🎶 Kamelot
🌎Φλόριντα, Η.Π.Α.
📀Dark Asylum
® Napalm Records
📅 28/08/2026
Μία από τις πλέον σταθερές και αναγνωρίσιμες δυνάμεις του συμφωνικού και power metal επιστρέφει με το 14ο άλμπουμ της πλούσιας δισκογραφικής της πορείας. Οι KAMELOT παρουσιάζουν το «Dark Asylum», ένα concept album που μας μεταφέρει στο Ravenhill, ένα άσυλο το οποίο ξεκίνησε την ιστορία του ως καθεδρικός ναός για να καταλήξει να αποτελεί τη φυλακή μιας παγιδευμένης ψυχής.
Το «Dark Asylum» δεν απομακρύνεται ουσιαστικά από τον χαρακτηριστικό και ιδιαίτερα αγαπημένο ήχο των KAMELOT. Η μπάντα παραμένει πιστή στη γνώριμη συνταγή της, εμπλουτίζοντάς την ωστόσο με progressive και folk πινελιές που προσθέτουν διαφορετικά χρώματα στην αφήγηση του άλμπουμ.
Όπως μας έχουν συνηθίσει, το άλμπουμ ανοίγει με το σύντομο, ορχηστρικό intro «Sanctorium» που μας εισάγει με επικό τρόπο στον σκοτεινό κόσμο του Ravenhill. Το «Ashen World» που ακολουθεί δεν αφήνει περιθώρια αμφισβήτησης ότι αυτό θα είναι ένα ακόμα τυπικό KAMELOT άλμπουμ. Κινηματογραφικό, άκρως επικό και δυναμικό με αυτό το χαρακτηριστικό riff που εδώ και χρόνια αποτελεί το σήμα κατατεθέν του συγκροτήματος. Επίσης, εδώ συναντάμε και την πρώτη συνεργασία με την Ignacia Fernandez, τραγουδίστρια των DECESSUS και Μις Χιλή 2026, η οποία για καλή μας τύχη χειρίζεται το μικρόφωνο το ίδιο καλά με τις πασαρέλες.
Το «Dark Asylum» που ακολουθεί είναι από τις δυνατές στιγμές του άλμπουμ με ένα groovάτο και ιδιαίτερα πιασάρικο ρεφρέν, μία εξαιρετική ερμηνεία από πλευράς Tommy Kareviκ και εναλλαγές στον ρυθμό και την ένταση. Το «Sanctuary» ολοκληρώνει εντυπωσιακά το πρώτο μέρος του άλμπουμ χαρίζοντάς μας ίσως την κορυφαία του στιγμή με τη συνεργασία Karevik – Fernandez και Clementine Delauney (VISIONS OF ATLANTIS). Τα δυναμικά φωνητικά του Karevik συνδυάζονται ιδανικά με την αιθέρια ερμηνεία της Delauney και τα growls της Fernandez, ενώ η ίδια η σύνθεση ξεχωρίζει για τη μουσική ποικιλία και τις συνεχείς εναλλαγές της.
Οι ψαλμωδίες του «Nocte Veritas» λειτουργούν ως γέφυρα για το «One Last Masquerade» στο οποίο οι KAMELOT συνεργάζονται με τον Tobias Sammet των AVANTASIA σε ένα τραγούδι που θα μπορούσε άνετα να συμπεριληφθεί και σε άλμπουμ των Γερμανών Power metallers. Στη συνέχεια συναντάμε την πρώτη μπαλάντα, «Ivy, My Dear», μία κλασική, παραμυθένια μπαλάντα με folk στοιχεία η οποία δίνει στον Karevik τη δυνατότητα να αποδείξει για ακόμα μία φορά τις ερμηνευτικές του ικανότητες.
Στο «Godlike Alchemy» μάλιστα δοκιμάζει με επιτυχία τις υψηλότερες περιοχές των φωνητικών του χορδών σε μία από τις πιο απαιτητικές ερμηνείες του άλμπουμ. Το «The Sleeping Mind (Orphic Paradigm)» μας επαναφέρει στον επικό χαρακτήρα των KAMELOT με καταιγιστικά drums από τον Alex Landenburg και έναν καλπάζοντα ρυθμό που προσδδει ένταση και δυναμισμό.
Τα επόμενα δύο μάλλον αποτελούν και τις πιο αδύναμες στιγμές του «Dark Asylum». Στο «Kaleidoscope» διατηρείται ο επικός χαρακτήρας ενώ το «Enigma» ρίχνει για ακόμα μία φορά τους ρυθμούς με τον Power ballad χαρακτήρα του. Αυτό που ξεχωρίζει και στα δύο τραγούδια είναι κάποια πολύ χαρακτηριστικά κιθαριστικά σόλο.
Με το «Cassandra’s Disease» οι KAMELOT μας παρουσιάζουν μια πιο σκοτεινή και μελαγχολική πλευρά της μουσικής τους όπου το πιάνο έχει πρωταγωνιστικό ρόλο. Από την άλλη, το «Beneath The Moon» θα το χαρακτήριζα ως το τραγούδι που δεν γνώριζες ότι χρειαζόσουν σε ένα τέτοιο άλμπουμ. Οι KAMELOT περνούν στο παρασκήνιο και δίνουν χώρο και χρόνο στους Rannveig Sif Sigurðardóttir και Sólveig Sara Leupold, οι οποίοι με τη συνοδεία του βιολιού της Lea Sophie Fischer των ELUVEITIE μας ταξιδεύουν στον κόσμο ενός παγωμένου, νορβηγικού παραμυθιού. Μπορεί εκ πρώτης όψεως να μοιάζει παράταιρο μέσα στο σύνολο του «Dark Asylum», όμως το αποτέλεσμα είναι τόσο όμορφο και ατμοσφαιρικό που τελικά δικαιώνει απόλυτα την επιλογή.
Το άλμπουμ ολοκληρώνεται με το «The Puppet King», ακόμη ένα σκοτεινό και επικό τραγούδι που φέρει έντονα τη σφραγίδα των KAMELOT, ενώ το ορχηστρικό «Sanctum Requiem» λειτουργεί ως το ιδανικό outro για την ιστορία του Ravenhill.
Οι KAMELOT γνωρίζουν τη συνταγή της επιτυχίας. Δεν προσπαθούν να εντυπωσιάσουν με ανούσιους πειραματισμούς αλλά από τα άλμπουμ τους ποτέ δε λείπουν οι στιγμές έκπληξης. Το «Dark Asylum» αποτελεί μία ακόμη ποιοτική προσθήκη στη δισκογραφία τους και σίγουρα περιλαμβάνει τρία ή τέσσερα τραγούδια που έχουν όλες τις προϋποθέσεις να παραμείνουν στο μέλλον στο ρεπερτόριο της μπάντας.
Δεν είμαι σίγουρος ότι ξεπέρασαν τη φρεσκάδα του «The Awakening» ή τον αριθμό των άμεσων hit του «The Shadow Theory» αλλά σίγουρα συνεχίζουν ένα σερί καλών άλμπουμ και αποδεικνύουν ότι αποτελούν μία από τις πιο αξιόπιστες μπάντες του χώρου.
★ 8/10
✍🏻 Κώστας Μπουντούκος
