🎶 Gold Spire
🌎 Ουψάλα, Σουηδία
📀Steps into Shadow
® Awakening Records
📅 19/06/2026

Υπάρχουν συγκροτήματα που επιλέγουν να παραμένουν πιστά στις παραδόσεις του ακραίου ήχου και άλλα που αναζητούν νέους τρόπους έκφρασης, ενσωματώνοντας στοιχεία τα οποία μέχρι πριν από λίγα χρόνια θα θεωρούνταν ξένα προς τη metal αισθητική. Οι GOLD SPIRES ακολουθούν τα βήματα των τεράστιων RIVERS OF NIHIL που πριν περίπου 7-8 χρόνια έβαλαν το σαξόφωνο στη Metal μουσική με το «Where Owls Know My Name»  και άνοιξαν το δρόμο για αρκετές μπάντες από τότε να πειραματιστούν με αυτό τον ήχο.

Οι GOLD SPIRES το πήγαν ένα βήμα παραπάνω και μετέτρεψαν το σαξόφωνο (αλλά και το φλάουτο) βασικό συστατικό της συνταγής τους και όχι μια απλή γαρνιτούρα, τόσο που να στέκεται ισάξια δίπλα στις κιθάρες και τα τύμπανα. Είναι χαρακτηριστικό ότι τρία από τα οκτώ κομμάτια του άλμπουμ είναι καθαρές, ορχηστρικές jazz συνθέσεις που μοιάζουν να έχουν ξεπηδήσει από κάποιο μπαρ της Νέας Ορλεάνης των αρχών του 20^ου αιώνα. Στα υπόλοιπα πέντε η ατμοσφαιρική και σαγηνευτική τζαζ μπλέκεται με το βαρύ και ασήκωτο death/doom δημιουργώντας μία ιδιαίτερη αντίθεση. Το σαξόφωνο λειτουργεί είτε συμπληρωματικά όπως στο «Steps Into Shadow», ίσως το καλύτερο τραγούδι του άλμπουμ, είτε δουλεύει διακριτικά (ή και όχι τόσο διακριτικά) παράλληλα με τα γνωστά και αγαπημένα κιθαριστικά riffs δημιουργώντας μελωδικές γέφυρες. Χαρακτηριστικό παράδειγμα στο «Liberation at Dawn».

Τα βρώμικα και αβυσσάλεα φωνητικά του Arvid Sjödin δημιουργούν ακόμα μία διεστραμμένη αντίθεση όπως στο «Crown of Disfigurement» που μάλιστα έχει και έναν κάπως τσιμπημένο mid tempo ρυθμό εντείνοντας την παράνοια. Να πούμε ότι είναι η πρώτη συμμετοχή του Sjödin σε άλμπουμ των GOLD SPIRES και μάλλον η επιλογή είναι η ιδανική αφού τα βαθιά, εκφραστικά του growls τονίζουν ακόμα περισσότερο την μελαγχολική, noir αισθητική του άλμπουμ και εντείνουν την κινηματογραφική του διάσταση.

Το «Steps into Shadow» μπορούμε να πούμε ότι τιμάει τον τίτλο του. Βήματα όχι στις σκιές ενός Σκανδιναβικού δάσους αλλά ενός αστικού τοπίου του Αμερικανικού Νότου μέσα στα στενά γεμάτα καπνό και neon φώτα μιας πόλης που δεν κοιμάται ποτέ.

Το άλμπουμ δεν είναι εύκολο στην ακρόαση. Απαιτεί από τον μέσο μεταλλά να βγει από την ζώνη άνεσής του και να κοιτάξει λίγο μακρύτερα, να προβληματιστεί και να διαπιστώσει ότι η μουσική τελικά δεν έχει όρια. Ή μάλλον έχει τα όρια που της δίνουμε εμείς οι ίδιοι.

Οι GOLD SPIRES τόλμησαν, ίσως και λίγο παραπάνω απ’ ότι θα έπρεπε, αλλά μας παρέδωσαν ένα άλμπουμ – case study για το μέλλον.  

★ 8/10
✍🏻 Κώστας Μπουντούκος