Καλωσορίσατε στο Metal War (Αθήνα, Ελλάδα)! Σήμερα έχουμε μαζί μας μια μπάντα που ενσαρκώνει το πνεύμα της ανθεκτικότητας και του ανεξάρτητου rock. Κατευθείαν από το Βανκούβερ του Καναδά, οι The Veer Union δίνουν τις δικές τους μάχες στην πρώτη γραμμή της μουσικής βιομηχανίας για πάνω από μια δεκαετία.
Με τον ασταμάτητο Crispin Earl στο τιμόνι, μετέτρεψαν κάθε δυσκολία σε έναν δυνατό ύμνο για τους “underdogs” αυτού του κόσμου. Σε αυτή την αποκλειστική συνέντευξη, μιλάμε για την τελευταία τους ηχητική επίθεση, τον μόχθο του να παραμένεις ανεξάρτητος και τη φλόγα που κρατάει την “Ένωση” πιο δυνατή από ποτέ. Δυναμώστε την ένταση για τους The Veer Union!

Jo: Ο τίτλος του νέου σας άλμπουμ είναι πολύ δυναμικός. Αποτελεί μια απάντηση στις προκλήσεις που αντιμετώπισε η μπάντα όλα αυτά τα χρόνια ή είναι μια φυσική μουσική εξέλιξη προς έναν πιο βαρύ, μοντέρνο ήχο?
Crispin: Είναι και τα δύο. Το “Reinvention” (Επανεφεύρεση) δεν είναι απλώς μια λέξη· είναι αυτό που κάνουμε όλα αυτά τα χρόνια. Οι προκλήσεις μάς ανάγκασαν να προσαρμοστούμε, αλλά πάντα προσπαθούμε να εξελίσσουμε τη μουσική μας. Γίναμε πιο “βαρείς” επειδή το θέλαμε, όχι επειδή έπρεπε. Οπότε ναι… είναι η επιβίωση που συναντά την ανάπτυξη. Παραμένουμε εμείς — απλώς πιο δυνατά.

Jo: Με τη νέα εποχή της μπάντας, παρατηρούμε μια στροφή όχι μόνο στον ήχο, αλλά και στη συνολική σας αισθητική. Πόσο σημαντικό είναι για εσάς να ευθυγραμμίζεται την οπτική σας παρουσίαση με το νέο υλικό και τι μήνυμα θέλετε να στείλετε στον κόσμο το 2026?
Crispin: Έχουμε γίνει πιο heavy, πιο σκοτεινοί, πιο metal… και ναι, θέλουμε πάντα το οπτικό κομμάτι να ταιριάζει με τον ήχο. Έτσι, καθώς η μουσική έγινε πιο βαριά και σκοτεινή, ολόκληρη η παρουσίασή μας ακολούθησε την ίδια κατεύθυνση. Πάντα αγαπούσαμε το metal και το metalcore — είναι μια κατεύθυνση προς την οποία δουλεύαμε εδώ και αρκετό καιρό. Και το μήνυμα που θέλουμε να στείλουμε στον κόσμο; Είμαστε ακόμα εδώ, ακόμα ζωντανοί, ακόμα “κλωτσάμε” — και όπως πάντα, θέλουμε να φέρουμε ένα μήνυμα ελπίδας.

Jo: Το single “Sea of Fear” είχε τεράστια απήχηση στους οπαδούς σας. Ποια ήταν η εσωτερική σπίθα που οδήγησε στη δημιουργία αυτού του κομματιού και τι αντιπροσωπεύει για σένα προσωπικά?
Crispin: Ευχαριστώ, είναι πολύ ευγενικό εκ μέρους σου. Χτίζαμε αυτό το κομμάτι ξέροντας ότι έπρεπε να “χτυπάει” δυνατά, τεράστια ενέργεια, ξεπέρασμα ορίων, ό,τι πιο βαρύ είχαμε κάνει ποτέ. Αλλά δεν θέλαμε να είναι απλώς θόρυβος — θέλαμε να πει την ιστορία μας. Είμαστε σε αυτόν τον χώρο για πάντα, φίλε. Πάνω, κάτω, όλες οι ανατροπές… έτσι το “Sea of Fear” έγινε αυτός ο ύμνος: μην τα παρατάς ποτέ, κοίταξε κατάματα όλες τις μαλακίες, τους φόβους, τις αλλαγές. Έχει να κάνει με το να αντιμετωπίζεις κάθε αναθεματισμένο πράγμα που επιβιώσαμε — και να βγαίνεις στην αντεπίθεση.

Jo: Με την προσθήκη του Glen Clarke στο μπάσο και στα δεύτερα φωνητικά, η δυναμική των φωνητικών φαίνεται πιο επιθετική. Πώς άλλαξε η παρουσία του την ενέργεια κατά τη διάρκεια των ηχογραφήσεων του νέου άλμπουμ?
Crispin: Ο Glenn στην μπάντα; Απόλυτη χαρά. Είμαστε φίλοι μαζί του εδώ και μερικά χρόνια, τον υπεραγαπάμε. Όταν μπαίνει με αυτά τα screams; Φίλε, χτυπάνε δυνατά — προσθέτει ακριβώς αυτό το επιπλέον επίπεδο “σκληράδας” (grit) που ξέραμε ότι θέλαμε. Το “φρέσκο αίμα” σαν κι αυτό; Απογειώνει τα πάντα. Είναι απλά… ευπρόσδεκτος. Είμαστε ενθουσιασμένοι που είναι εδώ.

Jo: Η μουσική σας συχνά πραγματεύεται την υπέρβαση των αντιξοοτήτων. Θεωρείς τη συγγραφή τραγουδιών μια μορφή αυτοθεραπείας ή αφορά περισσότερο το να δίνετε φωνή στους ανθρώπους που παλεύουν?
Crispin: Οι Veer αφορούσαν πάντα την υπέρβαση των δυσκολιών και, ειλικρινά; Είναι αυτοθεραπεία για εμάς. Στις μέρες μας, ο κόσμος είναι σκληρός — το να είσαι καλλιτέχνης δεν είναι εύκολο. Είμαστε σε αυτό για πάντα, οπότε για να συνεχίσουμε, πρέπει να το αγαπάμε. Γράφουμε πρώτα για τους εαυτούς μας — βγάζουμε από μέσα μας όλη τη “μαυρίλα” που κουβαλάμε, για να επουλωθούμε λίγο. Αλλά εδώ είναι το θέμα: όλοι εκεί έξω παλεύουν με κάτι. Έχουμε γνωρίσει τόσους οπαδούς, έχουμε ακούσει τις ιστορίες τους… οπότε, όταν τελειώνουμε ένα τραγούδι, ελπίζουμε να το “αρπάξουν”, να συνδέσουν τον δικό τους πόνο, τις δικές τους νίκες ή ήττες.

Jo: Παρά το γεγονός ότι βρίσκεστε σε δισκογραφική εταιρεία, διατηρείτε πάντα μια πολύ άμεση επαφή με τους οπαδούς σας. Πόσο σημαντικό είναι για τους The Veer Union να κρατούν αυτό το DIY πνεύμα και την αυθεντικότητά τους στην ψηφιακή εποχή?
Crispin: Είναι προτεραιότητά μας να κρατάμε αυτή την άμεση γραμμή επικοινωνίας ανοιχτή με τους οπαδούς μας. Ειλικρινά, χωρίς αυτούς; Δεν θα ήμασταν εδώ. Όχι σε αυτό το επίπεδο, τουλάχιστον. Είμαστε τόσο ευγνώμονες σε εκείνους που έμειναν μαζί μας μέσα από τα πάντα — τα πάνω, τα κάτω, τις μεγάλες περιόδους αναμονής — και στα νέα πρόσωπα που μπαίνουν τώρα στην παρέα. Αυτοί τα κάνουν όλα δυνατά. Στην ψηφιακή εποχή είναι ίσως ακόμα πιο σημαντικό, γι’ αυτό θέλουμε πάντα να παραμένουμε αληθινοί: DMs, meet-and-greets, απλή κουβέντα μετά τα live. Θέλουμε να ανταποδώσουμε — γιατί αυτοί μας χάρισαν το όνειρό μας. Τόσο απλά.

Jo: Η σκηνή έχει αλλάξει δραστικά από το ντεμπούτο σας. Πώς νιώθεις για την τρέχουσα κατάσταση του Modern Metal και πού βλέπεις να ταιριάζουν οι The Veer Union στο παγκόσμιο τοπίο του 2026?
Crispin: Ναι—η σκηνή έχει αλλάξει τόσο πολύ από το ξεκίνημά μας. Μοιάζει με μια άλλη ζωή. Όσο για το πού ταιριάζουν οι The Veer Union το 2026; Ειλικρινά, είμαστε πολύ «μέσα» σε αυτό—μάλλον είμαστε οι ακατάλληλοι για να απαντήσουμε. Το τι πιστεύουμε και ελπίζουμε εμείς είναι ένα πράγμα, αλλά οι οπαδοί του metal/rock θα το καθορίσουν αυτό. Αλλά το modern metal; Είναι υπέροχο να βλέπεις το alternative metal μεγαλύτερο από ποτέ—αυτό είναι φοβερό.
Τούτου λεχθέντος, δεν έχουμε κρυστάλλινη σφαίρα, οπότε δεν μπορούμε να προβλέψουμε ακριβώς πού θα πάει.
Αλλά ο καλύτερος τρόπος για να μαντέψεις; Κοίτα το παρελθόν. Και αυτή τη στιγμή, φαίνεται ότι φτάνουμε σε ένα σημείο κορεσμού—τα πάντα είναι τόσο γυαλισμένα, τα φωνητικά έχουν auto-tune μέχρι θανάτου, πέρα από τα screams, κάτι που αφαιρεί την πραγματική πεποίθηση (conviction).
Το metal είναι αναμφισβήτητα στο αποκορύφωμά του, αλλά θα χρειαστούμε ένα “reset” κάποια στιγμή. Πώς θα μοιάζει αυτό; Δεν έχω ιδέα… θα βάλουμε τα δυνατά μας για να δώσουμε τη δική μας πινελιά. Αν τίποτα δεν αλλάξει, θα ξεφουσκώσει όπως το rock των αρχών των 2000s—θα τρίβεται μέχρι να σπάσουν οι ίνες του. Παρόλα αυτά, θα υπάρχουν πάντα άνθρωποι που αγαπούν το metal. Το πραγματικό ερώτημα είναι αν θα συνεχίσει να μεγαλώνει—αν θα κερδίζει τους νέους, αν θα τους κρατάει “κολλημένους”. Χωρίς αυτούς; Ναι, θα σβήσει. Αλλά είμαστε ενθουσιασμένοι που ευδοκιμεί. Ελπίζω να παραμείνει ζωντανό.

Jo: Ποια είναι τα σχέδιά σας για περιοδεία το υπόλοιπο 2026? Μπορούμε να περιμένουμε να σας δούμε στα ευρωπαϊκά φεστιβάλ αυτό το καλοκαίρι?
Crispin: Δυστυχώς, δεν θα καταφέρουμε να βρεθούμε στο ευρωπαϊκό φεστιβαλικό κύκλωμα αυτό το καλοκαίρι, αλλά ελπίζουμε να έρθουμε προς τα εκεί αργότερα μέσα στη χρονιά, μαζί με τη Βόρεια Αμερική.

Jo: Το ελληνικό κοινό έχει μεγάλη αγάπη για το μελωδικό και δυναμικό metal. Ποιο είναι το μήνυμά σου στους οπαδούς που ανακαλύπτουν τη νέα εποχή των The Veer Union μέσα από το αφιέρωμά μας?
Crispin: Γεια σας, Έλληνες fans—αν μας ανακαλύπτετε μόλις τώρα, σας ευχαριστούμε. Σοβαρά—από τα βάθη της καρδιάς μας. Είμαστε τόσο ευγνώμονες για κάθε ακρόαση, κάθε κοινοποίηση, κάθε λέξη που μας στείλατε. Σας αγαπάμε παιδιά. Τι εκπληκτικό μέρος—η χώρα σας είναι μεγαλοπρεπώς όμορφη. Ανυπομονούμε να έρθουμε σύντομα εκεί. Ευχαριστούμε για όλα!

Αυτοί ήταν οι The Veer Union, όρθιοι και πιστοί στο πνεύμα του rock κόντρα σε όλες τις αντιξοότητες.
Ένα τεράστιο ευχαριστώ στον Crispin και όλο το crew που ήταν μαζί μας εδώ στο Metalwar. Η πορεία τους είναι η ζωντανή απόδειξη του τι μπορεί να καταφέρει το πάθος και το πείσμα στη σημερινή σκηνή. Μην ξεχάσετε να ακολουθήσετε τις τελευταίες τους κυκλοφορίες και μείνετε συντονισμένοι στο Metal War για περισσότερες δυνατές συνεντεύξεις.
Κρατήστε το metal ζωντανό και την ένταση στο τέρμα!

Συνέντευξη – Κείμενο: Joanna Gonas