🎶 Evanescence
🌎Αρκάνσας, Η.Π.Α.
📀 Sanctuary
® BMG / Columbia Records
📅 05/06/2026

Η νέα χιλιετία έχει φέρει κατακλυσμιαίες αλλαγές στη μουσική (και όχι μόνο).  Η τεχνολογία κάνει άλματα, οι τάσεις έρχονται και φεύγουν, καλλιτέχνες του youtube εκτοξεύονται και εξαφανίζονται το ίδιο γρήγορα και γενικότερα υπάρχουν λίγες σταθερές που παραμένουν διαχρονικές. Οι EVANESCENCE είναι από τις μπάντες που καθόρισαν τη Rock και Metal μουσική αφού το «Fallen» (2003) αποτελεί ακόμα ορόσημο των ’00 και άνοιξε τις πόρτες σε εκατομμύρια ανθρώπους.

Για μένα, οι EVANESCENE και το «Bring Me To Life» είναι ο λόγος που ακούω Metal σήμερα. Απλά, ξεκάθαρα και σταράτα. Και αν στους σκληροπυρηνικούς μεταλλάδες κάτι τέτοιο μπορεί να ακούγεται ως ανέκδοτο, θα πρέπει να θυμούνται ότι σε όλους μας υπάρχει ένα turning point στη ζωή μας που μας άνοιξε τα μάτια σε κάτι διαφορετικό απ’ ότι γνωρίζαμε μέχρι τότε. Για εμένα ήταν αυτό λοιπόν…θυμάμαι ως φοιτητής ακόμα να ακούω στο ραδιόφωνο το «Bring Me To Life» και να μένω με το στόμα ανοιχτό. Το επόμενο διάστημα θυμάμαι να ψάχνω με κόπο στο διαδίκτυο (στην σχεδόν πρωτόγονη μορφή του) για μπάντες του Goth Metal. Τότε γνωρίστηκα με τους LACUNA COIL, SIRENIA, TRISTANIA, NIGHTWISH (ναι, τα γυναικεία φωνητικά σε εκείνο το σημείο της ζωής μου ήταν ο συνδετικός κρίκος με το μουσικό μου παρελθόν) για να φτάσω σήμερα να γουστάρω μια Black Metal μπάντα από τη Ιταλία (τυχαίο παράδειγμα).

Αρκετά όμως με την προσωπική εξομολόγηση. Πάμε στο νέο, έκτο ολοκληρωμένο άλμπουμ των EVANESCENCE με τίτλο «Sanctuary». Η μπάντα της Amy Lee επιστρέφει πέντε χρόνια μετά το «The Bitter Truth» με ένα καλοδουλεμένο και ψαγμένο άλμπουμ. Όχι επειδή οι EVANESCENE αποφάσισαν να πειραματιστούν υφολογικά. Ο μεγαλύτερος πειραματισμός του «Sanctuary» είναι ότι η μπάντα επέλεξε δύο διαφορετικές ομάδες παραγωγής. Η μία με επικεφαλής τον Nick Raskulinecz (με συνεργασίες με KORN, FOO FIGHTER, RUSH) και η δεύτερη υπό τον Zakk Cervini και Jordan Fish (BAD OMENS, BRING ME THE HORIZON, SPIRITBOX, ARCHITECTS). Το αποτέλεσμα είναι ένας δίσκος που ισορροπεί ανάμεσα στη γνώριμη gothic και nu metal ταυτότητα της μπάντας και στις πιο μοντέρνες παραγωγικές προσεγγίσεις. Παρά τις επιμέρους διαφοροποιήσεις στον ήχο, ένα στοιχείο παραμένει αναλλοίωτο: η φωνή της Amy Lee εξακολουθεί να αποτελεί το σημαντικότερο εκφραστικό όπλο των EVANESCENCE και τον βασικό άξονα γύρω από τον οποίο περιστρέφεται το σύνολο του άλμπουμ.

Το άλμπουμ ανοίγει με το «Beautiful Lie», ένα τραγούδι με έντονο πολιτικό και κοινωνικό υπόβαθρο, το οποίο πολλοί συνέδεσαν με το κλίμα που διαμορφώθηκε στις Ηνωμένες Πολιτείες μετά την επανεκλογή του Donald Trump. Μέσα από στίχους που απορρίπτουν τη χειραγώγηση και τον φόβο, η Lee υιοθετεί έναν τόνο αντίστασης που διατρέχει μεγάλο μέρος του δίσκου. Στο ίδιο μήκος κύματος κινείται και το ανθεμικό «Tell Me When You’ve Had Enough» με τις βαριές κιθάρες που αναδύει μια απόγνωση. Το «Who Will You Follow», ένα από τα singles που είχε κυκλοφορήσει η μπάντα, συνδυάζει ιδανικά τη μελωδικότητα της φωνής της Lee με τη heavy αισθητική κυρίως στο ρεφρέν σε μία από τις πιο radio friendly επιλογές στο άλμπουμ. Στο «Rapture» είναι έντονο το ηλεκτρονικό στοιχείο με την επίδραση του Fish στην παραγωγή να είναι εμφανής.    

Το «Afterlife»  με την ατμοσφαιρική, κιθαριστική εισαγωγή του και το δυναμικό ρεφρέν έληξε μία περίοδο 22 ετών από την εποχή του «Bring Me To Life» φέρνοντας τους EVANESCENCE ξανά στην κορυφή του Billboard Mainstream Rock το 2025. Το τραγούδι αποτέλεσε μέρος του soundtrack της σειράς «Devil May Cry» του Netflix και αποτέλεσε το ιδανικό εφαλτήριο για τη νέα εποχή των EVANESCENCE.  Το ομώνυμο τραγούδι του άλμπουμ, «Sanctuary», χαρακτηρίζεται από ένα άμεσο και εθιστικό ρεφρέν ενώ στη συνέχεια ακολουθεί η πρώτη μπαλάντα του άλμπουμ, το εξαιρετικό και ιδιαίτερα συγκινητικό «How Do I Heal» το οποίο είναι αφιερωμένο στη μνήμη του αδερφού της Lee που έχει φύγει από τη ζωή. Είναι αδύνατο να μην ταυτιστεί ο κάθε ακροατής με τους στίχους του τραγουδιού αφού όλοι μας έχουμε βιώσει απώλειες από τις οποίες δεν μπορούμε να γιατρευτούμε ολοκληρωτικά ποτέ. Αν και δύσκολα μπορεί να συγκριθεί με το ιστορικό «My Immortal», καταφέρνει να σταθεί επάξια δίπλα στις καλύτερες μπαλάντες του συγκροτήματος. Σε αντίθεση βέβαια με την έτερη μπαλάντα «Forever Without You» λίγο πριν το κλείσιμο του άλμπουμ που είναι περισσότερο λιτή και γήινη αλλά όμως μπορεί να αποτελέσει αγαπημένη στιγμή σε μελλοντικές ζωντανές εμφανίσειςης μπάντας με την Amy Lee, ένα πιάνο και τον προβολέα πάνω της.

Μεταξύ των δύο αυτών τραγουδιών παρεμβάλλονται το αξιοπρεπές αλλά μάλλον συμβατικό «About Us», το υπερβολικά ηλεκτρονικό για τα γούστα μου «Calm Down» και το καλύτερο της τριάδας, βαρύ «Self Destruct» που όμως συνδυάζει ιδανικά αρκετά προοδευτικά και μοντέρνα στοιχεία Το άλμπουμ κλείνει με ένα από τα πιο πειραματικά τραγούδια, το «Wide Open Heart» με τα ιδιαίτερα πλήκτρα και τις ατμοσφαιρικές ενορχηστρώσεις.

Συνολικά το «Sanctuary» πετυχαίνει κάτι πολύ σημαντικό. Κάνει τους EVANESCENCE για ακόμα μία φορά επίκαιρους, τους επαναφέρει στο προσκήνιο και επιβεβαιώνει ότι η ποιότητα είναι σημαντικότερη από την ποσότητα. Η μπάντα έχει βρει ένα σχετικά σταθερό σχήμα εδώ και 20 περίπου χρόνια. Σίγουρα Amy Lee = EVANESCENCE αλλά δεν μπορεί κανείς να παραγνωρίσει τη συνεισφορά των παλιών Troy McLawhorn και Tim MacCord στις κιθάρες ή Will Hunt στα ντραμς αλλά και το βάθος που έχει δώσει η Emma Anzai με το μπάσο της. Η κατάρα που συνοδεύει τις μπάντες που έγραψαν εμβληματικά πρώτα άλμπουμ θα συνοδεύει για πάντα τους EVANESCENCE αφού είναι αδύνατο να ξεπεράσουν εκείνο το impact που είχαν με το «Fallen». Όμως, λειτουργεί ως μια ώριμη δήλωση ενός συγκροτήματος που εξακολουθεί να εξελίσσεται, ισορροπώντας ανάμεσα στις gothic καταβολές του και στην ανάγκη προσαρμογής στα σύγχρονα δεδομένα της metal σκηνής.

★ 8,5/10
✍🏻 Κώστας Μπουντούκος