🎶 Mother of Millions
🌎Αθήνα, Ελλάδα
📀T
® ViciSolum
📅 11/09/2026
Ένα ακόμη βήμα προς την κορυφή ή μήπως ένα ακόμη βήμα που διευρύνει ακόμη περισσότερο την απόσταση των MOTHER OF MILLIONS από τις υπόλοιπες – τουλάχιστον ελληνικές – progressive metal μπάντες; Ο λόγος για το πέμπτο άλμπουμ τους, «T», και πρώτο μετά το κορυφαίο «Magna Mater».
Θυμάμαι να έχω διαβάσει, με αφορμή την κυκλοφορία του «Magna Mater», πως η «κατάρα» του συγκεκριμένου δίσκου ήταν ότι οι MOTHER OF MILLIONS είχαν αγγίξει μια καλλιτεχνική κορυφή που θα ήταν εξαιρετικά δύσκολο να ξεπεράσουν στη συνέχεια της πορείας τους. Με το «T» δεν θα τολμήσω να πω με βεβαιότητα ότι την ξεπέρασαν. Μπορώ όμως να πω με σιγουριά ότιδεν έκαναν ούτε βήμα πίσω. Η μπάντα διατηρεί το εξαιρετικά υψηλό επίπεδο σύνθεσης, εκτέλεσης και έμπνευσης, ενώ παράλληλα επιτρέπει στον εαυτό της να πειραματιστεί και να εξερευνήσει νέες μουσικές κατευθύνσεις. Θεματικά, το «T» καταπιάνεται με ένα ζήτημα δυστυχώς διαχρονικό αλλά και ιδιαίτερα επίκαιρο: τον πόλεμο. Ένα θέμα που έχει βρει τα τελευταία χρόνια τη θέση του σε αρκετές metal κυκλοφορίες, με πιο πρόσφατη το επερχόμενο άλμπουμ των VILLAGERS OF IOANNINA CITY.
Το άλμπουμ ξεκινάει με το «The Wound» και ένα δυναμικό, σκοτεινό riff που αποτελεί σήμα κατατεθέν την μπάντα. Το κουπλέ μου φέρνει στο μυαλό τους αγαπημένους SOEN ενώ το ρεφρέν έχει όλα τα φόντα να γίνει συναυλιακό χιτ. Οι σειρήνες του πολέμου σηματοδοτούν τη μετάβαση στο «The War», όπου τα ρυθμικά drums παραπέμπουν σε ριπές οπλοπολυβόλου. Εδώ οι MOTHER OF MILLIONS ενσωματώνουν με ιδιαίτερα φυσικό τρόπο ηλεκτρονικά στοιχεία, δημιουργώντας μια ξεχωριστή και δυσοίωνη ατμόσφαιρα, χωρίς να απομακρύνονται από τον βασικό μουσικό τους χαρακτήρα.
Ακολουθεί το «The Aftermath» με την ατμοσφαιρική του εισαγωγή που σταδιακά ανεβάζει ρυθμούς. Το χαρακτηριστικό του είναι ότι σε μεγάλα μέρη, η συμμετοχή των μουσικών οργάνων (με εξαίρεση τα τύμπανα) είναι περιορισμένη με αποτέλεσμα να μένει «πεδίον δόξης λαμπρόν» για τον Προκοπίου να αναδείξει τις αδιαμφισβήτητα τεράστιες φωνητικές του ικανότητες. Όλα αυτά καταλήγουν σε ένα χορωδιακό, ανθεμικό ρεφρέν που λειτουργεί ως σημείο εκτόνωσης.
Το «The Innocent» κλείνει το μάτι σε μια ρετρό Pop Rock αισθητική την οποία οι MOTHER OF MILLIONS συνδυάζουν με κάποια ηλεκτρονικά και Alternative στοιχεία μεταφέροντάς την τη στο παρόν. Στο «The Ascent» συναντάμε αυτά τα τόσο γνώριμα και ταιριαστά spoken words μέρη που δημιουργούν μια βαριά, εσωστρεφή ατμόσφαιρα ενώ και η εισαγωγή του είναι από τις πιο ιδιαίτερες του άλμπουμ.
Η δυάδα «As One» και «The One» αποτελεί μία από τις μεγαλύτερες εκπλήξεις και ωραιότερες στιγμές του άλμπουμ. Το πρώτο λειτουργεί ως μια γέφυρα με βιολί και γυναικεία φωνητικά ενώ στο «The One» συνεχίζεται η παρουσία του βιολιού και εμπλουτίζεται με χορωδιακά φωνητικά, δυναμικές κιθάρες και γενικά μία ένταση που υπερτονίζει τη φράση «We Stand Together» που ακούγεται στο τραγούδι.
Το «The Circle» κλείνει το μάτι στην απέναντι πλευρά του Ατλαντικού αφού θα μπορούσε άνετα να σταθεί στην Αμερικάνικη αγορά με τον μοντέρνο ήχο του που βασίζεται στον groovάτο ρυθμό. Λίγο πριν το φινάλε, το «The Sun» μας χαρίζει μία από τις πιο πολύπλοκες και απαιτητικές συνθέσεις του άλμπουμ. Ξεκινά ατμοσφαιρικά με γυναικεία χορωδιακά φωνητικά και κορυφώνεται σταδιακά ενώ το επαναλαμβανόμενο «The Sun Will Rise» δίνει ίσως μια νότα αισιοδοξίας πώς ότι και να γίνει, ο ήλιος θα λάμψει ξανά. Ο Προκοπίου δίνει μία από τις πιο ιδιαίτερες ερμηνείες του στο άλμπουμ ενώ οι στίχοι του Ρίτσου που γεμίζουν εμφατικά και με μεγαλειώδη τρόπο το τελευταίο μέρος του τραγουδιού είναι γεμάτοι συμβολισμούς. Η αυλαία πέφτει με το μικρότερο σε διάρκεια τραγούδι, «Death». Ο Προκοπίου δίνει τη σκυτάλη ουσιαστικά στην εξαιρετική Αντωνία Μαυρονικόλα για μία συναισθηματικά φορτισμένη και εσωτερική ερμηνεία που συνοδεύεται από αρκετά folk στοιχεία.
Το «Τ» είναι ένα άλμπουμ γεμάτο συναισθήματα. Θυμός, οργή, αποφασιστικότητα, απελπισία, ελπίδα. Αν υπάρχει μία τέχνη που μπορεί να αποτυπώσει όλα αυτά τα συναισθήματα είναι η ποίηση. Οι MOTHER OF MILLIONS την εντάσσουν αρμονικά στις συνθέσεις του δημιουργώντας έναν διάλογο ανάμεσα στον ήχο και τον λόγο. Τα «The Wound» και «The One» εμπνέονται από ποιήματα του Walt Whitman, το «Death» από την Emily Dickinson ενώ οι απαγγελίες στο «The Ascent» και «The Sun» προέρχονται από ποιήματα του Οδυσσέα Ελύτη και του Γιάννη Ρίτσου.
Οι MOTHER OF MILLIONS κατάφεραν να μην παρασυρθούν από την επιτυχία του «Magna Mater» και να μην κινηθούν με γνώμονα αυτή την επιτυχία. Το «T» στέκεται αυτόφωτο δίπλα στα εξαιρετικά άλμπουμ της μέχρι τώρα πορείας τους. Διατηρεί όλα εκείνα τα χαρακτηριστικά που κάνουν τους MOTHER OF MILLIONS ξεχωριστούς, στηρίζεται –όπως είναι φυσικό– σε μεγάλο βαθμό στο εντυπωσιακό φωνητικό εύρος του Γιώργου Προκοπίου, αλλά την ίδια στιγμή προσθέτει νέα στοιχεία, τροποποιεί γνώριμες φόρμες, πειραματίζεται και, τελικά, οδηγεί τη μπάντα μερικά ακόμη βήματα μπροστά.
Αν το «Magna Mater»θεωρήθηκε από πολλούς ως η καλλιτεχνική κορυφή των MOTHER OF MILLIONS, το «T» αποδεικνύει τουλάχιστον κάτι εξίσου σημαντικό: ότι η κορυφή δεν είναι απαραίτητα ένας προορισμός, αλλά ένα σημείο από το οποίο μπορείς να συνεχίσεις να ανεβαίνεις.
★ 9/10
✍🏻 Κώστας Μπουντούκος
Δεν υπάρχουν σχόλια ακόμη. Γίνε ο πρώτος που θα σχολιάσει!