Ανταπόκριση: Satyricon (Floyd Live Music Venue

Το μέγεθος ενός συγκροτήματος δεν αποτελεί πάντοτε ζήτημα υποκειμενικής κρίσης, προσωπικής άποψης ή αριθμών στα social media. Υπάρχουν μπάντες που έχουν κατακτήσει τη θέση τους μέσα από τη δισκογραφία, την ιστορία και, κυρίως, τη διαχρονική παρουσία τους πάνω στη σκηνή. Οι SATYRICON ανήκουν αναμφίβολα σε αυτή την κατηγορία. Είτε κάποιος αγαπά τη μουσική τους είτε όχι, η επιδραστικότητα και το ειδικό βάρος τους στο black metal δεν μπορούν να αμφισβητηθούν.

Με δεδομένο ότι είχαν αρκετά χρόνια να επισκεφτούν τη χώρα μας, το sold out ήταν αναμενόμενο. Και πολύ άργησε αφού ανακοινώθηκε λίγες ώρες πριν το live. Η ουρά έξω από το Floyd ήταν από νωρίς μεγάλη και το venue είχε γεμίσει αρκετά νωρίτερα από τη προγραμματισμένη ώρα εμφάνισης της μπάντας. Η απουσία support σχήματος είναι πλέον σχεδόν δεδομένη στις συναυλίες στο Floyd οπότε λίγα λεπτά μετά τις 22:00, τα μέλη της μπάντας άρχισαν να κάνουν την εμφάνισή τους προεξέχοντος βέβαια του ιστορικού ηγέτη τους Satyr ή αλλιώς Sigurd Wongraven και υπό τους ήχους του «Midnight Serpent» αλλά και των πρώτων ιαχών «Satyricon, satyricon» από το κοινό, ξεκίνησε η σχεδόν δίωρη τελετουργία. Με μια πρόχειρη ματιά στην πλούσια setlist καταλαβαίνει κανείς ότι οι SATYRICON τίμησαν σχεδόν όλη τη δισκογραφία του φτάνοντας χρονικά μέχρι και το προτελευταίο «Deep Calleth Upon Deep».

Όσοι τους είχαν δει και παλιότερα ζωντανά με είχαν προετοιμάσει για μια άψογη εμφάνιση και όντως επιβεβαίωσαν τη φήμη τους. Η μπάντα κινούταν πάνω στη σκηνή σαν καλοκουρδισμένη μηχανή με τον Satyr να έχει τα ηνία. Τα headbanging συντονισμένα και ατελείωτα, τόσο που μου ήρθε να πετάξω στη σκηνή κανένα μυοχαλαρωτικό χαπάκι. Η κατάσταση δεν ήταν πιο ήρεμη και κάτω από τη σκηνή αφού δεν έλειψαν τα crowdsurfing και κάποια μικρά moshpits. Νομίζω είναι περιττό να μιλήσουμε για highlights και κορυφαίες στιγμές αφού η ένταση σε κοινό και μπάντα παρέμεινε αμείωτη σε όλη τη διάρκεια της συναυλίας. Προσωπικά αγαπημένα πάντως, το δυσοίωνο «Black Crow on a Tombstone», το «Now, Diabolical» το οποίο είναι από τα πιο γνωστά τους τραγούδια, το ιδιαίτερο «Hvit Krists Dod» που μας δείχνει την folk πλευρά τους αλλά και το μεγαλειώδες «Mother North» από το άλμπουμ «Nemesis Divina» που τριάντα χρόνια μετά την κυκλοφορία του διατηρεί αμείωτη την επίδραση στις νεότερες γενιές.

Μία από τις στιγμές που σίγουρα θα μείνουν χαραγμένες σε όλους είναι τα λόγια του Satyr σχετικά με το Black Metal. Σε μία πραγματική τιμητική στιγμή για την εγχώρια Black Metal σκηνή, ο Satyr έκανε αναφορά σε θρυλικές ελληνικές μπάντες όπως οι VARATHRON ενώ ιδιαίτερη μνεία έκανε στους NECROMANTIA. Όπως ανέφερε, η γνωριμία του με τη μουσική των NECROMANTIA τον βοήθησε να κατανοήσει πλήρως όσα του είχε μεταφέρει ο Euronymous σχετικά με το όραμά του για τη νορβηγική black metal σκηνή. Σύμφωνα με τον Euronymous, η ουσία δεν βρίσκεται απλώς στη δημιουργία καλών τραγουδιών ή επιτυχημένων άλμπουμ, αλλά στην ανάγκη κάθε δίσκος να διαθέτει τη δική του ταυτότητα και να μη μοιάζει με κανέναν άλλο.

Πάνω σε αυτή τη συμβουλή πάτησαν οι SATYRICON και έχτισαν τον θρύλο τους τον οποίο συντηρούν μέσω της εικόνας και της στάσης τους. Μίας στάσης που από τη μια εκπέμπει μια μοναδική μεγαλοσύνη και αυτοπεποίθηση πάνω στη σκηνή αλλά ταυτόχρονα και μια ταπεινότητα σε όλα τα υπόλοιπα και αποστασιοποίηση για τις τρέχουσες τάσεις και μόδες.

Η τελετουργία ολοκληρώθηκε όπως αναμενόταν με το «K.I.N.G.» που πολλοί από το κοινό επιζητούσαν. Σχεδόν μεσάνυχτα πλέον, αλλά ελάχιστοι έφυγαν μόλις τελείωσε το τραγούδι. Πρώτα, επιβαλλόταν μία τελευταία αποθέωση, ένα ακόμα, γηπεδικό αυτή τη φορά, σύνθημα και φυσικά οι ειλικρινείς ευχαριστίες της μπάντας. Ελπίζω να μην κάνουμε πάλι 8 χρόνια να τους ξαναδούμε στα μέρη μας.

Setlist