Υπάρχουν συγκροτήματα που καταφέρνουν να διατηρούν μια σταθερή πορεία στον χρόνο, παραμένοντας πιστά στις θεμελιώδεις αρχές και την ταυτότητά τους. Οι DRACONIAN ανήκουν αναμφίβολα σε αυτή την κατηγορία. Όπως μας αποκάλυψε ο Anders Jakobsson, ένας εκ των ιδρυτών της μπάντας, αυτό δεν πρόκειται να αλλάξει όσο ο ίδιος και ο Johan Ericson παραμένουν στον πυρήνα της. Με αφορμή την κυκλοφορία του νέου τους άλμπουμ, In Somnolent Ruin, είχαμε τη χαρά και την τιμή να συνομιλήσουμε μαζί του και να ανακαλύψουμε τα βαθύτερα νοήματα πίσω από τα τραγούδια τους, αλλά και τις σκέψεις που διαμορφώνουν τη φιλοσοφία και την πορεία των DRACONIAN (δείτε το video της συνέντευξης εδώ!!).
Metalwar: Καλησπέρα Anders και καλώς ήρθες στο Metalwar. Σε ευχαριστώ για τον χρόνο σου.
Anders Jakobsson: Σε ευχαριστώ πολύ. Χαίρομαι που βρίσκομαι εδώ.
Metalwar: Έχουν περάσει σχεδόν έξι χρόνια από το προηγούμενο άλμπουμ σας, “Under a Godless Veil”, και από τότε έχουν αλλάξει πολλά, τόσο για το συγκρότημα όσο και για τον κόσμο γενικότερα, με την πανδημία και όλα όσα ακολούθησαν. Πώς ήταν αυτή η περίοδος για τους DRACONIAN;
AJ: Αφού ολοκληρώσαμε τις ηχογραφήσεις του προηγούμενου άλμπουμ, όλα άρχισαν να αλλάζουν. Ο κόσμος έμοιαζε να κρατά την ανάσα του λόγω του COVID, ενώ παράλληλα είχαμε νέο management και περιοδείες που αναβλήθηκαν τρεις φορές.
Ήταν μια περίεργη περίοδος, όχι μόνο για εμάς ως μπάντα αλλά για όλους. Η νοοτροπία του κόσμου άλλαξε συνολικά.
Κάποιοι από εμάς θέλαμε να συνεχίσουμε κανονικά, αλλά δεν ξέραμε πότε ο κόσμος θα άνοιγε ξανά. Η δική μου προτεραιότητα ήταν να κρατήσω τα πράγματα λειτουργικά και να βρούμε τρόπους να προωθήσουμε τον δίσκο παρά τους περιορισμούς.
Ταυτόχρονα, η Heike άρχισε να βλέπει τα πράγματα διαφορετικά. Ήθελε να περιορίσει τις περιοδείες και να κάνει ένα βήμα πίσω από το προσκήνιο. Οι υπόλοιποι θέλαμε να επιστρέψουμε στη σκηνή όσο πιο γρήγορα γινόταν.
Δυστυχώς, ποτέ δεν καταφέραμε να περιοδεύσουμε σωστά το “Under a Godless Veil”, παρόλο που ήμασταν πολύ περήφανοι για αυτόν τον δίσκο.
Metalwar: Και κάπου εκεί επέστρεψε η Lisa.
AJ: Ναι. Από τη στιγμή που η Heike ήθελε να κάνει ένα βήμα πίσω, και με την ευλογία της, ζητήσαμε από την Lisa Johansson να επιστρέψει για να τραγουδήσει ξανά μαζί μας στις ζωντανές εμφανίσεις.
Σκεφτήκαμε το ενδεχόμενο να ψάξουμε νέα τραγουδίστρια, αλλά η ιδέα να ξεκινήσουμε όλη αυτή τη διαδικασία από την αρχή ήταν πολύ πιεστική και θα καθυστερούσε τα πάντα ακόμα περισσότερο.
Έτσι, η επιστροφή της Lisa ήρθε πολύ φυσικά. Μετά την πρώτη μας εμφάνιση, όταν ο κόσμος άρχισε να ανοίγει ξανά το 2022, η Heike αποφάσισε πως ήταν καλύτερο να συνεχίσουμε με τη Lisa, γιατί ήθελε τα ίδια πράγματα που θέλαμε κι εμείς.
Από τότε, τα πράγματα έχουν σταθεροποιηθεί. Ειλικρινά, πιστεύω πως είμαστε πιο δυνατοί από ποτέ.
Metalwar: Πώς εξελίχθηκε η διαδικασία σύνθεσης του νέου άλμπουμ;
AJ: Μέσα σε όλο αυτό, ξεκινήσαμε να γράφουμε αργά αλλά σταθερά. Με την είσοδο του Daniel και του Niklas, η σύνθεση της μπάντας άλλαξε και τα πράγματα εξελίχθηκαν φυσικά.
Ο Johan ξεκίνησε να δουλεύει πάνω σε νέο υλικό και μόλις στα τέλη της περασμένης άνοιξης καθίσαμε πραγματικά να αποφασίσουμε ποια κομμάτια θα μπουν στον δίσκο.
Ήταν μια πολύ αργή διαδικασία. Κανονικά θα το έλεγα αναβλητικότητα, αλλά αυτή τη φορά ο δίσκος χρειαζόταν αυτόν τον χρόνο. Υπήρξαν επίσης και καθυστερήσεις που δεν μπορούσαμε να ελέγξουμε.
Αλλά τώρα επιτέλους συμβαίνει και είμαστε πραγματικά πολύ χαρούμενοι.
Metalwar: Σε μια παλαιότερη συνέντευξη είχες πει πως το προηγούμενο άλμπουμ ήταν το πιο πολυδιάστατο που είχατε γράψει μέχρι τότε. Πώς θα χαρακτήριζες τον νέο δίσκο, ειδικά τώρα που είναι ο πρώτος μετά την επιστροφή της Lisa;
AJ: Ο προηγούμενος δίσκος ήταν πολυδιάστατος γιατί έκανα εγώ ένα βήμα πίσω δημιουργικά, ώστε να δώσω περισσότερο χώρο στη Heike. Λάτρευα την παρουσία και την ατμόσφαιρα της φωνής της και ήθελα τα τραγούδια να γίνουν όσο καλύτερα μπορούσαν. Επίσης, κάθε τραγούδι λειτουργούσε σχεδόν σαν μια μικρή αυτόνομη ιστορία.
Ο νέος δίσκος είναι διαφορετικός. Είναι πιο πυκνός, πιο σκληρός και πολύ πιο εσωστρεφής. Είναι το αποκορύφωμα όλων όσων συνέβησαν — τόσο προσωπικά όσο και μέσα στο συγκρότημα. Έχει πολλή ψυχολογία μέσα του, πολύ συναίσθημα, και όχι πάντα ευχάριστο. Δεν ήταν εύκολο να δημιουργηθεί.
Ο κόσμος έμοιαζε να καταρρέει και αυτό επηρέασε τη δημιουργικότητά μου. Μερικές φορές η πραγματικότητα σε απομακρύνει από την καλλιτεχνική διαδικασία.
Προσπαθώ να αφηγηθώ μια ιστορία, όχι μόνο με όλα όσα έχω συλλέξει μέσα στα χρόνια, αλλά και με πράγματα που έχω βιώσει ο ίδιος.
Αυτή τη φορά ήταν πιο δύσκολο και πιο χρονοβόρο. Αλλά τώρα, βλέποντας πώς το υποδέχεται ο κόσμος, ίσως τελικά έτσι έπρεπε να γίνει.
Metalwar:Το νέο σας άλμπουμ, “In Somnolent Ruin”, απέχει μόνο λίγες ώρες από την κυκλοφορία του. Καταρχάς συγχαρητήρια, είναι πραγματικά εξαιρετικό. Νιώθω πως είναι πολύ προσωπικό και αυτό με συγκίνησε πολύ (διαβάστε τη δισκοκριτική εδώ!!). Ποιο είναι το βαθύτερο νόημα πίσω από τον τίτλο;
AJ: Αντανακλά την πεποίθησή μου ότι η ανθρωπότητα υπνοβατεί προς την καταστροφή. Το “somnolent” σημαίνει να βρίσκεσαι σε μια κατάσταση ύπνου, και το “ruin” είναι η καταστροφή γύρω μας που δεν αντιλαμβανόμαστε.
Είναι σαν η ψυχή να μας φωνάζει να ξυπνήσουμε, αλλά εμείς δεν το κάνουμε. Αυτό είναι ο πυρήνας του τίτλου. Δυσκολευτήκαμε πολύ να τον βρούμε. Συνήθως έχουμε τον τίτλο νωρίς στη διαδικασία, αλλά αυτή τη φορά ήρθε πολύ αργά. Και τελικά ταίριαξε απόλυτα.
Στο εξώφυλλο υπάρχει επίσης μια μητρική μορφή, που γίνεται όλο και πιο γήινη, όλο και πιο δεμένη με την ύλη. Τα αγριόχορτα μεγαλώνουν γύρω της, αλλά εκείνη ακόμα περιμένει να ξυπνήσουμε, γιατί αντιπροσωπεύει τη σπίθα της ψυχής.
Metalwar:Ένα από τα πράγματα που αγαπώ στους DRACONIAN είναι η σημασία και το βάθος των στίχων. Ανέφερες πως σε αυτόν τον δίσκο εξερευνάς και πλατωνικές ιδέες για την ψυχή. Πώς επηρέασε η δυστοπική πραγματικότητα τη γραφή σου;
AJ: Αυτό είναι εν μέρει μια παρεξήγηση από το δελτίο τύπου. Ο μόνος δίσκος που ήταν άμεσα εμπνευσμένος από κοινωνικά γεγονότα ήταν το “A Rose for the Apocalypse” το 2011.
Η γραφή μου είναι συμβολική. Χρησιμοποιώ μεταφορές γιατί θέλω ο ακροατής να μπορεί να τοποθετήσει τον εαυτό του μέσα στα τραγούδια.
Όσο για τον Πλάτωνα, αυτό αφορά κυρίως το τελευταίο κομμάτι, το “Lethe”, που μιλά για τη μετενσάρκωση και το ποτάμι της λήθης — την ιδέα ότι ξεχνάς τις προηγούμενες ζωές σου πριν ξεκινήσεις ξανά. Σαν να σβήνεις έναν σκληρό δίσκο.
Αυτή η ιδέα με γοήτευσε πολύ, ειδικά όταν συνδυάστηκε με γνωστικές ιδέες.
Αλλά συνολικά, αυτός ο δίσκος είναι πολύ πιο προσωπικός και εσωτερικός. Μιλά για αποξένωση, για την επιθυμία για κάτι πέρα από αυτόν τον κόσμο και για την αίσθηση ότι αυτός ο κόσμος δεν είναι το πραγματικό μας σπίτι. Και αυτό ήταν πάντα κεντρικό στοιχείο στους DRACONIAN.
Metalwar: Ποιο είναι το πιο ιδιαίτερο τραγούδι του δίσκου για σένα προσωπικά;
AJ: Θα αναφερθώ σε δύο. Το πρώτο είναι το “I Welcome Thy Arrow”. Γεννήθηκε από επαναλαμβανόμενα όνειρα που είχα επί χρόνια. Ήταν πολύ ζωντανά και επέστρεφαν ξανά και ξανά. Άλλοτε ένιωθα πως με κυνηγούσαν. Άλλοτε ήθελα να με κυνηγούν. Άλλοτε φόβο, άλλοτε ευγνωμοσύνη. Έμειναν μέσα μου και έπρεπε να γράψω γι’ αυτά.
Το δεύτερο είναι το “The Face of God”. Αυτό είναι πιο δύσκολο να εξηγηθεί. Είναι σαν ένας διαλογισμός. Εμπνεύστηκε από την ιδέα της σιωπής του Θεού, κάτι που θυμάμαι από τις ταινίες του Ingmar Bergman.
Υπήρχε μια εικόνα που έμεινε στο μυαλό μου: «Είδα το πρόσωπο του Θεού και έκλαιγε». Μου φάνηκε μια πολύ ισχυρή ιδέα για να χτίσω ένα τραγούδι πάνω σε αυτήν. Είναι πολύ δύσκολο να το εξηγήσω αλλά πιστεύω ότι οι περισσότεροι θα το καταλάβουν.
Εδώ τίθεται το θέμα της εξουσίας μέσα από τα δακρυσμένα μάτια και η αίσθηση ότι δεν είσαι άξιος στο τέλος, παρόλο που γνωρίζεις ότι δεν έχει κάνει κάτι κακό.
Μου φάνηκε πολύ δυνατή έννοια οπότε καθίσαμε με τον Johan και το δουλέψαμε και τελικά έγινε το πιο δυνατό και περίπλοκο τραγούδι του άλμπουμ.
Metalwar: Μου ανέφερες 2 τραγούδια αλλά τελικά κυκλοφορήσατε ως singles τα “Cold Heavens”, “Misanthropic River” και “Anima”. Γιατί επιλέξατε αυτά;
AJ: Η εταιρεία είχε λόγο φυσικά στην επιλογή, αλλά και τα τρία αντιπροσωπεύουν διαφορετικές πλευρές του δίσκου.
Το “Cold Heavens” ήταν η προφανής πρώτη επιλογή. Είναι πιο σύντομο, πιο άμεσο και η Lisa λάμπει σε αυτό. Δείχνει την δύναμη της φωνής της και επίσης αισθάνεται πολύ κοντά στους στίχους. Επιπλέον, θέλαμε να φτιάξουμε και ένα video clip για το τραγούδι αυτό. Ξέρεις, ήταν μόλις το δεύτερο τραγούδι στην πορεία μας στο οποίο εμφανιζόμαστε και εμείς στο video clip.
Το Misanthropic River είναι πιο κοντά στον κλασικό ήχο των DRACONIAN. Θα έλεγα ότι μοιάζει με το “Sleepwalkers” που βρισκόταν στο προηγούμενο άλμπουμ μας. Είναι παρόμοια όσον αφορά την ψυχή και την ενέργεια που βγάζουν.
Και το “Anima” είναι κάτι διαφορετικό: πιο ατμοσφαιρικό, πιο γοτθικό, πιο εσωτερικό, επηρεασμένο από τη θεωρία του Jung για τη σκιά.
Μαζί, αντιπροσωπεύουν όλο το εύρος του δίσκου.
Metalwar: Μετά από περισσότερες από τρεις δεκαετίες, η ιστορία των DRACONIAN λειτουργεί τελικά σαν προστατευτικός μανδύας ή σαν βάρος όταν ξεκινάτε να δημιουργήσετε κάτι νέο;
AJ: Θα έλεγα ότι είναι ένας προστατευτικός μανδύας. Μας δίνει μια βάση. Ξέρουμε ποιοι είμαστε.
Μπορούμε να πειραματιστούμε, να αντλήσουμε έμπνευση από διαφορετικά πράγματα, αλλά πάντα επιστρέφουμε στον πυρήνα μας: gothic doom metal με progressive στοιχεία.
Όσο είμαστε εγώ και ο Johan στη μπάντα, αυτό δεν πρόκειται να αλλάξει.
Metalwar: Μετά την κυκλοφορία του άλμπουμ, ποια είναι τα σχέδιά σας για να φέρετε το “In Somnolent Ruin” στη σκηνή;
AJ: Ξεκινάμε την επόμενη εβδομάδα με περιοδεία στη Λατινική Αμερική Μετά θα παίξουμε σε Ισπανία, Πορτογαλία, στο Brutal Assault, σε ακόμη ένα καλοκαιρινό φεστιβάλ, στην Ασία — Ιαπωνία και Κίνα — και στην Τουρκία.
Και συζητάμε επίσης για Ελλάδα. Οπότε ελπίζω να τα πούμε σύντομα εκεί.
Metalwar: Αυτά από εμένα Anders. Σε ευχαριστώ και πάλι και ελπίζω να σας δούμε σύντομα στην Αθήνα!
AJ: Ευχαριστώ πολύ. Ήταν χαρά μου.
Συνέντευξη: Κώστας Μπουντούκος
Επιμέλεια ερωτήσεων: Κώστας Μπουντούκος, Joanna Gonas
