul κι έτσι εκείνος χτίζει πάνω σε αυτό. Πολλές φορές μάλιστα είναι καθ’ ολοκλήρου δικά του riffs όπου με βρίσκουν σύμφωνο κι αυτό επειδή έχουμε θα έλεγα πολύ καλή χημεία και δέσιμο μεταξύ μας. Παίζει πολύ σημαντικό ρόλο αυτό στον όλο δημιουργικό έλεγχο.

Metalwar: Η παραγωγή κρατά έναν ωμό αλλά τελετουργικό χαρακτήρα. Θέλατε να ακούγεται σαν «καταγραφή τελετής» και όχι σαν μοντέρνα studio παραγωγή;
Hellmaster 666: Περισσότερο κλείνω προς το “καταγραφή τελετής” πάντως όχι μοντέρνα παραγωγή. Όχι. Είναι ένας ήχος όπου όταν τον βρήκαμε είπαμε ότι αυτός ταιριάζει γάντι για αυτόν τον δίσκο. Είναι πιο old school παραγωγή από το Macabre Ritual.

Metalwar: Το όνομα Temple of Katharsis παραπέμπει σε κάθαρση μέσα από το σκοτάδι. Η μουσική σας στοχεύει σε πνευματική εμπειρία για τον ακροατή;
Hellmaster 666: Και ναι και όχι. Το όνομα το είχα βρει πολλά χρόνια πριν και τότε οκ δεν είχα ακριβώς στο μυαλό μου για μια πνευματική εμπειρία στον ακροατή αλλά με την πάροδο των χρόνων εν μέρη πιστεύω ότι έχουμε καταφέρει και κάτι τέτοιο.

Metalwar: Πόσο σημαντικό είναι το στοιχείο του μυστικισμού για την εικόνα και την ύπαρξη του σχήματος;
Hellmaster 666: Σε αυτόν τον δίσκο αρκετά σημαντικό. Αλλά γενικότερα κλείνουμε περισσότερο στο σατανικό-σκοτεινό ύφος. Αλλά ναι στον εν λόγω δίσκο η εικόνα του μυστικισμού πρέπει να είναι έντονη.

Metalwar: Το artwork του Wolf’s Path αποπνέει απόκοσμη ιερότητα. Πόσο στενά συνεργάζεστε με τους εικαστικούς για να «ντυθεί» σωστά το έργο;
Hellmaster 666: Θέλαμε να βρούμε κάτι σκοτεινό, απόκοσμο, old school και φυσικά χωρίς χρώμα. Επειδή λοιπόν είναι δικά μας άτομα έπιασαν αμέσως αυτό που θέλαμε και το τελικό αποτέλεσμα πιστεύω μας δικαιώνει.

Metalwar: Αν κάποιος ακούσει πρώτη φορά Temple of Katharsis, τι θέλετε να νιώσει: φόβο, δέος ή έλξη προς το άγνωστο;
Hellmaster 666: Μμμμμ….well δύσκολη ερώτηση. Θα έλεγα όμως λίγο απ’ όλα σε σωστές αναλογίες ! χαχα!