Ο Gus G. επιστρέφει με το 6ο album του “Steel Burner”, όχι με κραυγή, αλλά με φωνή που βγαίνει από τα σπλάχνα της κιθάρας του.

Σε μια εποχή που το heavy metal συχνά τρέχει για να προλάβει τον εαυτό του, αυτός επιλέγει να σταθεί ακίνητος, να αφήσει τον ήχο να βρεί το δρόμο του, να αφήσει κάθε νότα να κυλήσει σαν φωτιά πάνω σε ζεστό ατσάλι.
Το album αυτό δε θέλει να σε εντυπωσιάσει, θέλει να σε αγγίξει.

Από τις πρώτες νότες νομίζεις ότι αντιχεί με συναίσθημα μέσα στην καρδιά. Όχι εκείνη η επιφανειακή αδρεναλίνη των γρήγορων τεχνικών, αλλά μια πιο παλιά μορφή φωτιάς, αυτή που καίει αργά και παραμένει μέσα σου για πολύ.
Ο Gus G. δείχνει να παίζει, δείχνει να μιλά, να στέλνει μηνύματα χωρίς να βιάζεταινα εξηγήσει.
Το “Steel Burner” ακούγεται σαν μια μακριά νύχτα η οποία σε τρεβάει από τον θόρυβο της πόλης.

Οι Φωνές των Doro, Matt Barlow, Ronnie Romero και Dino Jelusick δεν κρέμονται πάνω στα κομμάτια ως διακοσμητικοί, έρχονται ως φίλοι, ως συνειδητοί σύμμαχοι σε ένα ταξίδι που σκοπό έχει να αναστήσει κάτι παλιό, κάτι που έμοιαζε χαμένο μέσα σε ένα ατελείωτο χωροχρονικό πληροροφορίας.
Η Doro ακούγεται σαν ορμή και καρδιά μαζί, ο Matt Barlow σαν ένας επισκέπτης που δεν παραδίνεται, ο Ronnie Romero με τη ζεστασιά του και ο Dino Jelusick με την ελαφρότητα, η οποία όμως δεν αποδυναμώνει το βάρος του συνολικού αποτελέσματος.
Κάθε φωνή μεταφέρει τη δική της ανάσα και τις δικές της μνήμες.

Η παραγωγή λαμπερή αφήνει τις κιθάρες να αναπνεύσουν, να γίνουν χώρος και όχι απλά ένα εργαλείο.
Ο ήχος είναι θερμός όχι απρόσωπος και δίνει την οικειότητα στον ακροατή.
Οι συνθέσεις δε βιάζονται να κερδίσουν τον ακροατή, το κάνουν όχι με υπερβολή, αλλά με διακριτική δύναμη και με ένα είδος σεβασμού στο πέρασμα των χρόνων.

Το “Steel Burner” δεν ακούγεται σαν δίσκος για να ξεπεραστεί το προηγούμενο. Ακούγεται σαν κάτι που γράφτηκε για να μείνει, να καθίσει μέσα στο σώμα σου, να σε συνοδεύσει σε στιγμές που δεν ζεις παρά μόνο με τη μουσική.

Ο Gus G. εδώ δεν είναι μόνο κιθαρίστας, είναι ένας πολιορκημένος ποιητής που χρησιμοποιεί τεχνική για να πει κάτι που δεν αφήνεται εύκολα στην ομιλία.
Είναι ένας άνθρωπος που ξέρει να μεταφέρει συναισθήματα με τις νότες του.

Για όποιον αγαπά το metal που καίει μέσα από τη σιωπή και όχι μόνο από τον θόρυβο, αυτός ο δίσκος είναι μια επιστροφή σε κάτι πιο πρωτόγονο και βαθύ.
Το “Steel Burner” δεν θέλει να είναι χρυσός, θέλει να είναι ζωή. Και αυτό ίσως είναι το πιο σπάνιο πράγμα που μπορεί να προσφέρει ένας μουσικός.

Spyros Tribos
8,5/10