Eternal Force – Race of Evil: Κριτική άλμπουμ

🎶 Eternal Force
🌎Αθήνα, Ελλάδα
📀Race of Evil
® Αυτοχρηματοδοτούμενο
📅 02/10/2026

Εδώ και αρκετό καιρό, οι heavy/thrash metallers ETERNAL FORCE κερδίζουν σταδιακά την προσοχή του κοινού, είτε μέσα από τα singles που έχουν ήδη κυκλοφορήσει είτε μέσα από τις πρώτες ζωντανές εμφανίσεις τους. Η στιγμή για την πρώτη ολοκληρωμένη δισκογραφική τους δουλειά έφτασε και το «Race of Evil» αποτελεί την πρώτη ουσιαστική κατάθεση της μπάντας, αποτυπώνοντας με σαφήνεια τόσο την ταυτότητα όσο και τις δυνατότητές της.

Στα έντεκα κομμάτια του άλμπουμ, οι ETERNAL FORCE δεν κρύβουν τις επιρροές τους. Αντίθετα, τις αναδεικνύουν και τις ενσωματώνουν σε ένα αποτέλεσμα που παραπέμπει έντονα στη χρυσή εποχή του heavy και thrash metal, με βασικές αναφορές στους METALLICA, JUDAS PRIEST, MEGADETH και άλλους εκπροσώπους της δεκαετίας του ’80 και, σε δεύτερο επίπεδο, των ’90s. Το ενδιαφέρον είναι ότι η μπάντα δεν επιχειρεί να παρουσιάσει αυτές τις επιρροές ως κάτι διαφορετικό. Το «Race of Evil» αναζητά τη νοσταλγία και τη ρετρό αισθητική, μεταφέροντάς τες όμως μέσα από μια σύγχρονη και προσεγμένη παραγωγή.

Τον τόνο δίνει η 3λεπτη ορχηστρική εισαγωγή με το «Into the Light» ενώ γρήγορα μπαίνουμε στο κυρίως πιάτο με το «Rise From the Flames» που ξεχωρίζει για την πολύ παραστατική και θεατρική φωνητική ερμηνεία από τον τραγουδιστή Αντώνη Obsessick. Το άλμπουμ περιλαμβάνει συνολικά 11 τραγούδια τα οποία προσφέρουν την απαραίτητη μουσική ποικιλία. Από τα σπιντάτα «Rise From the Flames» και «Take the Power» μέχρι τα πιο mid-tempo «Dead and Gone» και «No Regrets» αλλά και το, μάλλον αχρείαστα, δεκάλεπτο μπαλαντοειδές «Α Heart Given (Never Return)», οι ETERNAL FORCE διηγούνται μια μουσική ιστορία με κινηματογραφικό τρόπο. Οι διαφορετικές ταχύτητες και διαθέσεις λειτουργούν ως απαραίτητα εργαλεία ώστε ο δίσκος να διατηρεί το ενδιαφέρον του σε όλη τη διάρκειά του.

Στο καθαρά μουσικό κομμάτι, αυτό που ξεχωρίζει είναι το δίπολο κιθάρας από τον Mike Dervos και τυμπάνων από τον Ανδρόνικο Μαλτέζο ενώ σημαντικό ρόλο παίζει και ο Αντώνης στα φωνητικά με τον, πολλές φορές, επιτηδευμένο (με την καλή έννοια) και πομπώδη τρόπο που προσεγγίζει τον ρόλο του. Σε αρκετές στιγμές μπορούν να εντοπιστούν αναφορές σε εμβληματικές φωνές όπως ο Bruce Dickinson και ο Rob Halford. Αν καταφέρει με τον χρόνο να αποκτήσει ακόμη μεγαλύτερο έλεγχο και σταθερότητα στην ερμηνεία του, διαθέτει τα στοιχεία για να διαμορφώσει ένα ιδιαίτερα αναγνωρίσιμο προσωπικό ύφος.. Παράλληλα, το μπάσο του Γιώργου Γκρίτση δίνει το απαραίτητο βάθος ενώ η ρυθμική κιθάρα του νεαρού αλλά ταλαντούχου Στέφανου Χατζ ξεχωρίζει σε συγκεκριμένα σημεία του άλμπουμ.

Στα highlights του άλμπουμ είναι σίγουρα το «Dead and Gone» το οποίο ήταν και το πρώτο single της μπάντας αλλά και το «Take The Power» το οποίο κατά δήλωση του Mike είναι και από τα τραγούδια που ξεχώρισαν όσοι είχαν ακούσει το άλμπουμ πριν την κυκλοφορία του.

Αυτό που γίνεται τελικά σαφές μέσα από το «Race of Evil» είναι ότι οι ETERNAL FORCE γράφουν μουσική που πρώτα απ’ όλα τους εκφράζει και τους αντιπροσωπεύει. Και αυτή ακριβώς η ειλικρίνεια είναι ίσως το σημαντικότερο πλεονέκτημά τους. Οι επιρροές τους είναι ξεκάθαρες, η αισθητική τους είναι συνειδητή και η νοσταλγική διάθεση δεν λειτουργεί ως προσπάθεια αντιγραφής ή αναπαράστασης μιας άλλης εποχής, αλλά ως φόρος τιμής σε αυτή.

Αν κάτι εξακολουθεί να ξεχωρίζει το metal από πολλά άλλα μουσικά ιδιώματα, αυτό είναι η ψυχή. Και το «Race of Evil» διαθέτει μπόλικη.

★ 8,5/10
✍🏻 Κώστας Μπουντούκος