🎶 Caelestia
🌎Αθήνα, Ελλάδα
📀Revelations in Black
® Eclipse Records
📅 24/07/2026

Οι CAELESTIA συμπληρώνουν σχεδόν δεκαπέντε χρόνια πορείας, έχοντας διανύσει μια αξιοσημείωτη διαδρομή από τον σχηματισμό τους το 2013 αλλά όπως κάθε έφηβος σε αυτή την ηλικία, αναδιαμορφώνουν τον καλλιτεχνικό τους χαρακτήρα σε κάτι που τους ταιριάζει περισσότερο. Στο διάστημα αυτό πάντως έχουν ήδη συνεργαστεί με σημαντικές προσωπικότητες της παγκόσμιας metal σκηνής, όπως οι Björn Strid (SOILWORK), Markus Freiwald (SODOM), Jason Bittner (ANTHRAX, OVERKILL, FLOTSAM & JETSAM) και, πλέον, ο Marc Reign (DESTRUCTION, MORGOTH). Ξεκινώντας ως ένα συμφωνικό extreme metal σχήμα με γυναικεία φωνητικά, οι CAELESTIA εξελίχθηκαν σταδιακά προς ένα πιο καθαρόαιμο, αλλά πάντοτε μελωδικό, Death Metal ύφος.

Μετά το μεταβατικό EP «Infernalia» (2024), το συγκρότημα επιστρέφει με το τρίτο του ολοκληρωμένο άλμπουμ, «Revelations in Black», παρουσιάζοντας παράλληλα μια ανανεωμένη σύνθεση. Ο Παντελής «Lordwinter» Δασκαλέλος αναλαμβάνει τα φωνητικά, πλαισιωμένος από τους Βασίλη Θωμά και Αντρέα Γεωργιλαδάκη στις κιθάρες, τον Στέλιο Τράγο στο μπάσο και τον Marc Reign στα τύμπανα. Υπό την παραγωγική καθοδήγηση του Zack Ohren (MACHINE HEAD, IMMOLATION κ.ά.), η μπάντα παραδίδει έναν δίσκο με προσεγμένη παραγωγή, έντονη συνθετική ποικιλία και έναν εμφανώς πιο προσωπικό χαρακτήρα.

Η αρχή γίνεται με τις μελωδικές και καθησυχαστικές κιθάρες του μονόλεπτου, ορχηστρικού «La Morte Amoureuse», εμπνευσμένο από το φανταστικό διήγημα του Θεόφιλου Γκωτιέ, «Η Νεκρή Ερωμένη» που αφηγείται την ιστορία ενός ιερέα που ερωτεύτηκε μια όμορφη γυναίκα που αποδεικνύεται ότι είναι βαμπίρ. Η συνέχεια αφορά χαμένους έρωτες και ένα ποίημα του Lordwinter από το μακρινό 2003. Η γαλήνη του «La Morte Amoureuse» ανατρέπεται στο «Buried» από τα αβυσσαλέα φωνητικά του Lordwinter και τα κατακλυσμιαία τύμπανα του Marc τα οποία συνοδεύουν εξαιρετικά ένα από τα καλύτερα κιθαριστικά σόλα του άλμπουμ. Το τραγούδι κλείνει με ένα σύντομο fade out και κατευθείαν ανοίγει τον δρόμο για την εκπληκτική κιθαριστική εισαγωγή του «Jutland», ένα τραγούδι που αναφέρεται στη διάσημη ναυμαχία της Γιουτλάνδης το 1916 κατά τη διάρκεια του Α’ Παγκοσμίου Πολέμου μεταξύ του Βρετανικού Βασιλικού Ναυτικού και του αντίστοιχου Γερμανικού. Οι ρυθμοί πέφτουν, τα τύμπανα δίνουν μια εμβατηριακή διάσταση και η ατμόσφαιρα που επικρατεί είναι βαριά και σκοτεινή.

Το «Wolves», εμπνευσμένο από την οργάνωση Werewolf των Ναζί που δημιουργήθηκε το 1944, ξεκινάει με μια πιο άμεση εισαγωγή και υψηλή ένταση. Όπως έχουν αναφέρει τα μέλη της μπάντας, ένα από τα στοιχεία που θέλησαν να πετύχουν είναι η ανάδειξη του μπάσου σε πρωταγωνιστικό όργανο. Στο «Wolves» αυτό γίνεται ιδιαίτερα εμφανές με τις γκρουβάτες μπασογραμμές του Στέλιου ενώ ένα ακόμα στοιχείο που ξεχωρίζει είναι η φράση «No Retreat, No Surrender» που ήδη την ακούω στα αυτιά μου στα live της μπάντας να τραγουδιέται από μπάντα και κοινό μαζί. Στη συνέχεια ακολουθεί ένα από τα πιο ιδιαίτερα τραγούδια του άλμπουμ, το «The Slopes of Tenmokuzan»  το οποίο αποτελεί φόρο τιμής στον Takeda Katsuyori και τους 41 πιστούς σαμουράι του που εναντιώθηκαν σε 4.000 πολεμιστές του Oda Nobunaga. Η μελωδική εισαγωγή αλλά και τα εμβατηριακά τύμπανα σε αρκετά σημεία του τραγουδιού μας χαρίζουν ένα επικό κομμάτι που μάλιστα είναι και το μεγαλύτερο σε διάρκεια. Τα φωνητικά του Lordwinter επίσης παίζουν μεγάλο ρόλο στο τελικό αποτέλεσμα αφού ο τραγουδιστής επιχειρεί να δώσει μια πιο δραματική υφή στην ερμηνεία του. Ηιστο Η ιστορική αυτή αφήγηση συνεχίζεται στο «Fall of the Demon King», που πραγματεύεται τα γεγονότα τα οποία οδήγησαν στον θάνατο του Oda Nobunaga κατά το περίφημο Honno-ji Incident του 1582. Το τραγούδι κινείται σε πιο παραδοσιακά death metal μονοπάτια, με έντονο groove, εναλλαγές ταχυτήτων και χρήση τόσο της αγγλικής όσο και της ιαπωνικής γλώσσας (όπως άλλωστε και στο προηγούμενο τραγούδι), ενώ η ερμηνεία του Lordwinter αποπνέει εμφανώς μεγαλύτερη ένταση και επιθετικότητα.

Ακολουθεί η ορχηστρική γέφυρα «Five Unicorns And a Pearl» με τα χορωδιακά φωνητικά που ρίχνει τους ρυθμούς και γεμίζει τις μπαταρίες για την τελική ευθεία. Ακολουθεί το ομώνυμο, «Revelations in Black» στο οποίο τα ντραμς επιβάλλουν τον ρυθμό και οι κιθάρες ακολουθούν ταπεινά χαρίζοντας μας ένα εξαίσιο σόλο μετά τη μέση του τραγουδιού. Το προτελευταίο τραγούδι «Reflection of the Beast», μετατοπίζει το στιχουργικό ενδιαφέρον σε πιο προσωπικές θεματικές καθώς καταπιάνεται με τις εσωτερικές συγκρούσεις του Lordwinter. Παρά τον σκοτεινό του χαρακτήρα, διαθέτει αρκετά groove σημεία που προσδίδουν μια διακριτική αίσθηση αισιοδοξίας. Ο δίσκος ολοκληρώνετ με ένα από τα singles, το «Dead Eternal» το οποίο είναι αφιερωμένο στη μνήμη του Per Yngve «Dead» Ohlin (ΜΑΥΗΕΜ) ο οποίος αυτοκτόνησε το 1991. Η έμπνευση για το τραγούδι προήλθε από μια σειρά επιστολών του Yngve που αποκαλύπτουν μία άλλη πτυχή του χαρακτήρα του, άγνωστη στους πολλούς. Το μοτίβο που ακολουθείται είναι παρόμοιο με το μεγαλύτερο μέρος του άλμπουμ αλλά ξεχωρίζουν οι δύο διαφορετικής αισθητικής κιθαριστικές κορυφώσεις –η μία περισσότερο ακραία και η άλλη έντονα μελωδική– προσφέρουν ένα ιδανικό φινάλε.

Οι CAELESTIA μπήκαν σε μια νέα εποχή με ανανεωμένη σύνθεση και τρομερά εύστοχη την προσθήκη του Marc Reign που δίνει μια μοναδική βαρύτητα στα τραγούδια. Το «Revelations in Black» θέτει γερές βάσεις, δίνει το στίγμα της μπάντας για το μέλλον το οποίο μάλιστα δεν αργεί, αφού όπως μας ενημέρωσαν, το επόμενο άλμπουμ βρίσκεται ήδη στα σκαριά. Καλλιτεχνικός οργασμός λοιπόν και αναμένουμε να δούμε τι άλλο μας επιφυλάσσουν.

★ 8,5/10
✍🏻 Κώστας Μπουντούκος