Οι THE OCEAN κυκλοφόρησαν video με live studio εκτέλεση του νέου τους single, “Belligerence”

Οι THE OCEAN έδωσαν στη δημοσιότητα μία νέα live in-studio εκτέλεση του καινούργιου τους single «Belligerence», το οποίο αποτελεί το δεύτερο δείγμα μέσα από το πολυαναμενόμενο δωδέκατο στούντιο άλμπουμ τους, “Solaris”.

Το συγκρότημα σχολιάζει:

«Η ηχογράφηση πραγματοποιήθηκε ζωντανά σε ένα όμορφο τοπικό στούντιο, την επομένη της πρώτης μας εμφάνισης με τη νέα σύνθεση στο Ραμπάτ του Μαρόκου. Το “Belligerence” είναι ένα από τα πιο βαριά κομμάτια του επερχόμενου άλμπουμ. Παρά τις συνεχείς αλλαγές στα μέτρα, διαθέτει ένα εξαιρετικό groove που το κάνει πραγματικά απολαυστικό στο παίξιμο.»

Σχετικά με τη θεματολογία του τραγουδιού, οι THE OCEAN προσθέτουν:

«Το “Belligerence” πραγματεύεται την κουλτούρα της αντιπαράθεσης και την καταστροφική δύναμη της καταπιεσμένης οργής και της επιθετικότητας ως χαρακτηριστικών της ανθρώπινης προσωπικότητας, στοιχεία που συχνά παρουσιάζονται λανθασμένα ως γνωρίσματα λογικής και κριτικής σκέψης.»

Το «Belligerence» αντλεί έμπνευση από την κινηματογραφική ταινία “Solaris” (1972) του Andrei Tarkovsky, δημιουργώντας παραλληλισμούς ανάμεσα στις κοσμικές εξερευνήσεις της ταινίας – που αποτέλεσε και τη βασική έμπνευση για το νέο άλμπουμ – και την εξερευνητική φύση τόσο των καλλιτεχνών όσο και των σύγχρονων πολιτικών ηγετών.

Το “Solaris” αφηγείται μια ιστορία κοσμικής διαφυγής. Πρόκειται για ένα ταξίδι με ένα διαστημικό σκάφος που λειτουργεί ως ουράνιο σωστικό μέσο, εγκαταλείποντας μια μεταφορικά «βυθιζόμενη» Γη. Το σκάφος παραπέμπει σε ιστορικά εξερευνητικά πλοία, ενώ οι στίχοι και τα επιμέρους κεφάλαια του δίσκου αναφέρονται σε πραγματικούς θαλασσοπόρους και εξερευνητές όπως οι Βάσκο ντα Γκάμα, Φερδινάνδος Μαγγελάνος, Sir Francis Drake, καθώς και οι πολικοί εξερευνητές Roald Amundsen, Robert Falcon Scott και Knud Rasmussen.

Παρά τις διαφορετικές εποχές και αποστολές τους, όλες αυτές οι ιστορικές εξερευνήσεις μοιράζονται κοινά στοιχεία: καταιγίδες, ασθένειες, ναυάγια, παιχνίδια εξουσίας, προσωπικές αντιπαλότητες, εγωισμούς, επιθετικότητα, ανταρσίες και, τελικά, την αναζήτηση της αλήθειας και της δικαιοσύνης. Αν και οι περισσότεροι εξερευνητές ξεκίνησαν με ευγενή κίνητρα και μια αστείρευτη επιθυμία για ανακάλυψη, η κληρονομιά τους συχνά αμαυρώθηκε από τον πολιτισμικό ιμπεριαλισμό, τις γενοκτονίες και τις αυταρχικές πρακτικές ηγεσίας.

Το “Solaris” δεν εξιδανικεύει τους λευκούς άνδρες εξερευνητές που επιδίωξαν να αποικίσουν άγνωστους κόσμους, ούτε ρομαντικοποιεί πατριαρχικές αντιλήψεις. Αντίθετα, επιχειρεί να συνδέσει εκείνες τις ακραία φιλόδοξες προσωπικότητες με τους σύγχρονους πολιτικούς ηγέτες, θέτοντας ερωτήματα γύρω από τη σκοτεινή πλευρά της «μεγάλης» ηγεσίας, την έννοια της θεϊκής αποστολής και το τίμημα της απόλυτης αφοσίωσης σε έναν σκοπό.

Παράλληλα, το άλμπουμ μεταφέρει αυτά τα ίδια ψυχολογικά μοτίβα και στον χώρο της καλλιτεχνικής δημιουργίας, διερευνώντας αν η εξερεύνηση μπορεί να επαναπροσδιοριστεί ως μια διαδικασία σιωπηλής παρατήρησης, καταγραφής και μάθησης, αντί για την επιβολή των δικών μας ιδεών και αξιών στους άλλους.

Τελικά, το “Solaris” λειτουργεί ως μια κριτική πάνω στα βαθύτερα κίνητρα της εξερευνητικής φύσης και της δίψας για εξουσία. Αποτελεί μια υπαρξιακή αναζήτηση γύρω από τον σκοπό της τεχνολογικής προόδου, υπό το πρίσμα της καταστροφής του φυσικού μας περιβάλλοντος. Παρουσιάζει μια δυστοπική εικόνα ενός μέλλοντος όπου η Γη έχει καταστεί ακατοίκητη, όχι παρά την ανθρώπινη ευφυΐα, αλλά ακριβώς εξαιτίας της, καθώς αυτή αποτέλεσε τη βάση για την ανεξέλεγκτη τεχνολογική εξέλιξη.