«Οι ασημένιες μάσκες επέστρεψαν στο φως. Ύστερα από περισσότερες από δύο δεκαετίες αναμονής, οι θρυλικοί Crimson Glory επιστρέφουν με ένα μνημειώδες νέο άλμπουμ, το “Chasing The Hydra”.
Με μια νέα φωνή στο πρόσωπο του Travis Wills και τα ιδρυτικά μέλη να ηγούνται της πορείας, το συγκρότημα είναι έτοιμο να διεκδικήσει ξανά τον θρόνο του στο πάνθεον του progressive metal.
Σήμερα, στο Sound Stories by Jo και το metalwar.gr, έχουμε την τεράστια τιμή να συνομιλούμε με τον ιδρυτικό μπασίστα Jeff Lords για την ανάσταση της μπάντας, τα νέα κεφάλια της “Ύδρας” και την επερχόμενη headline εμφάνισή τους στο Chania Rock Festival στην Ελλάδα.»

12+1 Ερωτήσεις

Jo: Καλώς ήρθες Jeff! Είναι πραγματική τιμή. Το Chasing The Hydra είναι επιτέλους εδώ. Μετά από τόσα χρόνια, πώς νιώθεις προσωπικά που επιστρέφεις στο studio δημιουργώντας νέα μουσική των Crimson Glory; Υπήρξαν στιγμές που πίστεψες ότι αυτή η “Ύδρα” δεν θα πιανόταν ποτέ;
Jeff: Νιώθω υπέροχα, όχι μόνο επειδή δημιουργούμε νέα μουσική, αλλά και επειδή γνωρίζουμε πως με την ανανέωση της μπάντας ανοίγουμε τον δρόμο για συνεχή παραγωγή νέου υλικού, αντί να ρισκάρουμε να πέσουμε ξανά σε παλιά μοτίβα αδράνειας.

Jo: Ως ιδρυτικό μέλος, έχεις συνεργαστεί με μερικούς απίστευτους τραγουδιστές. Ποια ήταν εκείνη η “μαγική στιγμή” όταν άκουσες τον Travis και κατάλαβες πως ήταν ο κατάλληλος για να κρατήσει τη φλόγα των Crimson Glory το 2026;
Jeff: Κυρίως όταν του ζήτησα να διασκευάσει το “Painted Skies”, κάτι που έκανε, και μόλις μία-δύο μέρες αργότερα ήδη ηχογραφούσε demo φωνητικά πάνω σε νέο υλικό. Ο Travis μπορούσε να αποδώσει κάποιες από τις φωνητικές αποχρώσεις του αρχικού μας τραγουδιστή, του Midnight, αλλά είχε και το δικό του ξεχωριστό vibe.

Jo: Ήσουν πάντα βασικό κομμάτι της συνθετικής κατεύθυνσης της μπάντας. Πώς διέφερε η διαδικασία σύνθεσης του Chasing The Hydra από την εποχή του Transcendence; Προσπαθήσατε να αναπαράγετε την παλιά “συνταγή” ή αφήσατε τη νέα ενέργεια να οδηγήσει τα riffs;
Jeff: Όσον αφορά τα riffs, ποτέ δεν υπέφερα από writer’s block. Η ενορχήστρωση των τραγουδιών, όμως, που είναι ίσως ένα από τα σημαντικότερα στοιχεία της σύνθεσης, μπορεί κατά καιρούς να είναι πρόκληση. Στόχος μου ήταν να γεφυρώσω το χάσμα ανάμεσα στα albums 2 και 5 — δεν ήταν ούτε τυχαίο ούτε απλή υποσυνείδητη επιρροή. Ήταν απόλυτα συνειδητό. Έγραψα πολλά από τα βασικά riffs που ακούγονται στο debut και στο Transcendence, από το “Masque of the Red Death” μέχρι το “Eternal World”, το “Mayday”, το “Queen of the Masquerade” και άλλα.
Και στο ομώνυμο κομμάτι του νέου δίσκου έκανα εσκεμμένα ένα νεύμα στο “Red Sharks”, μόνο που αντί για descending riff το έκανα ascending. Αφού εγώ έγραψα το opening και closing riff του “Red Sharks”, δεν είχα κανέναν ενδοιασμό να “δανειστώ” από τον εαυτό μου. Κάποιες ελάχιστες κριτικές προσπάθησαν να μας το προσάψουν, πράγμα που μου φάνηκε παράξενο. Δηλαδή ναι, το ξέρουμε ότι ακούγεται παρόμοιο.

Jo: Το μπάσο σου πάντα προσέφερε μια μελωδική αλλά και στιβαρή βάση. Σε νέα κομμάτια όπως το Broken Together, πώς προσέγγισες τις χαμηλές συχνότητες ώστε να ταιριάζουν με τα σύγχρονα production standards χωρίς να χαθεί το κλασικό prog-power feeling;
Jeff: Δεν υπήρχε κάτι διαφορετικό στην προσέγγισή μου για το “Broken Together” σε σχέση με άλλα τραγούδια. Έπαιξα ό,τι θεωρούσα σωστό για το κομμάτι, αν και είναι πιο απλή προσέγγιση από άλλα λόγω της φύσης του τραγουδιού και του πιο αργού tempo.

Jo: Ο βασικός πυρήνας της μπάντας επανενώθηκε. Πώς έχει εξελιχθεί η σχέση σου με τους Ben Jackson και Dana Burnell μέσα στις δεκαετίες; Είναι η “αδελφοσύνη” πιο δυνατή τώρα που είστε όλοι πιο ώριμοι μουσικοί;
Jeff: Όπως ανέφερα και πριν, είμαστε ενθουσιασμένοι που επιστρέψαμε και το ξανακάνουμε, μόνο που αυτή τη φορά με ένα πνεύμα που ειλικρινά δεν ήταν δυνατό στο παρελθόν. Είναι ένα θέμα που δεν μπορεί να αναλυθεί ελαφρά τη καρδία, αλλά αρκεί να πω ότι έχουμε καθαρό slate — και είναι Glorious.

Jo: Chania Rock Festival – 1 Αυγούστου: Επιστρέφετε στην Ελλάδα για headline εμφάνιση στην Κρήτη. Έχετε παίξει πολλές φορές εδώ (Gagarin, Principal), αλλά το ελληνικό κοινό σας αντιμετωπίζει σαν βασιλιάδες. Τι είναι αυτό που κάνει κάθε εμφάνιση στην Ελλάδα να μοιάζει με “επιστροφή στο σπίτι”;
Jeff: Στην ουσία απάντησες μόνη σου στην ερώτηση. Αγαπάμε τη χώρα, τον πολιτισμό, την ιστορία, το φαγητό, τα πάντα. Αλλά ναι, το ελληνικό κοινό τρελαίνεται όταν παίζουμε εκεί. Τραγουδάει κάθε στίχο μαζί μας. Βέβαια, δίνουμε το 100% μας σε κάθε χώρα που παίζουμε. Ίσως η καλύτερη απάντηση στο γιατί μας φέρονται σαν βασιλιάδες να πρέπει να δοθεί από τους ίδιους τους Έλληνες fans.

Jo: Οι ασημένιες μάσκες είναι εμβληματικές. Το 2026, εξακολουθείς να νιώθεις αυτό το αίσθημα μυστηρίου όταν βλέπεις fans να τις φορούν στο κοινό; Παραμένει το “μυστήριο” των Crimson Glory επίκαιρο στην εποχή του Instagram;
Jeff: Κατά καιρούς βλέπουμε fans να φορούν διάφορες μάσκες, ακόμη και μεταλλικές, και όταν συμβαίνει ξέρουμε ότι πρόκειται για αφοσιωμένους fans. Όσο για το mystique, θεωρούμε πως η μουσική στέκεται από μόνη της. Επιπλέον, αφού πολλές μπάντες φορούν πλέον μάσκες, αποφασίσαμε πως αυτή η φάση της καριέρας μας ανήκει στο παρελθόν.

Jo: Όταν κυκλοφόρησε το πρώτο teaser, ο metal κόσμος πήρε φωτιά. Είχατε άγχος για τις προσδοκίες των fans μετά από τόσο μεγάλη απουσία ή ήσασταν βέβαιοι για το νέο υλικό από την πρώτη μέρα;
Jeff: Είχαμε εμπιστοσύνη σε αυτό που κάναμε, αλλιώς δεν θα υπήρχε λόγος να το κάνουμε. Αυτό όμως δεν σημαίνει πως δεν υπήρχε άγχος για το πώς θα αντιδρούσαν οι fans. Είμαστε ενθουσιασμένοι με το πόσο θετική είναι η ανταπόκριση.

Jo: Κοιτώντας πίσω στα ’80s, ήσασταν μπροστά από την εποχή σας. Βλέπεις την επιρροή των Crimson Glory σε σύγχρονες progressive metal μπάντες; Πώς είναι να θεωρείσαι “νονός” του είδους;
Jeff: Δεν θεωρώ ότι είμαστε αυστηρά progressive, και αυτό δουλεύει υπέρ μας. Έχουμε στοιχεία που έχουν πολλές prog metal μπάντες, αλλά πιστεύω πως δεν “χάνουμε” τον ακροατή με υπερβολική πολυπλοκότητα. Οι περισσότεροι δεν ενδιαφέρονται για odd time signatures ή modes. Εμείς βάζουμε τέτοια στοιχεία με μέτρο, αλλά ξέρουμε ότι πρέπει πάντα να υπάρχουν τα φωνητικά και κιθαριστικά hooks. Οι Crimson Glory ήταν πάντα πάνω απ’ όλα μελωδία.

Jo: Με το Chasing The Hydra να ανοίγει ένα νέο κεφάλαιο, πώς ισορροπείτε το setlist της επερχόμενης περιοδείας; Είναι δύσκολο να αφήσετε “κλασικά” κομμάτια έξω για να χωρέσουν νέα anthems όπως το Redden the Sun;
Jeff: Θέλουμε οπωσδήποτε να παίξουμε πολύ υλικό από το νέο άλμπουμ. Ταυτόχρονα όμως ξέρουμε ότι οι fans περιμένουν και τα κλασικά. Νομίζω πολλά θα εξαρτηθούν από την αντίδραση του κοινού στα νέα τραγούδια. Θα δούμε.

Jo: Πώς βοήθησε η συνεργασία με τη νέα σας δισκογραφική ώστε να σταθεροποιηθεί η μπάντα και να επικεντρωθεί αποκλειστικά στη μουσική για αυτή την κυκλοφορία;
Jeff: Η δισκογραφική μας δίνει πλήρη δημιουργική ελευθερία, όπως συνέβαινε σχεδόν πάντα, με εξαίρεση το Strange and Beautiful. Εκεί υπήρξαν παρεμβάσεις από τον παραγωγό και ένταση στο studio. Ο Midnight κι εγώ ήμασταν αντίθετοι. Όσο για την εστίαση, ήμασταν laser-focused στο νέο υλικό πολύ πριν υπογράψουμε με τη BraveWords Records.

Jo: Jeff, είναι αυτή η αρχή ενός μακροπρόθεσμου πλάνου; Να περιμένουμε περισσότερους δίσκους και ίσως μια παγκόσμια περιοδεία για το Transcendence, ή το πάτε βήμα-βήμα;
Jeff: Περιοδεία για anniversary του Transcendence μάλλον όχι. Έχουμε ήδη παίξει στο παρελθόν αποκλειστικά υλικό από τα δύο πρώτα άλμπουμ, οπότε κάτι τέτοιο τώρα θα ήταν αντιπαραγωγικό. Είμαστε περήφανοι για το παρελθόν μας, αλλά βρισκόμαστε ξεκάθαρα σε νέο κεφάλαιο. Θέλουμε να συνεχίσουμε να βγάζουμε νέο υλικό χωρίς τεράστια hiatus όπως παλιά.

Jo (+1): Αν μπορούσες να επιστρέψεις στην εποχή του Lost Reflection και να δώσεις μία συμβουλή στον νεότερο εαυτό σου για το ταξίδι μέχρι το 2026, ποια θα ήταν;
Jeff: Να μην ανέχεσαι να σε “ανέχονται” απλώς και να παραμένεις αυθεντικός στην τέχνη σου. Αν νιώθεις πως βρίσκεσαι με λάθος ανθρώπους, βρες τους σωστούς. Μην συμβιβάζεσαι μόνο και μόνο για να υπάρχει ησυχία.

Ευχαριστούμε για την ευκαιρία!
Jeff Lords

«Οι Crimson Glory ήταν πάντα κάτι περισσότερο από μια μπάντα· είναι μια μυστικιστική εμπειρία που υπερβαίνει τον χρόνο. Το Chasing The Hydra αποδεικνύει πως η αληθινή καλλιτεχνική φωτιά δεν σβήνει ποτέ. Ευχαριστούμε τον Jeff Lords για αυτή τη βαθιά κατάδυση στη νέα εποχή της μπάντας και ανυπομονούμε για την επιστροφή τους στην ελληνική γη αυτόν τον Αύγουστο. Ο μύθος συνεχίζεται.»

Συνέντευξη – Κείμενο: Joanna Gonas