«Προερχόμενοι από την καινοτόμο metal σκηνή της Φινλανδίας, οι Volucrine συνεχίζουν να επαναπροσδιορίζουν το σύγχρονο progressive metal. Με το ολοκαίνουργιο single τους “Talk” μόλις να έχει κυκλοφορήσει και την εκρηκτική κληρονομιά του άλμπουμ τους “ETNA” να αντηχεί ακόμα, η μπάντα βρίσκεται στην πιο δημιουργική της φάση μέχρι σήμερα. Σήμερα, στο Sound Stories by Jo και το metalwar.gr, καθόμαστε μαζί με το συγκρότημα για να συζητήσουμε τη νέα τους κυκλοφορία, την εξέλιξη του ήχου τους και τη δημιουργική φωτιά που τους κρατά συνεχώς σε κίνηση.»

12+1 ερωτήσεις

Jo: Καλώς ήρθατε στο Sound Stories by Jo και το Metal War! Πρώτα απ’ όλα, σας ευχαριστούμε πολύ που αφιερώσατε χρόνο για να μιλήσετε μαζί μας για την τέχνη σας. Το νέο σας single, “Talk”, μόλις κυκλοφόρησε και ήδη προκαλεί αίσθηση. Θα μπορούσατε να ξεκινήσετε παρουσιάζοντας την τωρινή σύνθεση της μπάντας και τη «δημιουργική μηχανή» πίσω από αυτή; Ποια είναι τα μέλη και τι φέρνει ο καθένας στη χημεία των Volucrine;
Jupe Velin: Γεια σας! Ευχαριστούμε που επικοινωνήσατε μαζί μας· χαιρόμαστε πολύ για την ευκαιρία να μιλήσουμε μαζί σας!
Ας ξεκινήσουμε παρουσιάζοντας τη μπάντα:
Στις κιθάρες έχουμε τα νεότερα μέλη μας, τον Marko Orava και τον Erik “Erkka” Lindroos. Ο Marko μπήκε αρχικά ως live μέλος για να αντικαταστήσει τον Antti στις εμφανίσεις του 2022-2023, αλλά τελικά παρέμεινε στη σύνθεση μετά την οριστική αποχώρηση του Antti. Ο Erik έκανε το ντεμπούτο του στην κιθάρα λίγο αργότερα, το 2024. Για πολλά χρόνια μας έλειπε ένας μόνιμος δεύτερος κιθαρίστας, οπότε νιώθουμε πως αυτά τα παιδιά σταθεροποίησαν πραγματικά τη σύνθεση και μας ολοκλήρωσαν ξανά, τόσο μουσικά όσο και σε επίπεδο πνεύματος.
Ο Jani μπήκε μετά το τρίτο μας άλμπουμ, το Skywards (2019), και πραγματικά μοιάζει σαν να ήταν ο μοναδικός drummer που υπήρξε ποτέ στους Volucrine. Είναι τόσο ταλαντούχος και έχει γίνει επίσης το σημαντικότερο άτομο για μένα στη διαδικασία σύνθεσης. Τα demos και τα πρόχειρα κομμάτια μου πηγαίνουν πάντα πρώτα σε εκείνον ώστε να γράψει τα drum parts όπως τελικά θα τα παίξει.
Ο μπασίστας μας, ο Joni, είναι μαζί μου περισσότερο από οποιονδήποτε άλλο στη μπάντα· νομίζω από το 2011. Είναι και audio engineer, οπότε είναι υπεύθυνος για την ηχογράφηση των περισσότερων οργάνων στους δίσκους μας. Παράλληλα κάνει την παραγωγή και τη μίξη, οπότε το μόνο που χρειάζεται να αναθέσουμε αλλού είναι το mastering.
Όσο για μένα, ίδρυσα τους Volucrine το 2009 με διαφορετικό όνομα. Η αρχική πρόθεση ήταν να φτιάξω έναν solo δίσκο με το όνομα “V”, αλλά μετά την κυκλοφορία ταιριάξαμε τόσο καλά ως μπάντα, που αποφασίσαμε να συνεχίσουμε ως κανονικό συγκρότημα και αλλάξαμε το όνομα σε Volucrine το 2014.
Το συμπέρασμα αυτής της μεγάλης απάντησης είναι πως η τωρινή σύνθεση είναι ο καλύτερος συνδυασμός ανθρώπων που είχε ποτέ η μπάντα και νιώθουμε πραγματικά δεμένοι μεταξύ μας. Έχουμε ακόμα κι ένα «σιωπηλό» έκτο μέλος στο crew μας, τον Eetu Lindgren, που δεν παίζει κάποιο όργανο αλλά συμμετέχει στις παραγωγές βίντεο, πουλά merchandise στις συναυλίες μας και είναι πάντα ευπρόσδεκτος στις κοινές μας βραδιές στη σάουνα.

Jo: Το νέο σας single “Talk” ακούγεται απίστευτα επίκαιρο και σύγχρονο. Ποια ήταν η βασική κινητήρια δύναμη πίσω από αυτό το κομμάτι και πώς γεφυρώνει το χάσμα ανάμεσα στις προηγούμενες δουλειές σας και σε όσα έρχονται στη συνέχεια;
Jupe Velin: Ολόκληρο το επερχόμενο άλμπουμ γράφτηκε κατά τη διάρκεια της πιο ταραχώδους περιόδου της προσωπικής μου ζωής, οπότε το “Talk” είναι ένα κεφάλαιο στην ιστορία της προσωπικής αποκατάστασης. Μιλά για κακές αποφάσεις και λάθος δρόμους μετά το τέλος μιας μακροχρόνιας σχέσης. Είναι σαν να μην μπορείς να αποφύγεις το να ερωτευτείς κάποιον και ταυτόχρονα να ξέρεις πως αυτό δεν πρόκειται να τελειώσει καλά.
Η αγχωτική ιδέα πίσω από το τραγούδι είναι πως όταν μιλάς ανοιχτά για τα συναισθήματά σου, το ρίσκο είναι τεράστιο: είτε να δημιουργήσεις κάτι όμορφο είτε να καταστρέψεις τα πάντα ανάμεσα στους δύο ανθρώπους.
Μουσικά και μελωδικά, γέρνει λίγο προς τους παλαιότερους Volucrine, αλλά σίγουρα περιέχει πιο τεχνικές συνθέσεις. Άρα είναι ένας ωραίος συνδυασμός από τα καθιερωμένα μας στοιχεία και καινούργια συστατικά.

Jo: Κοιτώντας πίσω στο ETNA, ο τίτλος κουβαλά τεράστιο βάρος — εκρηκτικός και ηφαιστειακός. Πόση από εκείνη την ενέργεια του “ETNA” παραμένει ακόμα στο σημερινό songwriting σας και κατευθύνεστε προς ένα διαφορετικό «κλίμα» με το νέο υλικό;
Jupe Velin: Ω φίλε… κοιτάξαμε πίσω στο ETNA και σκεφτήκαμε: «Αυτός είναι πραγματικά ένας πολύ θυμωμένος δίσκος». Και το λέω με την καλή έννοια φυσικά. Δεν μας αρέσει να αυτοπροσδιοριζόμαστε απλά ως metal μπάντα, γιατί αυτό συχνά αποτυγχάνει να περιγράψει ολόκληρο το φάσμα του ήχου μας, αλλά στον πυρήνα του το ETNA είναι όντως metal άλμπουμ.
Οπότε αν κάποιος περιμένει ακριβώς αυτό από τον επόμενο δίσκο, μάλλον θα εκπλαγεί λίγο. Χρησιμοποιούμε το metal σαν εργαλείο έκφρασης συναισθημάτων όπως η απογοήτευση και το μίσος, αλλά καλλιτεχνικά δεν μπορείς να προχωρήσεις βασιζόμενος μόνο σε ένα κόλπο.
Θα υπάρχουν σίγουρα metal κομμάτια και metal στιγμές, αλλά ελπίζω ο κόσμος να προσεγγίσει το νέο υλικό με ανοιχτό μυαλό, γιατί θα είναι το πιο χαλαρό και «αληθινό προς τον εαυτό του» άλμπουμ που έχουμε δημιουργήσει ποτέ. Νομίζω όσοι μας ακολουθούν από την αρχή θα το δουν ως ένα φυσικό επόμενο βήμα. Άλλωστε, δεν υπάρχουμε για να ικανοποιούμε τους πάντες, αλλά για να μένουμε πιστοί στη μουσική μας.

Jo: Από την εποχή του ETNA, ο ήχος σας έχει γίνει ακόμη πιο πυκνός. Πώς έχει αλλάξει η διαδικασία σύνθεσης στα πιο πρόσφατα κομμάτια σας; Γράφετε συλλογικά ως μπάντα ή υπάρχει ένας βασικός «αρχιτέκτονας» πίσω από τα riffs και τις μελωδίες;
Jupe Velin: Παρότι οι Volucrine δεν είναι πλέον solo project, εξακολουθώ να νιώθω υπεύθυνος για τη σύνθεση και τους στίχους, γιατί για μένα η μουσική είναι σαν ημερολόγιο. Έτσι τα τραγούδια αποκτούν αυτή τη βαθιά ανθρώπινη και συναισθηματική ατμόσφαιρα που αναζητούμε.
Έχω προτείνει στα παιδιά να φέρουν riffs ή ιδέες για να δουλέψουμε μαζί, αλλά μέχρι στιγμής δεν έχει συμβεί. Καθώς έγραφα το νέο άλμπουμ, άρχισα να φτιάχνω και drum arrangements στα demos πριν τα στείλω στον Jani. Έτσι μπορούσε πιο εύκολα να καταλάβει προς ποια κατεύθυνση να κινηθεί.
Κάτι σχετικά καινούργιο για μένα είναι επίσης η χρήση samples και virtual instruments στη διαδικασία σύνθεσης. Συχνά κάποια string arrangements και midi στοιχεία περνούν αυτούσια και στην τελική μίξη του άλμπουμ από το demo stage.
Νομίζω πως αυτό που προσπαθώ να πω είναι ότι πλέον στοχεύω σε ένα πλήρες και «πλούσιο» demo πριν καν το παρουσιάσω στα υπόλοιπα μέλη.

Jo: Οι Volucrine είναι γνωστοί για τον συνδυασμό μελωδικών hooks και βαριών progressive περασμάτων. Πόσο δύσκολο είναι να βρείτε αυτή τη «χρυσή ισορροπία» όπου η τεχνική ακρίβεια δεν επισκιάζει το συναισθηματικό αντίκτυπο του τραγουδιού;
Jupe Velin: Πολύ καλή ερώτηση. Νομίζω πως ο βασικός κανόνας στο songwriting μας είναι να μην «σκοτώνουμε» ποτέ το συναίσθημα ή το groove. Τα τραγούδια πρέπει να ρέουν σαν νερό, οπότε όλα τα progressive ή τεχνικά στοιχεία πρέπει να προκύπτουν φυσικά.
Πιστεύω επίσης ότι οι συνθέσεις πρέπει να υποστηρίζουν τα φωνητικά με τον καλύτερο δυνατό τρόπο. Συνήθως απορρίπτω ιδέες πάνω στις οποίες είναι αδύνατο να γραφτούν καλές φωνητικές μελωδίες.
Όπως είπες κι εσύ, όμως, στα instrumental μέρη είμαστε πιο ελεύθεροι να πειραματιστούμε με grooves και κιθαριστικές γραμμές. Έτσι κρατάμε τα τραγούδια ενδιαφέροντα.

Jo: Είτε μιλάμε για το ETNA είτε για το νέο single “Talk”, η παραγωγή σας είναι απίστευτα καθαρή και δυναμική. Πόσο εμπλέκεστε στη διαδικασία μίξης και mastering; Έχετε κάποιο συγκεκριμένο «ηχητικό όραμα» όταν μπαίνετε στο στούντιο;
Jupe Velin: Όπως ανέφερα πριν, ο Joni είναι ο «μόνιμος» ηχολήπτης μας, οπότε ο τελικός ήχος του άλμπουμ βρίσκεται ουσιαστικά στα χέρια του. Φυσικά συζητάμε όλοι μαζί για το πώς πρέπει να ακούγεται η μίξη, αλλά στο 95% των περιπτώσεων ο Joni καταλαβαίνει αμέσως τι χρειάζεται ο δίσκος και πώς πρέπει να ισορροπήσει ο ήχος, χάρη στην εμπειρία του.
Είμαι πολύ χαρούμενος γι’ αυτό, γιατί αφαιρεί τεράστια πίεση από πάνω μου και μπορώ να επικεντρωθώ περισσότερο στην καλλιτεχνική πλευρά.
Ο Joni περιέγραψε πολύ ωραία τον ήχο μας σε έναν συνάδελφό του λέγοντας πως όταν γίνεται mastering στη μουσική μας, πρέπει να μας αντιμετωπίζουν εξίσου ως rock και metal μπάντα. Μας ωφελεί το δυνατό mastering όταν χρειάζεται, αλλά ταυτόχρονα θέλουμε ο συνολικός ήχος να «αναπνέει» και να έχει δυναμικό εύρος.

Jo: Οι στίχοι σας ασχολούνται συχνά με την επικοινωνία, τις εσωτερικές συγκρούσεις και την ανθρώπινη φύση — κάτι που φαίνεται ιδιαίτερα στο “Talk”. Ποιο τραγούδι της πρόσφατης δισκογραφίας σας ήταν το πιο δύσκολο να γραφτεί στιχουργικά και γιατί;
Jupe Velin: Νομίζω το “Bloodsports” από το ETNA ήταν πολύ δύσκολο να γραφτεί. Έχω βιώσει πολλή βία και ψυχολογική κακοποίηση στην παιδική μου ηλικία, στα χρόνια του δημοτικού και του γυμνασίου. Έπρεπε να αποδεχτώ αυτές τις αναμνήσεις ως κομμάτι του εαυτού μου, γιατί ποτέ δεν σβήνουν πραγματικά.
Προσπάθησα να περιγράψω όσο καλύτερα μπορούσα το συναίσθημα του να μην ξέρεις τι είδους τρόμο θα σου επιφυλάσσει η επόμενη μέρα στο σχολείο. Είναι ένα πολύ δύσκολο θέμα για μένα, αλλά αν οι στίχοι αγγίξουν και άλλους ανθρώπους που έχουν περάσει παρόμοια πράγματα, τότε άξιζε απόλυτα να γραφτούν.

Jo: Συχνά σας κατατάσσουν στην κατηγορία του “Modern Progressive Metal”. Πιστεύετε ότι αυτή η ταμπέλα περιγράφει σωστά το όραμά σας το 2026 ή θεωρείτε πως οι Volucrine ξεπερνούν πλέον τα όρια συγκεκριμένων υποειδών;
Jupe Velin: Χρησιμοποιούμε συχνά τους όρους alternative και progressive μαζί με το metal ως περιγραφή του είδους μας, γιατί θέλουμε ο κόσμος να καταλάβει ότι η βάση μας είναι η metal μουσική, αλλά αυτό είναι μόνο η μισή αλήθεια.
Στη metal σκηνή υπάρχει πολύ gatekeeping και στενόμυαλη σκέψη, οπότε δεν θέλουμε να προωθούμαστε, ας πούμε, αποκλειστικά σε death metal κοινό, γιατί ειλικρινά δεν είμαι σίγουρος ότι οι οπαδοί του είδους θα απολάμβαναν πραγματικά την πειραματική μας μουσική. Ή ίσως και να κάνω λάθος· είναι δύσκολο να μας βάλεις ταμπέλα, γιατί εξελισσόμαστε συνεχώς και εξερευνούμε τα όρια της δημιουργικότητάς μας.
Νομίζω πως οι πιο κοντινές κατηγορίες για εμάς είναι το alternative metal και το progressive rock — αν πρέπει οπωσδήποτε να χρησιμοποιηθεί κάποια κατηγορία.

Jo: Η μουσική σας είναι πολύ σύνθετη. Όταν βρίσκεστε στο στούντιο, σκέφτεστε το πώς θα μεταφερθούν αυτά τα κομμάτια στη σκηνή; Είναι πρόκληση να διατηρείτε αυτή την τεχνική ακρίβεια ενώ ταυτόχρονα προσφέρετε μια γεμάτη ενέργεια live εμφάνιση;
Jupe Velin: Είναι σίγουρα πρόκληση. Έπρεπε να πάρω την απόφαση να μην παίζω κιθάρα ενώ τραγουδάω σε αυτή τη μπάντα, γιατί αυτό θα με περιόριζε. Έτσι, ενώ οι υπόλοιποι ίσως χρειάζεται να μένουν πιο στατικοί, εγώ μπορώ να κινούμαι ελεύθερα χάρη στα wireless συστήματα.
Παρόλα αυτά, είμαι πολύ περήφανος για τα παιδιά, γιατί παρά το ότι τα τραγούδια είναι δύσκολα στην εκτέλεση, καταφέρνουν να μεταφέρουν τεράστια ενέργεια πάνω στη σκηνή. Νομίζω αυτό είναι που μας χαρακτηρίζει περισσότερο στις live εμφανίσεις: μεγάλη ενέργεια και ταυτόχρονα ακριβές παίξιμο.

Jo: Τα εξώφυλλα και τα βίντεό σας έχουν μια πολύ συγκεκριμένη και επαγγελματική αισθητική. Πόσο έλεγχο έχετε πάνω στο οπτικό κομμάτι των Volucrine και πώς αυτό συμπληρώνει την «ατμόσφαιρα» της μουσικής;
Jupe Velin: Για μένα, οι εικόνες στα εξώφυλλα, τα booklet, τα βίντεο και το merchandise είναι εξίσου σημαντικά με τη μουσική και το μήνυμα πίσω από αυτή.
Στον πρώτο μας δίσκο ανέλαβα μόνος μου την πρόκληση να δημιουργήσω το artwork και αυτό ουσιαστικά έμεινε ως φιλοσοφία μέχρι σήμερα. Ειδικά τώρα που όλοι χρησιμοποιούν A.I., νιώθω μεγάλη ευθύνη να δημιουργώ ο ίδιος το οπτικό υλικό. Το ίδιο ισχύει και για τα music videos, εκτός από περιπτώσεις όπου ο πρώην κιθαρίστας μας, ο Antti, είναι διαθέσιμος να βοηθήσει.
Γι’ αυτό αγαπώ τόσο πολύ τους Volucrine ως πλατφόρμα έκφρασης — γιατί μου επιτρέπει να εκφράζομαι με τόσους πολλούς διαφορετικούς τρόπους.

Jo: Προέρχεστε από τη Φινλανδία, μια χώρα με τεράστια metal παράδοση. Πιστεύετε ότι το περιβάλλον επηρεάζει την «ένταση» των συνθέσεών σας ή η έμπνευσή σας είναι καθαρά εσωτερική και προσωπική;
Jupe Velin: Α, ναι… η φινλανδική μελαγχολία. Το να ζεις σε ένα κρύο και σκοτεινό περιβάλλον το μεγαλύτερο μέρος του χρόνου επηρεάζει σίγουρα τον τρόπο σκέψης σου. Προσωπικά, στις μεγάλες σκοτεινές χειμωνιάτικες νύχτες νιώθω ότι η δημιουργικότητά μου λειτουργεί καλύτερα.
Όσο για την κληρονομιά του φινλανδικού metal, πιστεύω πως δεν υπάρχει metal μπάντα εδώ που να μην έχει επηρεαστεί κάποια στιγμή από τους Amorphis, Sentenced ή Children of Bodom. Αυτές οι μπάντες κράτησαν τη σημαία του metal ψηλά παγκοσμίως.
Οι δικές μας επιρροές ως μπάντα, πάντως, προέρχονται και πέρα από τη Φινλανδία και από πολύ μεγαλύτερη ποικιλία ειδών πέρα από το metal.

Jo: Τώρα που το “Talk” κυκλοφόρησε, ποιο είναι το επόμενο βήμα; Υπάρχει νέος ολοκληρωμένος δίσκος στον ορίζοντα για το 2026 ή επικεντρώνεστε περισσότερο σε singles και φεστιβαλικές εμφανίσεις;
Jupe Velin: Κυκλοφορούμε το νέο μας άλμπουμ, Chapter V: Renewal, μέσω της Inverse Records στις 25 Σεπτεμβρίου, τόσο ψηφιακά όσο και σε φυσική μορφή.
Πριν κυκλοφορήσει ο δίσκος, μπορούμε να υποσχεθούμε ακόμη δύο singles με music videos, καθώς και όσο περισσότερο behind-the-scenes υλικό προλάβουμε να δημιουργήσουμε για τα social media μας.
Και, φυσικά, σκοπεύουμε να περιοδεύσουμε όσο περισσότερο γίνεται ώστε να φέρουμε το νέο υλικό σε ακόμη περισσότερο κόσμο.

Jo (+1): Η τελευταία νότα!
Αν η πρόσφατη δουλειά σας ήταν το μοναδικό μουσικό κομμάτι που θα ανακάλυπτε ποτέ η ανθρωπότητα από τους Volucrine στο μακρινό μέλλον, ποια είναι η μία “αλήθεια” για τη μπάντα που θα θέλατε να καταλάβουν μόνο ακούγοντάς τη;
Jupe Velin / Vocals, Songwriting:
«Το μήνυμά μας θα ήταν το ίδιο, ό,τι κι αν συνέβαινε:
“Δεν είσαι μόνος.”»

«Οι Volucrine είναι μια μπάντα που απαιτεί την προσοχή σου και το νέο τους single “Talk” αποτελεί την ιδανική απόδειξη της εξέλιξής τους. Ευχαριστούμε τη μπάντα για τον χρόνο της και για την εξαιρετική μουσική της. Φροντίστε να ακούσετε τη νέα τους δουλειά και να ακολουθήσετε το ταξίδι τους μέσα στο σύγχρονο progressive τοπίο.»

Συνέντευξη – Κείμενο: Joanna Gonas