Όταν η τεχνική αρτιότητα συναντά το απόλυτο ηχητικό χάος, οι Acid Death επιστρέφουν για να επιβάλλουν τη δική τους πολυσύνθετη κυριαρχία. Με το νέο τους άλμπουμ Evolution να ηχεί σαν μια σκοτεινή προφητεία για το μέλλον του είδους
και την τριακονταετή πορεία τους να αποτελεί την πιο ακλόνητη απόδειξη της metal αφοσίωσης, το συγκρότημα οδηγεί τη μουσική του σταυροφορία σε μια νέα, πανίσχυρη εποχή.

Σήμερα, στο metalwar.gr, βυθιζόμαστε στο δαιδαλώδες σύμπαν των Ελλήνων ηγετών του technical progressive death metal, για μια συζήτηση γύρω από την ανθρώπινη παρακμή, την τεχνολογική δυστοπία και την αδιάκοπη εξέλιξη της τέχνης τους.

12+1 ερωτήσεις

Jo: Στο νέο σας άλμπουμ, Evolution, δεν περιγράφετε απλώς την ανθρώπινη εξέλιξη αλλά την «προβληματίζετε». Ποιο είναι το σημείο εκείνο στην πορεία του ανθρώπου που θεωρείτε ότι η «εξέλιξη» μετατράπηκε οριστικά σε «παρακμή»?
Σάββας: Είναι αλήθεια ότι τα σημεία προβληματισμού για τον ακροατή στο “Evolution” είναι πολλά… Και δεν είναι απλά η υπόθεση Α/Ι, ή ο τρόπος που η Θρησκεία παγίδευσε τον άνθρωπο. Η εν γένει παρακμή αναδύεται σε όλες τις ιστορίες Εξέλιξης που περιγράφονται και καλούν τον Ακροατή σε προβληματισμό. Είναι η συντροφική εξέλιξη, η οικονομική, ή αν θέλεις ο τρόπος που η οικονομία εξελίχθηκε μέσα στους αιώνες, η πνευματική εξέλιξη, ακόμα και το τέλος του Ανθρώπινου είδους. Ο Ακροατής καλείται –αν φυσικά θέλει να συμμετάσχει- σε συγκρίσεις, σε προβληματισμούς, ακόμα και στο να γυρίσει να πει «Τι λέτε ρε?» Το “Evolution” είναι το album που κυριολεκτικά οι στίχοι παίζουν το 50% του ρόλου στο συνολικό έργο και σίγουρα δεν πρέπει να αγνοηθούν…

Jo: Το video clip για το Coded Dominion αγγίζει το θέμα της ψηφιακής κυριαρχίας. Πιστεύετε ότι η τεχνητή νοημοσύνη είναι το επόμενο στάδιο της βιολογικής μας εξέλιξης ή ο «κώδικας» που θα γράψει το τέλος της ανθρωπότητας?
Σάββας: Κανείς δεν το ξέρει αυτό… Το σίγουρο είναι ότι τα πράγματα οδηγούνται κάπου όπου επιστροφή δε θα υπάρχει. Η τουλάχιστον αν υπάρξει δε θα γίνει «αναίμακτα». Εμείς προφήτες δεν είμαστε. Κανένας μας για την ακρίβεια! Προς το παρόν –όλοι μας- στεκόμαστε μπροστά σε αυτό που εξελίσσεται γύρω μας και το παρατηρούμε.. Το εξετάζουμε, ενίοτε και το εκμεταλλευόμαστε προς όφελός μας σε κάποιες περιπτώσεις. Η αίσθηση που υπάρχει όμως είναι ότι το δόλωμα το είδαμε. Την παγίδα όμως όχι…

Jo: Είναι η πρώτη φορά που δημιουργείται ένα concept άλμπουμ με τόσο ξεκάθαρη δομή. Πόσο περιόρισε ή, αντίθετα, πόσο απελευθέρωσε τη συνθετική σας διαδικασία το γεγονός ότι έπρεπε να υπηρετήσετε μια συγκεκριμένη ιστορία?
Σάββας: Ήταν δύσκολο…Ιδιαίτερα δύσκολο! Ας ξεκαθαρίσουμε το ότι το “Evolution” είναι θεματικό Album, όχι concept. Το concept είναι ευκολότερο, δεδομένου του ότι περιγράφεις μια ιστορία με αρχή, μέση και τέλος. Στο θεματικό είσαι διαρκώς γύρω από το ίδιο θέμα αλλά με διαφορετικές πτυχές, του θέματος αυτού, κάτι που σε δεδομένη στιγμή σε κάνει κυριολεκτικά να κυνηγάς την ουρά σου. Πέρασαν άπειρες ώρες περισυλλογής, σβησιμο/γραψίματος, ενίοτε και «πέτα το όπως είναι και πάμε
από την αρχή». Η σκληρή αυτή δουλειά ενδεχομένως να μη φαίνεται στον ακροατή «με τη μία», αλλά πριν γραφτεί το τελικό master όλη η δουλειά –πίστεψέ με- πέρασε από πολύ ψιλό κόσκινο!

Jo: Πολλοί περιγράφουν το Evolution ως ένα «ηχητικό φιλμ» λόγω των ατμοσφαιρικών intros. Αν το άλμπουμ ήταν το soundtrack μιας δυστοπικής ταινίας, ποια θα ήταν αυτή?
Σάββας: Θα ήταν η απόλυτη τιμή για εμάς να συνέβαινε κάτι τέτοιο! Αλλά, ναι, σε ποια ταινία… Ίσως σε μια ταινία πάνω στη θεματολογία και –ίσως- με τον ίδιο τίτλο. “Evolution”

Jo: Η μίξη έφτασε τα 72 κανάλια ανά κομμάτι. Πώς καταφέρνετε να διατηρείτε την ισορροπία ανάμεσα στην prog πολυπλοκότητα και την ωμή Death Metal ενέργεια χωρίς να «πνίγεται» το αποτέλεσμα?
Σάββας: …Και όχι μόνο! 72 κανάλια ήταν ο μέσος όρος. Ήταν κυριολεκτικά η απόλυτη υπερβολή, κάτι που έγινε με πλήρη συνείδηση της δυσκολίας που θα αντιμετωπίζαμε στο τελικό αποτέλεσμα. Το ευτυχές ήταν ότι βάσει της προ-παραγωγής είχαμε
χαρτογραφήσει το υλικό και ξέραμε σε μεγάλο ποσοστό τις δυσκολίες που θα συναντούσαμε και το γεγονός ότι όλη αυτή η τεράστια ηχητική πληροφορία έγινε διαχειρίσιμη μέσα σε 7 μήνες εμάς μας γεμίζει ικανοποίηση για το τελικό αποτέλεσμα, που, ναι, δεν είναι «πνιγμένο», δεν ακούγεται σαν «άλλο ένα πλαστικό album», δεν ακούγεται old-school, δεν ακούγεται βαρετό.

Jo: Η συμμετοχή των Kelly Shaefer (Atheist) και James Murphy στο The Gateway To Knowledge είναι ιστορική στιγμή. Υπήρξε κάποια στιγμή στο studio που νιώσατε ότι «κλείνει ένας κύκλος» για εσάς ως οπαδούς και μουσικούς?
Σάββας: Ποτέ δεν πιστέψαμε ότι κάπου/κάπως «κλείνει κάποιος κύκλος». Πάντα στα χρόνια που υπάρχουμε –και πριν το 2001 και μετά την επάνοδο του 2010- είχαμε σημαντικές στιγμές στο studio, με τον έναν ή τον άλλο τρόπο. Η ύπαρξη αυτών των δύο καλλιτεχνών -κυριολεκτικά παγκοσμίου βεληνεκούς- σαν γεγονός και μόνο μας τιμά σε αυτή την υπερ φιλόδοξη δουλειά, η δε συμμετοχή τους, πέραν της μουσικής/καλλιτεχνικής αξίας, μας ξυπνάει το πνεύμα του «απλού οπαδού» που, ναι, το έχουμε πάνω από όλα για τη Μουσική που παίζουμε!

Jo: Ξεκινήσατε το 1989. Αν μπορούσατε να στείλετε ένα ηχητικό μήνυμα στους Acid Death του 1990, τι θα τους λέγατε να αποφύγουν και τι να κρατήσουν με νύχια και με δόντια?
Σάββας: Μακάρι να γύριζε ο χρόνος πίσω! Αλλά δυστυχώς δε γυρνάει. «Μη σταματήσετε το 2001! Πετάξτε ό,τι δε χρειάζεται και συνεχίστε» Αυτό θα λέγαμε πέρα και πάνω από όλα. Αυτό ήταν το μέγα –δικό μας- λάθος.

Jo: Στο παρελθόν σας χαρακτήρισαν ως την πιο «αιρετική» μπάντα της ελληνικής σκηνής. Σήμερα, σε μια εποχή που όλα φαίνονται επιτρεπτά, τι θεωρείτε πραγματικά προκλητικό ή ανατρεπτικό στο metal?
Σάββας: Στο παρελθόν, αλλά ίσως και στο παρόν, είμασταν οι «ανατρεπτικοί»… Οι «Τρελοί Του Χωριού»… Αυτοί που «δεν τους καταλαβαίνουμε ρε φίλε…». Σήμερα όλα δείχνουν να επιτρέπονται, και επί της ουσίας αυτό συμβαίνει. Η Τέχνη από μόνη της
περιλαμβάνει το στοιχείο της Υπερβολής, από μόνη της μπορεί να γίνει ανατρεπτική, προκλητική στα μάτια κάποιου που είναι έξω από τη μορφή της και δεν την αντιλαμβάνεται, όχι επειδή είναι βλάκας αλλά επειδή ακριβώς είναι έξω από το χώρο της. Ο μέσος Metal οπαδός σήμερα λαμβάνει τόσα ερεθίσματα που δύσκολα κάτι θα του προξενήσει εντύπωση ή τουλάχιστον θα τον κάνει να κοντοσταθεί και να παρατηρήσει αυτό που μουσικά εξελίσσεται μπροστά του. Μπορεί να μην είναι κάτι ανατρεπτικό, μπορεί να μην είναι καν κάτι εξεζητημένο. Σημασία έχει τα ερεθίσματα αυτά να υπάρχουν, κοινώς η Τέχνη να υπάρχει και να δίνονται κομμάτια της προς αξιολόγηση, αποδοχή αλλά και απόρριψη.

Jo: Έχει ειπωθεί ότι η περίοδος της πανδημίας λειτούργησε ως ευκαιρία για ανασυγκρότηση πριν το Evolution. Ποιο ήταν το πιο σημαντικό πράγμα που μάθατε για τη μπάντα ως «ομάδα» κατά τη διάρκεια της απομόνωσης?
Σάββας: Αντικειμενικά ήταν η δυσκολότερη περίοδος και όχι μόνο για εμάς βέβαια…Απραξία! Μία λέξη. Κι όμως, ακόμα και μέσα από αυτή την περίοδο είδαμε ότι «όλα είναι εδώ». Η Μουσική που μπορεί να συνεχίσει, έστω από μακριά. Οι ιδέες
που ναι μεν δεν μπήκαν σε μια σειρά μέσα σε αυτά τα 3 χαμένα χρόνια αλλά γεννήθηκαν. Με απλά λόγια διαπιστώσαμε –για άλλη μια φορά- ότι αυτό που κάνουμε είναι κυριολεκτικά η ζωή μας! Δεν είναι απλά κάτι με το οποίο κάποιος απλώς περνά την ώρα του ή περιμένει να του φέρει κάποια χρήματα –δεν ήταν λίγες οι φορές που μακαρίσαμε την τύχη μας μέσα στην πανδημία από το γεγονός του ότι ο βιοπορισμός μας δεν εξαρτάται από την αγάπη μας για αυτό που κάνουμε. Φυσικά κανένας δεν εύχεται να ξαναγυρίσει μια τέτοια περίοδος…Βέβαια…Ποτέ δεν ξέρεις.

Jo: Στο κομμάτι Babel αναφέρεστε στο ότι «όλοι έχουν μια γνώμη μέχρι κάποιος να πει στοπ». Πόσο δύσκολο είναι για έναν καλλιτέχνη να διατηρεί την «αλήθεια» του μέσα στον θόρυβο των social media?
Σάββας: Απίστευτα δύσκολο! Σχεδόν αδύνατο. Πρέπει να εκπαιδευτείς στο να είσαι συγκρατημένος, στο να είσαι ο εαυτός σου, κάτι που σημαίνει «δεν παίρνω χάπια ευτυχίας ούτε κάνω ενέσεις αυτοπεποίθησης» αν αντιλαμβάνεσαι τι εννοώ και κυρίως αυτό που είσαι να μην το εγκαταλείπεις για χάρη κάτι άλλου που –ενδεχομένως να νομίζεις ότι- θα σε κάνει μεγαλύτερο από αυτό που είσαι. Κοινώς, να εκπαιδευτείς στο να δείχνεις την αληθινή εικόνα σου και όχι αυτό που θα ήθελες –ή θα ήθελαν- να είσαι. Αν η καλλιτεχνική «αλήθεια» σου είναι κάτι για το οποίο ντρέπεσαι ή φοβάσαι να δείξεις….δεν είσαι σε καλό δρόμο!

Jo: Μετά από τόσες δεκαετίες, υπάρχει ακόμα εκείνο το δευτερόλεπτο πριν βγείτε στη σκηνή που το άγχος νικάει την εμπειρία; Ποια είναι η πιο «παράξενη» συνήθεια που έχει η μπάντα στα παρασκήνια?
Σάββας: Πάντα υπάρχει! Πάντα θα υπάρχει! Όσο καλά και να είσαι προετοιμασμένος, αυτά τα βασανιστικά λεπτά –ενίοτε και ώρες- πρίν ανέβεις είναι μοιραίο να είναι πάντα εκεί. Κάποιοι άλλοι μπορεί να λένε «αα, καλά εμείς που μας βλέπεις…δε φοβόμαστε, δε μασάμε, βγαίνουμε και τα γαμάμε όλα…» και διάφορα τέτοια.. Τους ευχόμαστε να είναι πάντα έτσι! Ξέρεις, μπορεί να μην έχουμε κάποια «παράξενη» συνήθεια πριν ανέβουμε στο stage, βλέπουμε όμως το stage με σεβασμό. Σεβασμό σε αυτό που κάνουμε, σεβασμό σε αυτούς που ήρθαν να μας δουν, ακόμα και σε αυτούς που βρίσκονται στο venue ως εργαζόμενοι στο ένα ή στο άλλο πόστο. Γιατί το stage δε θα σε κρύψει αν απλά είσαι απροετοίμαστος ή ένας μαλάκας γεμάτος έπαρση που θεωρεί ότι όλοι πρέπει να τον προσκυνουν. Το studio θα σε κρύψει μια χαρά και δε θα σε ανακαλύψουν ποτέ…Τουλάχιστον μέχρι να σε πετύχουν στο stage!

Jo: Ποια είναι η μεγαλύτερη παρεξήγηση που έχει γίνει για τους Acid Death όλα αυτά τα χρόνια και θα θέλατε να την ξεκαθαρίσετε οριστικά μέσα από αυτή τη συνέντευξη?
Σάββας: …Καμία παρεξήγηση. Πάντα προσπαθούμε να είμαστε ξεκάθαροι, ουδέποτε μπλεχτήκαμε σε κάποια κλίκα –ό,τι και να σημαίνει αυτό- Επιλογή μας ήταν και είναι αυτός ο μοναχικός –ίσως διαφορετικός- δρόμος. Ασχέτως του τιμήματος.

Jo (+1): Αν το Evolution τελειώνει με το Forging The Chain, τι ακολουθεί μετά την «αλυσίδα»; Έχει αρχίσει ήδη να διαμορφώνεται η ιδέα για το επόμενο άλμπουμ ή χρειαζόμαστε άλλη μια εξαετία για την επόμενη μετάλλαξη?
Σάββας: Όχι ακόμα. Είναι νωρίς, άλλωστε με αυτό το album δημιουργήσαμε προηγούμενο.
Δε σηκώνει δουλειά φτιαγμένη στο πόδι και άλλωστε αυτό δεν το έχουμε κάνει ποτέ.

https://www.aciddeath.net/
https://www.facebook.com/AcidDeathGR
https://www.youtube.com/aciddeathgr
https://www.instagram.com/aciddeathgr/

Μια διαδρομή που ξεκίνησε από το underground της Αθήνας και έφτασε να κοιτάζει στα μάτια την παγκόσμια σκηνή, ξεδιπλώνεται μέσα από τις απαντήσεις τους. Σας ευχαριστούμε για την εμπιστοσύνη και για το ηχητικό Evolution που μας
προσφέρετε. Περιμένουμε με ανυπομονησία να μοιραστούμε αυτό το τελετουργικό με το κοινό μας.

Συνέντευξη – Κείμενο: Joanna Gonas