Ένα από τα καθιερωμένα συναυλιακά ραντεβού σχεδόν κάθε χρόνο είναι αυτό με τους LEPROUS για τους οποίους τρέφω μια πολύ ιδιαίτερη αγάπη. Αυτή η αγάπη προκύπτει κυρίως από τα συναισθήματα και την ανατριχίλα που μου προκαλεί ο Einar και η παρέα του όταν τους βλέπω πάνω στη σκηνή. Και ας μην έχω ξετρελαθεί με τα δύο τελευταία τους άλμπουμ. Δεν έχει καμία απολύτως σημασία. Το live της Κυριακής μάλιστα ήταν το πιο ιδιαίτερο από όλα όσα έχω παρακολουθήσει καθώς η setlist διαμορφώθηκε κατά τη διάρκεια της συναυλίας.

Αλλά πριν φτάσουμε εκεί, νωρίς νωρίς, λίγο μετά τις 19:30 (υπάρχει λόγος γι’ αυτό, θα καταλάβετε στη συνέχεια) στη σκηνή βγήκαν οι φρέσκοι CRYSTAL HORIZON από τη Νορβηγία για ένα σχεδόν μισάωρο set. Η πορεία τους μέχρι τώρα θα μπορούσε να περιγραφεί με τη φράση “από τα θρανία στις μεγάλες Ευρωπαϊκές σκηνές” αφού μιλάμε για μια παρέα συμφοιτητών που το 2021 αποφάσισαν να κυνηγήσουν το όνειρό τους. Οι επιρροές από τους LEPROUS ήταν κάτι παραπάνω από εμφανείς αλλά βέβαια έλειπαν όλα εκείνα τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά που κάνουν τους LEPROUS να ξεχωρίζουν. Μάλλον αναμενόμενο αφού μιλάμε για την αρχή της καριέρας τους οπότε είναι σίγουρο ότι όσο περνάει ο καιρός θα διαμορφώνουν τη δική τους ταυτότητα μιας και το ταλέντο δεν λείπει. Η συνύπαρξη τους με τους LEPROUS σίγουρα θα τους βοηθήσει να αποκτήσουν την απαιτούμενη εμπειρία αλλά και να γίνουν ευρύτερα γνωστοί. Η μελωδικότητα, η ατμόσφαιρα και οι ωραίες συνθέσεις είναι δεδομένες όπως και η πολύ ωραία παρουσία του τραγουδιστή τους.

Setlist

• Finally I Fly (unreleased)
• Falling Again (unreleased)
• All My Dreams
• Drifting
• Where You End

Η επόμενη μπάντα ήταν οι σαφώς πιο έμπειροι Βρετανοί IHLO που φέτος κλείνουν 10 χρόνια πορείας. Πιο άνετοι στη σκηνή και γενικότερα πιο κινητικοί, κυρίως ο απόλυτα εκφραστικός τραγουδιστής τους Andy Robison ο οποίος είχε και τον ρόλο του πληκτρά. Το 2025 μάλιστα είχαν κυκλοφορήσει το δεύτερο στούντιο άλμπουμ τους οπότε υπήρχε αρκετό υλικό προς εκμετάλλευση ενώ στο γενικότερο κλίμα της βραδιάς αποφάσισαν να παίξουν και ένα τραγούδι που δεν είχε δοκιμαστεί ξανά σε live (το «Legacy») και τολμώ να πω ότι ήταν και αυτό που μου έκανε την μεγαλύτερη εντύπωση. Και εδώ οι LEPROUS αποτελούν έμπνευση αλλά οι IHLO έχουν μια πιο διευρυμένη μουσική ταυτότητα που εκτείνεται στα όρια του djent, ακόμα και της ηλεκτρονικής μουσικής.

Setlist

• Wraith
• Reanimate
• Starseeker
• Source
• Legacy

Το κοινό υποδέχτηκε θερμά και τις δύο μπάντες αλλά η αποθέωση που γνώρισαν οι LEPROUS μόλις ανέβηκαν στη σκηνή, περίπου ένα δεκάλεπτο πριν την προκαθορισμένη ώρα, ήταν ανεπανάληπτη. Οι ιαχές «Leprous, Leprous» και «Είναι τρελός ο Νορβηγός» δονούσαν την ατμόσφαιρα (δημοσιογραφικό κλισέ μεν, ακριβές δε) και οι LEPROUS φρόντισαν να μας αποζημιώσουν με μία ανεπανάληπτη μουσική εμπειρία. Όπως είχαν ήδη ανακοινώσει, η setlist θα διαμορφωνόταν σταδιακά κατά τη διάρκεια της συναυλίας με επιλογές από το κοινό κατά βάση. Τα μόνα τραγούδια που ακούστηκαν χωρίς να μπουν σε κλήρωση ήταν το «Atonement» με το οποίο άνοιξαν τη συναυλία και τα κλασικά «Below», «From The Flame» και «The Price» που εννοείται δεν χάλασαν κανέναν. Από εκεί και πέρα κάποια επιλέχθηκαν δια βοής μεταξύ 3-4 επιλογών όπως το «Third Law» (εκεί χάσαμε το «Illuminate») ή το «Out of Here» (έμεινε εκτός δυστυχώς το «Alleviate» και το «Take on me»). Άλλα επιλέχθηκαν με τυχαία επιλογή μέσα από ένα καπέλο με χαρτάκια, όπως το «On Hold» ή το «Red» που ο Einar χαρακτήρισε ως το πιο δύσκολο τραγούδι τους που αποφεύγουν να παίζουν live. Το «Down» και το «The Flood» επιλέχθηκαν από θεατές που έπιασαν ένα μπουκάλι νερού που πέταξε ο Einar στο κοινό ενώ το κλείσιμο έγινε με το κλασικό «The Sky is Red» μετά από ψηφοφορία στο Instagram μεταξύ των «Nighttime Disguise», «Like a Sunken Ship» και το «Slave».

Η συναυλία ήταν μια πραγματικά μοναδική εμπειρία. Μπορεί να ξενέρωσα ελαφρώς που δεν άκουσα το «Slave» το οποίο είναι το απόλυτο συναυλιακό τους τραγούδι αλλά η βραδιά κύλησε με πολύ κέφι, με έναν Solberg απίστευτα επικοινωνιακό, ακόμα περισσότερο από το σύνηθες, έναν ήχο κρύσταλλο και τα μέλη της μπάντας να αποδεικνύουν ότι είναι απίστευτοι μουσικοί. Ξεχωριστή μνεία φυσικά στο ντράμερ Baard Kolstad που είναι μέσα στο 2-3 καλύτερους ντράμερ της γενιάς του. Το κοινό συμμετείχε σχεδόν σε κάθε τραγούδι με φωνές, χειροκροτήματα και συνθήματα και γενικά επικρατούσε μία σχεδόν πανηγυρική ατμόσφαιρα. Στα περίεργα, η αποχώρηση του πληκτρά, Harrison White λίγο μετά τις 10:30 αφού όπως εξήγησε ο ίδιος, ως Βρετανός έπρεπε να προλάβει να φύγει από Ενωσιακό έδαφος έστω και για μερικές ώρες πριν τα μεσάνυκτα αφού έληγε η άδεια εργασίας που είχε πάρει. Έτσι, έπρεπε να πετάξει για Κωνσταντινούπολη και να επιστρέψει για να συνεχίσει την περιοδεία προφανώς με νέα άδεια.

Setlist

(από το sitewww.setlist.fm όπου φαίνεται και ο τρόπος επιλογής του κάθε τραγουδιού)

1. Atonement
2. Third Law – Ψηφίστηκε από το κοινό δια βοής. Οι άλλες επιλογές ήταν «Illuminate», «Stuck» και «I Lose Hope»
3. The Valley – Η μπάντα χρησιμοποίησε μία χάρτινη κατασκευή που προβλέπει το μέλλον (ιδέα του Tor) για να αποφασιστεί το τραγούδι, το οποίο τελικά ήταν το «The Valley».
4. Below
5. Out of Here – Ψηφίστηκε από το κοινό δια βοής. Οι άλλες επιλογές ήταν τα τραγούδια «Alleviate» και «Take on Me» (διασκευή).
6. Red – Ένας θεατής τράβηξε τυχαία ένα χαρτάκι από ένα καπέλο που περιείχε όλα τα τραγούδια που είχαν προβαριστεί (50 απ’ ότι μας ενημέρωση ο Einar κάποια στιγμή).
7. The Price
8. Distant Bells – Ψηφίστηκε από το κοινό δια βοής. Οι άλλες επιλογές ήταν «I Hear the Sirens» και «Castaway Angels».
9. Down – Επιλεγμένο από έναν θαυμαστή. Ο Einar πέταξε ένα μπουκάλι και ο θεατής επέλεξε το «Down» αντί για το «Contaminate Me» και το «White».
10. From the Flame
11. On Hold – Ένας θεατής τράβηξε τυχαία ένα χαρτάκι από ένα καπέλο που περιείχε όλα τα τραγούδια που είχαν προβαριστεί.
12. The Flood – Επιλέχθηκε με ρίψη μπουκαλιού. Προηγήθηκε ένα απόσπασμα από το «White» (η πρώτη επιλογή αυτού που το έπιασε) μόνο με τον Einar.
13. The Sky Is Red – Η πιο δημοφιλής επιλογή σε δημοσκόπηση στο Instagram, μπροστά από τα «Nighttime Disguise», «Like a Sunken Ship» και «Slave».

Μπορεί το live να μην είχε τη ροή που έχει μια φυσιολογική συναυλία αλλά η εμπειρία που έζησαν όσοι παρακολούθησαν αυτή την ιδιαίτερη βραδιά δεν συγκρίνεται με κάποια άλλη από τις προηγούμενες φορές που επισκέφτηκαν τη χώρα μας. Από κοντά βέβαια και οι άλλες δύο μπάντες που δημιούργησαν ένα ταιριαστό line up γεμάτο μελωδίες και ταλέντο.

Κείμενο – Βίντεο: Κώστας Μπουντούκος

Φωτογραφίες: Κατερίνα Στεφάνου, Κώστας Μπουντούκος