Κάτι βραδιές σαν αυτή της Τετάρτης, 11 Μαρτίου στο Temple μου υπενθυμίζουν γιατί η Metal δεν είναι απλά ένα είδος μουσικής που απλά μου αρέσει αλλά είναι κάτι πολύ μεγαλύτερο από αυτό. Είναι τρόπος ζωής, είναι οι φιλίες που αναπτύσσονται μέσα σε αυτό το πλαίσιο, είναι οι μπάντες με τις οποίες μεγαλώσαμε και μας στιγμάτισαν και είναι οι μουσικοί που σε αντίθεση με το στιλιζαρισμένο προφίλ των εκπροσώπων άλλων μουσικών ειδών, στη Metal απογυμνώνονται στα μάτια του κοινού με όλα τα καλά και τα άσχημά τους.

Οι SAVATAGE είναι ένα συγκρότημα που καθόρισε το είδος, γαλούχησε γενιές μουσικών και οπαδών και όπως είπε και ο Δημήτρης Μπάρμπας (Mr. Music), ένας εκ των ομιλητών στην παρουσίαση του βιβλίου «A Thousand Tales Untold: The Early Years» του Ανδρέα Οικονόμου, απέδειξαν ότι μια ρημαδιασμένη δίεση μπορεί να αλλάξει την ιστορία της μουσικής.

Λίγο μετά τις 21:00 ξεκίνησε η εκδήλωση μπροστά σε ένα πολυπληθές κοινό (αν λάβουμε υπόψη και το εργάσιμο της επόμενης ημέρας) με 4 σημαντικές προσωπικότητες του χώρου μας να παίρνουν τις θέσεις τους δίπλα στον Οικονόμου. Συντονιστής της συζήτησης ήταν ο μπαρουτοκαπνισμένος δημοσιογράφος Θοδωρής Μανίκας ο οποίος μας αφηγήθηκε πως περπάτησε στους δρόμους της Τάμπα, στη Φλόριντα των Η.Π.Α., στους ίδιους δρόμους που τα αδέρφια Oliva στα τέλη της δεκαετίας του ’70 ξεκίνησαν ένα ταξίδι που από το 1993 και μετά συνεχίζει μόνος του ο Jon Oliva. Τον λόγο στη συνέχεια πήρε ο παλαίμαχος ποδοσφαιριστής Σάββας Κωφίδης, γνωστός για την αγάπη του στη Metal μουσική, που πραγματικά μίλησε εκ μέρους όλων των αγνών φίλων των SAVATAGE. Όλων αυτών που χωρίς να γνωρίζουν μουσική, οι SAVATAGE τους αγγίζουν.

«…Όταν ακούω SAVATAGE ο χρόνος παύει να υπάρχει και μεταφέρομαι σε έναν άλλο κόσμο…»

Αυτό που τόνισε αρκετές φορές συγκινημένος είναι το πόσο του στοίχισε η απώλεια του Criss Oliva. Απόδειξη των όσων αναφέρω παραπάνω για τη σημασία και το συναισθηματικό δέσιμο που υπάρχει μεταξύ των οπαδών και των μουσικών στο Metal.

«…Η απώλεια του Criss δεν είναι απλώς ένας θάνατος ενός μουσικού αλλά η βίαια αποκοπή μιας μουσικής ιδιοφυίας. Με την κιθάρα του δεν έπαιζε απλά μουσική αλλά μιλούσε, έκλαιγε…»

Στη συνέχεια τον λόγο πήρε ο γνωστός δημοσιογράφος και γνώστης της ιστορία της Metal μουσικής, Χάκος Περβανίδης (Metal Hammer), ο οποίος μίλησε και αυτός για την επίδραση που είχε η μουσική των SAVATAGE στη ζωή του. Ένα από τα πρώτα άλμπουμ που είχε ακούσει και του έκανε εντύπωση ήταν το «The Dungeons Are Calling» γιατί ήταν τόσο διαφορετικό από τα μέχρι τότε ακούσματά του. Όμως δεν έμεινε εκεί.

«…τα ‘Hall Of The Mountain King’ και ‘Gutter Ballet’ μου άλλαξαν τη ζωή γιατί αυτή η μουσική έχει έντονο συναισθηματικό πλούτο και δεν είχε μόνο μία κατεύθυνση. Ο συναισθηματικός της πλούτος φαίνεται σε κάθε νότα του Oliva αλλά και στην ίδια του την ύπαρξη…»

Η σπουδαιότητα του καλλιτεχνικού αποτυπώματος των SAVATAGE σύμφωνα με τον Χάκο φαίνεται από το γεγονός ότι αναφέρονται ως επιρροή από καλλιτέχνες πολλών ειδών μουσικής και όχι μόνο του Metal αλλά και από τη συμπεριφορά των μελών του συγκροτήματος απέναντι σε οπαδούς, δημοσιογράφους κλπ μιας και είχε την τύχη να συναναστραφεί μαζί τους. Μάλιστα μας ανέφερε ότι υπάρχουν ενδιαφέρουσες ιστορίες από αυτές τις συναντήσεις αλλά δυστυχώς δεν υπήρξε χρόνος για να ακούσουμε κάποιες από αυτές.

Τελευταίος καλεσμένος της βραδιάς, ο Δημήτρης Μπάρμπας ή αλλιώς ο Mr. Music, γνωστός από τα social media και τα εμπεριστατωμένα βίντεο που ανεβάζει σχετικά με τη μουσική. Ανέφερε για τους SAVATAGE ότι είναι μια μπάντα γεμάτη σκοτάδι στον πυρήνα της αλλά όπως πάντα υπάρχει φως μέσα στο σκοτάδι. Έτσι και με τους SAVATAGE, η μουσική τους ανάβει αυτό το φως. Μάλιστα ανέφερε ως παράδειγμα το τραγούδι «Sarajevo» από το άλμπουμ «Dead Winter Dead» (1995) αφού μέσα από την οργή του πολέμου ξεπετιέται ένα χριστουγεννιάτικο παραμύθι. Αυτές οι αντιθέσεις είναι η ουσία των SAVATAGE.

«…Η μουσική είναι συχνότητες, εμείς είμαστε συχνότητες και η ταύτιση είναι τα συναισθήματα που προκαλεί ο ένας στον άλλον…»

Στάθηκε ιδιαίτερα στον τίτλο του βιβλίου που περιλαμβάνει τη λέξη «tales» και ανέφερε ότι οι SAVATAGE είναι ουσιαστικά story tellers με όλη τη φολκλορική έννοια του όρου και ο ρόλος τους είναι αυτός που είχαν οι βάρδοι. Τέλος, αποκάλυψε πώς αποφάσισε ότι η Metal μουσική είναι αυτό που τον εκφράζει. Έβαλε να ακούσει τρία άλμπουμ…ένα των ACTIVE MEMBER, ένα των FUGEES λόγω και της λατρείας που είχε στη Lauryn Hill και το «Hall Of The Mountain King» των SAVATAGΕ…εύκολα μπορείτε να μαντέψετε πώς πήγε αυτό.

Τελευταίος βέβαια μίλησε ο Ανδρέας Οικονόμου που αφιέρωσε τη βραδιά στον πρόωρα αδικοχαμένο Χρήστο Χριστοδούλου (Mr. Siren). Τόνισε τη δυσκολία του εγχειρήματος για τον τόμο που αφορά τα πρώτα χρόνια της μπάντας αφού ειδικά για την περίοδο 1976-1982 επικρατεί ένα ιστορικό χάος με βασικό υπαίτιο των Jon Oliva ο οποίος σε κάθε συνέντευξη έδινε και μια διαφορετική εκδοχή των γεγονότων εκείνης της περιόδου. Αυτό που επιχείρησε να κάνει με το βιβλίο ήταν να παρουσιάσει τις ιστορίες πίσω από την επίσημη ιστορία του συγκροτήματος. Τη Metal κουλτούρα των αρχών της δεκαετίας του 80, τη φιλοσοφία που επικρατούσε στις Metal πρωτεύουσες σε Αμερική και Αγγλία αλλά και τον ρόλο που έπαιζαν τα αμέτρητα fanzines στην πορεία πολλών συγκροτημάτων. Ο θαυμασμός που τρέφει για τους SAVATAGE είναι απεριόριστος και μάλιστα τον συνέδεσε με τον χαρακτήρα των μουσικών και όχι μόνο με τη μουσική τους.

«…ο θαυμασμός για έναν μουσικό είναι πολύπλευρος. Δεν θαυμάζεις μόνο τη μουσική του αλλά και τον χαρακτήρα και το ταπεραμέντο του…»

 Το συγκεκριμένο βιβλίο είναι το πρώτο μιας τριλογίας που θα κυκλοφορήσει σταδιακά. Ο πρώτος τόμος αφορά ουσιαστικά την περίοδο που καλύπτουν τα τρία πρώτα άλμπουμ του συγκροτήματος. Και δεν υπήρχε καλύτερος τρόπος να ολοκληρωθεί η βραδιά από ένα μίνι σετ αφιερωμένο σε αυτά τα άλμπουμ. Στη σκηνή ανέβηκαν 5 εξαιρετικοί μουσικοί οι οποίοι τίμησαν δεόντως και με σεβασμό το υλικό των SAVATAGE και προκάλεσαν πανικό στο κοινό αφού ακούσαμε πρώιμους ύμνους όπως το “Sirens”, “By The Grace of the Witch” και αρκετά ακόμα διαμάντια. Οι μουσικοί ήταν οι παρακάτω:

Χριστόφορος Ραζής – κιθάρα (inner:i)
Χάρης Αναγνώστου – drums (Void Droid)
Άγγελος Αγγελόπουλος – μπάσο (Void Droid)
Γιάννης Βάρβας – φωνητικά (4LT)
Γιάννης Βογιαντζής – φωνητικά (Need)

Τέλος, στον χώρο υπήρχε και μια μίνι έκθεση με σπάνια SAVATAGE memorabilia και φυσικά το βιβλίο που απ’ ότι είδα ο κόσμος τίμησε δεόντως αγοράζοντάς το.

Όπως είπε κάποια στιγμή ο Χάκος, η συγκεκριμένη βραδιά δεν ήταν νοσταλγική όπως κάποιοι θα νόμιζαν. Και ο λόγος είναι ότι οι SAVATAGE δεν είναι κάποιο απολίθωμα μιας παλιότερης μουσικής εποχής που θυμόμαστε και τιμούμε σήμερα αλλά είναι ακόμα ένα ζωντανό κομμάτι της μουσικής ιστορίας. Μία ιστορία που θα ξεδιπλωθεί μάλιστα μπροστά μας το καλοκαίρι που θα επισκεφτούν για δεύτερη συνεχόμενη χρονιά τη χώρα μας.  

Μπορείτε να αγοράσετε διαδικτυακά το βιβλίο εδώ!