Όταν ο Carl Sagan αντίκρισε τη Γη ως μια «χλωμή μπλε κουκκίδα» στην ιστορική φωτογραφία του Voyager 1, αποτύπωσε την απόλυτη μοναξιά και το μεγαλείο του πλανήτη μας μέσα στο αχανές σύμπαν. Αυτό ακριβώς το κοσμικό δέος, ανακατεμένο με την ωμή ενέργεια του underground, καταφέρνουν να μετουσιώσουν σε ήχο οι Earth Can’t Be Possessed από την Κόρινθο, μέσα από το ολοκαίνουργιο single και music video τους, “Pale Blue Dot”.

Το instrumental αυτό ντουέτο, αποτελούμενο από τον Θάνο Νανόπουλο (Bass VI) και τον Βίκτωρα Μπορδόκα (Drums), παραδίδει ένα ατμοσφαιρικό αλλά και άκρως δυναμικό κράμα space, ambient και post-rock αισθητικής, μπολιασμένο με την κοφτερή ορμή του punk rock. Η επιλογή του Bass VI αντί για την κλασική ηλεκτρική κιθάρα αποδεικνύεται ηγετική: ο ήχος αποκτά ένα πρωτόγνωρο, βαθύ και «παχύ» βάρος, γεμίζοντας τις συχνότητες με riffs που μοιάζουν να ταξιδεύουν στο κενό του διαστήματος, ενώ τα τύμπανα κρατούν έναν στιβαρό, υπνωτικό και ενίοτε εκρηκτικό ρυθμό.

Η παραγωγή του Johnny Sa στα WreckIt Sound Studios δίνει στο κομμάτι την απαραίτητη οργανική καθαρότητα, επιτρέποντας στα layers να αναπνέουν χωρίς να χάνουν την underground αιχμή τους. Το “Pale Blue Dot” δεν είναι απλά ένα instrumental rock κομμάτι· είναι το τέλειο soundtrack για ένα ταξίδι προς το άγνωστο και ο ιδανικότερος προπομπός για το επερχόμενο ντεμπούτο άλμπουμ τους, “Cosmic Nausea”, που έρχεται τον Αύγουστο. Αν ψάχνετε για “Rock Music From Outer Space” με ελληνική σφραγίδα, μόλις τη βρήκατε.

12+1 Ερωτήσεις

Jo: Καλωσήρθατε στο Sound Stories by Jo και στο metalwar.gr! Το “Pale Blue Dot” είναι μια εξαιρετική πρώτη γεύση από το σύμπαν σας. Αν έπρεπε να περιγράψετε σε κάποιον που δεν σας έχει ακούσει ποτέ τι ακριβώς συμβαίνει όταν το punk rock συγκρούεται με το space/post-rock στην Κόρινθο, ποιες λέξεις θα επιλέγατε?
Βίκτωρας: Καταρχάς, καλησπέρα – καλημέρα στους αναγνώστες όποια ώρα και αν διαβάζουν. Στην ερώτηση σου θα μπορούσαμε να απαντήσουμε μονολεκτικά: το BigBang! Αλλά, εκτός αυτού, η “σύγκρουση” αυτή στην ουσία της αποδεικνύει και τα διάφορα ακούσματα που έχουμε ριζωμένα στο υποσυνείδητο μας και τους καλλιτέχνες που αγαπάμε, αδυνατώντας να τους ξεχωρίσουμε βάζωντας δογματικά μια ταμπέλα και προσπαθώντας έστω και κατ’ ελάχιστο να πάρουμε κάτι από το μεγαλείο τους. Όσον αφορά την επαρχία και δη, την Κόρινθο, και το space, punk, post rock μοιάζει να τα χωρίζει ένα τεράστιο πολιτισμικό χάσμα. Δεν είναι εύκολη πίστα για να αναπτύξεις συνείδηση σε ανθρώπους που έχουν σαν απώτατη αισθητική αξία το φρέντο καπουτσίνο, τα σκυλάδικα και τη γουρνοπούλα, αλλά όταν το επικοινωνούμε φαίνεται ο κόσμος να γουστάρει, αν και για αρχή απευθυνόμαστε στον κύκλο μας και ίσως, λίγο παραέξω, κρίνοντας βάση της προσέλευσης του πρώτου μας live. Υ.Γ. Το φρεντάκι τα σπάει, no offence!

Jo: Το όνομά σας, “Earth Can’t Be Possessed”, κουβαλά μια πολύ δυνατή δήλωση. Είναι μια αναφορά στην οικολογική συνείδηση, στην ασημαντότητα του ανθρώπου μπροστά στη φύση ή κρύβει ένα πιο βαθύ, κοσμικό μήνυμα?
Βίκτωρας: Ευχαριστούμε που το αντιλαμβάνεσαι έτσι, γιατί έτσι είναι. Βέβαια, αυτή η ασημαντότητα μπορεί να γίνει δύναμη, εάν αντιληφθούμε την ματαιοδοξία της ύπαρξής μας. Δηλαδή, κατανοώντας, ότι είμαστε περαστικοί από αυτήν εδώ την κοσμική συγκυρία, τότε μόνο ίσως αναπτύξουμε ενσυναίσθηση για τα πλάσματα που συμβιώνουν πλησίον μας. Με λίγα λόγια, το όνομά μας είναι εμπνευσμένο από μία απογευματινή στον βόλτα Αη Γιώργη και μια φράση του Ρουσσώ που έλεγε: “ότι εκείνος που σήκωσε δύο πασσάλους και είπε “αυτή εδώ η γη είναι δική μου!” είναι ο πρώτος αγύρτης της ανθρωπότητας.” Καταληκτικά, η υλική μεγέθυνση που επιδιώκουμε είναι ταυτόχρονα και απαρχή για όλα τα άσχημα αυτού εδώ του Κόσμου (πόλεμοι, οικολογικός όλεθρος στο όνομα του κέρδους κλπ.). Και το χειρότερο είναι, ότι αυτό έχει βαθύ συνειδησιακό έρεισμα που διέπει ολόκληρα κράτη, λαούς και ανθρώπους και φαντάζει δύσκολο -αν όχι ακατόρθωτο- να το ξεπεράσουμε. Επειδή, η επικυριαρχία αναπτύσσεται σαν κάτι δεδομένο, αλλά δεν παύει να είναι μια ψευδαίσθηση.

Jo: Η επιλογή του line-up σας είναι άκρως ιδιαίτερη: Μπάσο (Bass VI) και Τύμπανα. Πώς προέκυψε αυτή η απόφαση να αφήσετε εκτός την παραδοσιακή ηλεκτρική κιθάρα και ποιες ήταν οι μεγαλύτερες προκλήσεις για να γεμίσετε τον ηχητικό χώρο μόνο με αυτά τα δύο όργανα?
Βίκτωρας: Η επιλογή του line up, δηλαδή, μπάσο και τα τύμπανα, δεν είναι κάτι που δογματικά αποφασίσαμε να γίνει έτσι. Όταν πρωτο έπιασα τα drumstick ο άνθρωπος που βρέθηκε μπροστά μου και παίξαμε τα πρώτα μας jam, ήταν ο Θάνος. Αλλά, επιπλέον, το μπάσο και οι συχνότητές του είναι οι πρώτοι ήχοι που ακούμε ήδη από έμβρυα. Τα τύμπανα, δε, είναι η πρώτη γλώσσα στην οποία μαθαίνουμε να επικοινωνούμε. Οπότε, θα μπορούσαμε να πούμε ότι και αυτό είχε μία νομοτελιακή κατάληξη για να δημιουργηθεί το σχήμα. Συνεπώς, κινούμενοι σ’ αυτή τη λογική θα μπορούσαμε να πούμε ότι δεν αντιμετωπίσαμε ιδιαίτερες προκλήσεις, για να υπερκαλύψουμε κάποιο ηχητικό χώρο. Δεν αφήσαμε κανένα όργανο απέξω, απλά κάναμε αυτό που “έπρεπε” μέσα από έναν δεσμό φιλίας.Το rhythm section μπορεί -αυταπόδεικτα- να παράξει μουσική από μόνο του!

Jo: Το single “Pale Blue Dot” είναι άμεσα εμπνευσμένο από τον Carl Sagan και τη διάσημη φωτογραφία του Voyager 1. Τι είναι αυτό που σας γοητεύει τόσο πολύ στην αστροφυσική και το διάστημα και πώς μεταφράζεται αυτό το κοσμικό δέος μέσα στο προβάδικό σας?
Βίκτωρας: Θεωρούμε, ότι ο τομέας της αστροφυσικής και η εξερεύνηση του Αγνώστου, είναι μία προοπτική για να ξεπεράσουμε το επίγειο τέλμα στο οποίο έχουμε εισέλθει. Όσον αφορά, την ηχητική μετουσίωση της παραπάνω ιδεολογίας θα μπορούσαμε να πούμε ότι η μουσική που γράφουμε αφουγκράζεται το πώς θα ακουγόταν οι ήχοι μας πέρα από αυτόν τον Κόσμο. Και πώς οι ήχοι αυτοί θα μπορούσαν να αποτελέσουν μέσο επικοινωνίας, εάν -γιατί όχι- συναντούσαμε και άλλους πολιτισμούς στο άπειρο κοσμικό γίγνεσθαι.

Jo: Το κομμάτι ηχογραφήθηκε στα WreckIt Sound Studios με τον Johnny Sa. Πώς ήταν η συνεργασία σας μαζί του και πώς βοήθησε το στούντιο στο να αποτυπωθεί σωστά αυτό που εσείς αποκαλείτε “Cosmic Nausea”?
Βίκτωρας: Ο Johnny για να αποτυπώσει την ηχητική ατμόσφαιρα και ότι είχαμε στο κεφάλι μας για το άλμπουμ υπερέβαλε εαυτόν, ανιδιοτέλειας και επαγγελματισμού. Ο ίδιος όντας κιθαρίστας και έχοντας στο βιογραφικό του δισκογραφία και tours που θα “ζήλευε” οποιοσδήποτε αγαπά το Rock N’ Roll, έβαλε την μαεστρία του να μας πάει ένα βήμα παρακάτω. Το στούντιο του, δε, το WreckIt, αποτελεί ένα διαμάντι όχι μόνο σε τοπικό ή εθνικό επίπεδο, αλλά ευρωπαϊκά. Υπάρχει ευρεία γκάμα εξοπλισμού και τεχνογνωσίας από τον ίδιο για να ικανοποιήσει κάθε γούστο και υποκατηγορία της Rock κουλτούρας. Φαίνεται ότι αυτό που έχει χτίσει το έχει κάνει με μεράκι, με ασυνήθιστη εργασιακή ηθική για τα δεδομένα μας και με δυσκολία, όπως όλοι οι καθημερινοί άνθρωποι. Επίσης, έχει υπομονή και πέρα από το ρόλο του παραγωγού, θα κάτσει να ακούσει τους προβληματισμούς σου, το σχέδιο, το όραμα σου και θα το βγάλει σε κάτι απτό, ίσως και καλύτερα από αυτό που φιλοδοξούσες. He is the man, you know!

Jo: Το instrumental rock απαιτεί από τη μουσική να «μιλήσει» και να πει μια ιστορία χωρίς την ανάγκη των στίχων. Πώς λειτουργεί η διαδικασία της σύνθεσης ανάμεσα στους δυο σας? Ξεκινάτε από ένα συγκεκριμένο concept στο μυαλό σας ή όλα προκύπτουν μέσα από αυτοσχεδιασμούς (jamming)?
Βίκτωρας: Η διαδικασία για να βρεθούν τα μέρη και να υπάρξει ένα κομμάτι δεν είναι μια ευθεία γραμμή και ούτε έχει μια κοινή αφετηρία. Συνήθως, κάποιος από τους δύο έχει ένα concept στο μυαλό, το περιγράφει στον άλλο και έπειτα ξεκινά να δουλεύεται, σεβόμενοι πάντα την παικτική ικανότητα του έτερου μέρους, τα θέλω και την διακριτική ευχέρεια επί της ιδέας. Άλλες φορές τα πράγματα μπορεί να συμβαίνουν και τελείως αυθόρμητα, ενώ κάποιες άλλες μπορεί να μην συμβαίνουν και καθόλου. Ισχύει, δεν έχουμε στίχους, ωστόσο αν παρατηρήσει κανείς τα βίντεο μας, προσπαθούμε να “μιλήσουμε” για αυτούς που από επιβολή δεν μπορούν να μιλήσουν.

Jo: Στις 9 Αυγούστου κυκλοφορείτε το ντεμπούτο άλμπουμ σας, “Cosmic Nausea”. Τι μπορούμε να περιμένουμε από τα υπόλοιπα κομμάτια του δίσκου? Θα κινηθούν στο ίδιο μονοπάτι του “Pale Blue Dot” ή θα δούμε και πιο σκοτεινές ή πειραματικές πλευρές σας?
Βίκτωρας: Το άλμπουμ είναι ένα κράμα από μουσικές και μουσικούς που θαυμάζουμε και ακολουθούμε συναυλιακά εδώ και πολλά χρόνια, στην Ελλάδα και στο εξωτερικό, στο underground και στο mainstream φάσμα (My Sleeping Karma, Liquify, Saint Nicotine, 1000mods, Tuber, VIC, Astarte, Rotting Christ, Septicflesh and list goes on and on). Έχει ambient, rock n’ roll, punk, funk, dark και sludge στοιχεία, χρησιμοποιούμε πέρα από μπάσο – τύμπανα κι hand drum και διάφορα άλλα tribal όργανα υπό την μαεστρία του Τάσου Παναγιωτόπουλου.

Jo: Στον επερχόμενο δίσκο έχετε και τη guest συμμετοχή του Τάσου Παναγιωτόπουλου στα κρουστά. Πώς προέκυψε αυτή η συνεργασία και τι καινούργιο έφερε ο ήχος του στα κομμάτια σας?
Βίκτωρας: Με τον Τάσο συνεργαζόμαστε σ’ ένα μουσικό εργαστήρι του δάσκαλου κρουστών και drums, Gino Arrigoni. Μια μέρα είχε σκάσει με το κατσαρολικό (βλ. Hand drum) εκεί και μόλις το άκουσα, αυτό ήταν! Του πρότεινα συνεργασία για να συνθέσει το intro (D-143) και outro (Into the Unknown), δέχτηκε και μας ταξίδεψε!
Πραγματικά, αυτή η εμπειρία στο στούντιο θα μας μείνει αξέχαστη! Στον ήχο μας η συμμετοχή του προσθέτει μια tribal, trippy και percussive (latin και αφρικάνικη) αισθητική που χωρίς να περιαυτολογούμε είναι κάτι που δεν έχει προηγούμενο. Stay tuned!

Jo: Το επίσημο video για το single κυκλοφόρησε μέσα από το καταξιωμένο underground κανάλι 666MrDoom στο YouTube. Πόσο σημαντικά είναι αυτά τα εναλλακτικά κανάλια και η DIY κοινότητα για μια νέα μπάντα που ξεκινάει σήμερα στην Ελλάδα?
Βίκτωρας: DIY δεν είναι μια θεματική φιλοσοφία που διέπει μόνο την μουσική ιδιότητα. Απογοητευμένοι από θεσμούς, εξοφλημένα στεγανά νοοτροπίας του παρελθόντος και συνειδητοποιημένοι για το ότι έχουμε είμαστε εμείς, στεκόμαστε στα πόδια μας για να κάνουμε αυτό που κάνουμε, όπως και οι πλειοψηφία των μουσικών και καλλιτεχνών στην χώρα μας. Αυτούς τους χαιρετίζουμε και αισθανόμαστε την υπέρβαση που χρειάζεται να κάνεις, για να δημιουργήσεις. Άλλωστε, όλοι μας έχουμε τις ίδιες καταβολές. Όσον αφορά τον Mr.Doom είμαστε κοντοχωριανοί και όποτε έχουμε επικοινωνήσει για να προμοτάρουμε δουλειά μας, απλόχερα και άνευ όρων το δέχτηκε. Το ίδιο ισχύει και για άλλους μουσικούς της τοπικής σκηνής στο heavy στερέωμα, αν και το κανάλι έχει παγκόσμια εμβέλεια (κοντά στα 300 χιλ. subs). Συνεπώς, αυτό βοηθά η φωνή σου να φτάσει σε μέρη που ούτε καν μπορείς να φανταστείς ή να προφέρεις και έτσι, δημιουργούνται άπειρες πιθανότητες για να αγγίξεις, να εμπνεύσεις κόσμο και γιατί όχι, να συνεργαστείς. So, we’re grateful 666Mr.Doom!

Jo: Το βίντεό σας, σε σκηνοθεσία του Θάνου Τσέλιου, έχει μια πολύ ιδιαίτερη, lo-fi και ατμοσφαιρική αισθητική. Πόσο σημαντικό είναι το οπτικό κομμάτι για τους Earth Can’t Be Possessed και πώς συνδέεται με τη “διαστημική” σας ταυτότητα?
Βίκτωρας: Ο Θάνος είναι ο καταλληλότερος άνθρωπος στο cockpit του video editing. Πέρα από την μεταξύ μας συνεργασία, είναι και ο ίδιος παραγωγός μουσικής ταινιών μικρού μήκους, συνθέτης, street musician και keyboardist σε διάφορες μπάντες. Αξίζει να ψάξετε και την δική του μουσική δουλειά (Darkwave Pulsar, Thanos etc.). Φίλοι αρκετά χρόνια, ήδη, από την εφηβεία, μόνο αυτός θα μας ανεχόταν να φέρει σε πέρας μια αποστολή δημιουργικής ασάφειας. Και όχι μόνο αυτό, είχαμε και την ευχέρεια να εξετάσουμε το κάθε πλάνο ξεχωριστά και να επέμβουμε επί των πραγμάτων, αν και ήμασταν σίγουροι για το αποτέλεσμα! Ελπίζουμε, κιόλας, να τα καταφέραμε. Η σύνδεση, λοιπόν, των Earth με την οπτική Τέχνη είναι σε άμεση συνάρτηση, καθώς αποδίδει τα ερεθίσματα της μουσικής που γράφουμε και αυτά που σκεφτόμαστε, για να αποκτήσουν τα πράγματα μορφή. Το ένα φέρνει το άλλο και τούμπαλιν.

Jo: Η ελληνική post/space rock σκηνή έχει βγάλει εξαιρετικά ονόματα τα τελευταία χρόνια και έχει δημιουργήσει έναν πολύ δυνατό πυρήνα οπαδών. Νιώθετε μέρος αυτής της εγχώριας underground κοινότητας ή προτιμάτε να κινείστε εντελώς αυτόνομα?
Βίκτωρας: Ο Αριστοτέλης έλεγε ότι ο άνθρωπος που έχει φτάσει το ανώτατο στάδιο αυτονομίας και δεν έχει ανάγκη την κοινωνία είναι είτε ζώο, είτε Θεός. Το δεύτερο δεν είμαστε σίγουρα. Σαφώς, το αίσθημα του ανήκειν είναι βασική ανθρώπινη ανάγκη που μας περικλείει και εμάς και μακάρι στο μέλλον να βρισκόμασταν στην ίδια σκηνή με τους εξαιρετικούς καλλιτέχνες που προαναφέραμε και όλους όσους για την οικονομία της συζήτησης θα κρατηθούμε να μην αναφέρουμε. Συνεπώς, μέρος ενός συνόλου που δεν μισαλλοδοξεί, είναι αλληλέγγυο και αλληλοενθαρύνεται θα θέλαμε να νιώσουμε, ναι!

Jo: Αν το Voyager 1 εκτοξευόταν σήμερα στο διάστημα και σας ζητούσαν να βάλετε ένα και μοναδικό riff από το “Cosmic Nausea” στον χρυσό του δίσκο (Golden Record) για να το ακούσουν οι εξωγήινοι πολιτισμοί, ποιο θα ήταν αυτό και γιατί?
Βίκτωρας: Θα θέλαμε, λόγω heaviness, να παίξει το δεύτερο riff από το δεύτερο μέρος του “DeKay”, για να τους δείξουμε ότι δεν κολώνουμε σε περίπτωση επίθεσης:
“Ελάτε να τα πάρετε, αααααα!” Χαχαχα. Και αν μας δίνετε και μια δεύτερη πάσα θα θέλαμε να παίξει η μπασογραμμή, του “Esoteric Feelings”, γραμμένη σε Fretless bass, διότι οι άνθρωποι όντας αστρικές προβολές στην ουσία υπάρχουμε σε μια ατέρμονη κοσμική ροή. Γι’ αυτό και στο διάστημα ίσως μας ακούσει ο φίλος μας ο Τέο που χάσαμε νωρίτερα την χρονιά που διανύουμε.

12+1: Ο αυτοσαρκασμός σας και η περιγραφή “Rock Music From Outer Space” δείχνουν ότι δεν παίρνετε τους εαυτούς σας πολύ σοβαρά, παρόλο που η μουσική σας είναι εξαιρετικά δουλεμένη. Αν αύριο σας απαγάγουν εξωγήινοι και σας ζητήσουν να παίξετε ένα live μέσα στο διαστημόπλοιό τους, ποιο είναι το πρώτο πράγμα που θα ζητήσετε στο δικό σας “space rider” (απαιτήσεις μπάντας)?
Βίκτωρας: Βασικά, έτσι όπως είναι η κατάσταση στην Ελλάδα και τον πλανήτη μας, αν μας απήγαγαν εξωγήινοι θα μας κάνουν χάρη. Σίγουρα, ένας πολιτισμός που θα έχει αναπτύξει στο μέγιστο βαθμό και με σεβασμό την τεχνολογία, θα έχει υπερνικήσει τις επιμέρους εγωπάθειες, όπως τις κατανοούμε εμείς. Βέβαια, ίσως και γι’ αυτό να μην μας πλησιάζουν. Τέλος πάντων, απαιτήσεις ε; χμμμμμμ…. οι μπασίστες, επιτέλους, να ακούγονται στη μίξη και το τσίπουρο να σερβίρεται 1,20 με μεζέ.

https://www.youtube.com/@earthcantbepossessed
https://www.instagram.com/earthcantbepossessed/
https://www.facebook.com/earthcantbepossessed?
https://earthcantbepossessed.bandcamp.com/

Θάνος Νανόπουλος & Βίκτωρας Μπορδόκας (Viktoras Bordokas)
Ο Θάνος Νανόπουλος και ο Βίκτωρας Μπορδόκας αποτελούν ένα εξαιρετικά δυναμικό και δεμένο ρυθμικό δίδυμο στη σύγχρονη εγχώρια σκηνή, ξεχωρίζοντας για την ενεργή παρουσία τους σε πολλαπλά και διαφορετικά μουσικά projects.
Ο Θάνος Νανόπουλος είναι ένας πολύ δραστήριος μπασίστας, ο οποίος πλαισιώνει με το παίξιμό του μερικά από τα πιο ενδιαφέροντα σχήματα της underground σκηνής. Συγκεκριμένα, συμμετέχει ως μπασίστας στις εξής μπάντες:
Corax BM
Dimitris Fragkoulis Band
Darkwave Pulsar
Earth can’t be possessed

Αποτελώντας το έτερο ήμισυ του ρυθμικού τμήματος (rhythm section), ο Βίκτωρας Μπορδόκας (Viktoras Bordokas) είναι ένας ταλαντούχος drummer που μοιράζεται την ίδια αφοσίωση στη μουσική. Συμμετέχει ενεργά ως drummer ακριβώς στα ίδια συγκροτήματα, δίνοντας τον ρυθμό και τον δυνατό του παλμό στους:
Unity
The Wrong Way
Earth can’t be possessed

Μαζί, ως μπάσο και τύμπανα, αποτελούν τη ραχοκοκαλιά αυτών των σχημάτων και συνεχίζουν να αφήνουν το δικό τους ξεχωριστό αποτύπωμα στην εγχώρια rock και metal σκηνή!
Ένα μεγάλο “ευχαριστώ” στον Θάνο Τσέλιο!

Θέλουμε να εκφράσουμε τα θερμά μας συγχαρητήρια και έναν μεγάλο έπαινο στον ταλαντούχο Θάνο Τσέλιο για την εξαιρετική δουλειά του στο πρόσφατο βίντεο που δημιούργησε για την μπάντα! Το οπτικό αποτέλεσμα, η αισθητική και η ενέργεια που αποτύπωσε δείχνουν το υψηλό επίπεδο της δημιουργικότητάς του και τον επαγγελματισμό του.

Πέρα από τις εξαιρετικές του ικανότητες πίσω από την κάμερα, ο Θάνος είναι και ο ίδιος ενεργός μουσικός, έχοντας δημιουργήσει τη μπάντα Darkwave Pulsar μαζί με τον Θάνο Νανόπουλο.
Μπορείτε να ανακαλύψετε περισσότερα δείγματα της δουλειάς του/τους, καθώς και όλα τα βίντεό του, στο επίσημο κανάλι του στο YouTube.
https://www.youtube.com/@thanos9797

https://www.youtube.com/@darkwavepulsar

Σας ευχαριστώ θερμά για τον χρόνο σας, την αυθεντικότητα και την όμορφη κοσμική τρέλα που φέρνετε στην ελληνική σκηνή.
Εύχομαι καλή επιτυχία με την κυκλοφορία του δίσκου τον Αύγουστο και να τα πούμε σύντομα και από κοντά σε κάποιο live!

Συνέντευξη – Κείμενο: Joanna Gkonas