Φανταστείτε να στέκεστε σε ένα αμυδρά φωτισμένο, γεμάτο καπνό δωμάτιο, όπου το βαρύ, ζεστό fuzz του rock των ’70s συγκρούεται μετωπικά με την ωμή, επιθετική ορμή του grunge των ’90s. Μέσα από τις σκιές της Βοστώνης της Μασαχουσέτης, αναδύεται ένα θηρίο που έχει περάσει σχεδόν δύο δεκαετίες αψηφώντας τα όρια της σκληρής μουσικής.
Αυτό το θηρίο είναι οι Gozu.

Σήμερα, το Sound Stories by Jo και το metalwar.gr είναι ενθουσιασμένα που καλωσορίζουν την κινητήριο δύναμη πίσω από αυτή τη fuzzy, γεμάτη ψυχή τρέλα. Καθόμαστε παρέα με τον Marc “Gaff” Gaffney για να βουτήξουμε βαθιά στη συναισθηματική σύνθεση του νέου δίσκου, τη μαγεία του στούντιο και τη χαοτική ομορφιά της ζωής στον δρόμο.

Jo: Gaff, καλωσόρισες στο Sound Stories by Jo και στο metalwar.gr! Είναι απόλυτη τιμή και χαρά μας που σε έχουμε σήμερα μαζί μας. Πρώτα απ’ όλα, συγχαρητήρια για την κυκλοφορία του “Gozu VI” στις 15 Μαΐου! Πώς νιώθεις που αυτά τα 8 κομμάτια κυκλοφορούν επιτέλους στον κόσμο και ποιο είναι το μέχρι στιγμής feedback από τους οπαδούς;
Gaff: Το feedback είναι καταπληκτικό. Πολλοί θεωρούν ότι είναι η καλύτερη δουλειά μας και νιώθω απίστευτα δεμένος και χαρούμενος με τις αντιδράσεις.

Jo: Για αυτό το άλμπουμ, επιστρέψατε στα Mad Oak Studios με τον παραγωγό Benny Grotto, την ομάδα δηλαδή πίσω από την κυκλοφορία σας “The Fury of a Patient Man” το 2013. Τι σας έκανε να θέλετε να επισκεφτείτε ξανά αυτή τη δημιουργική συνεργασία και πώς βοήθησε ο Benny στη διαμόρφωση του ηχητικού τοπίου του νέου δίσκου;
Gaff: Είχαμε ηχογραφήσει το Locust Season με τον Benny πριν από πολλά φεγγάρια. Είναι ο μικρός αδερφός του Joe και ένας καταπληκτικός μηχανικός ήχου, παραγωγός και άνθρωπος. Συζητήσαμε μαζί του για τις ηχογραφήσεις και ήταν ενθουσιασμένος. Ανταλλάσσαμε email πέρα-δώθε για το τι έψαχνα όσον αφορά τις αρμονίες, τη μελωδία, τη δομή και τον τόνο της κιθάρας μου. Κατάφερε να αποτυπώσει τα πάντα και να με σπρώξει σε ένα νέο επίπεδο. Έβαλε τον Doug, τον Joe κι εμένα να δοκιμάσουμε διαφορετικές κεφαλές (ενισχυτών) και πετάλια, τα ηχογραφήσαμε και επιλέξαμε ό,τι ακουγόταν καλύτερα. Ήταν υπέροχο.

Jo: Marc, ανέφερες πρόσφατα ότι ήσουν «αρκετά ταλαιπωρημένος συναισθηματικά» κατά τη διάρκεια της συγγραφής αυτού του άλμπουμ, γεγονός που σε οδήγησε στο να παίξεις κιθάρα περισσότερο από ποτέ. Πώς επηρέασε το τελικό αποτέλεσμα των τραγουδιών η διοχέτευση αυτών των έντονων συναισθημάτων στο όργανό σου;
Gaff: Ήταν μακράν το καλύτερο παίξιμο που έχω κάνει ποτέ. Στιχουργικά, νιώθω ότι βρήκα τον ρυθμό μου και έβγαλα από μέσα μου τα συναισθήματα που με “μαστίγωναν” κάθε βράδυ. Η μουσική που έγραψα είναι διαφορετική από αυτή που έχω γράψει στο παρελθόν. Είμαι πολύ χαρούμενος με αυτό.

Jo: Κομμάτια όπως το “Corinthian Leatherface” και το “Midnight Express” δείχνουν δύο όμορφες πλευρές των Gozu — η μία γρήγορη και βασισμένη στα riff, η άλλη αργή, σκοτεινή και μελωδική. Πώς καταφέρνετε να ισορροπείτε την ωμή sludge/stoner δύναμη με τόσο ψυχωμένες φωνητικές αρμονίες;
Gaff: Όλη η μουσική που ακούω έχει πολλές αλλαγές, διαφορετικά vibes και όλα έχουν αρμονίες που λατρεύω. Κάτι με το οποίο θα ένιωθε άνετα ο Sly (Stone), και πραγματικά το επιδίωξα πολύ σε αυτό το άλμπουμ φωνητικά, οπότε σε ευχαριστώ πολύ που το πρόσεξες. Μπορεί να σε πάει από ένα χαλαρό shuffle σε ένα φουλ χορευτικό κομμάτι μέσα σε 30 δευτερόλεπτα. Βλέπω το κάθε τραγούδι ως κάτι ξεχωριστό και θέλω το καθένα να έχει τη δική του ταυτότητα. Το να τραγουδάω πάνω σε όσα έχουν στρώσει τα υπόλοιπα παιδιά είναι πραγματικά ένα όνειρο που έγινε πραγματικότητα. Με αφήνουν να κάνω αυτό που θέλω.

Jo: Έχεις περιγράψει τον ήχο των Gozu ως «μια βαριά μπάντα με ψυχή (heavy soulful band)» όπου ο κόσμος μπορεί να «κουνήσει τον κώλο του» ακούγοντας ταυτόχρονα ειλικρινείς στίχους. Πιστεύεις ότι το “Gozu VI” είναι η απόλυτη πραγμάτωση αυτού του ορισμού;
Gaff: Πραγματικά το πιστεύω. Αν δεν μπορείς να νιώσεις σέξι ακούγοντας αυτό το άλμπουμ και αφήνοντας τους γοφούς σου να “γράψουν τη φράση”, σε λυπάμαι και έχω έναν γιατρό που μπορώ να σου συστήσω να πάρεις τηλέφωνο γι’ αυτό.

Jo: Αυτό είναι το δεύτερο άλμπουμ με το σταθερό line-up που αποτελείται από εσένα, τον Doug Sherman, τον Joe Grotto και τον Seth Botos. Πώς έχει εξελιχθεί η εσωτερική χημεία τα τελευταία χρόνια και πόσο επηρέασε αυτή η βαθιά εμπιστοσύνη τη διαδικασία της σύνθεσης;
Gaff: Αυτό το άλμπουμ ήταν πολύ εύκολο να ηχογραφηθεί, καθώς όλοι ξέραμε τι θέλαμε να κάνουμε και τι να φέρουμε στην ηχογράφηση. Έγινε μάλλον γρήγορα και νιώθω ότι το άλμπουμ το δείχνει αυτό.

Jo: Με μια καριέρα που μετρά πάνω από 15 χρόνια, έχετε καταφέρει να διατηρήσετε αυτό που αποκαλείς «παιδικό ενθουσιασμό για τη μουσική», σε συνδυασμό με μια ώριμη ταυτότητα. Ποιο είναι το μυστικό σου για να κρατάς αυτή την εσωτερική φλόγα και τον ενθουσιασμό ζωντανά μετά από τόσα χρόνια;
Gaff: Όλοι μας λατρεύουμε να παίζουμε. Είναι πραγματικά τόσο απλό. Μπορεί να έχεις μια σκατένια μέρα, ανεβαίνεις στη σκηνή και όλα εξαφανίζονται. Έστω και για 30-60 λεπτά, έχεις αυτόν τον χρόνο όπου είσαι εσύ, το όργανό σου, η μπάντα και το κοινό. Αν δεν σου αρέσει να παίζεις, να περιοδεύεις, να φτιάχνεις μουσική, τότε γιατί στο διάολο να το κάνεις; Είναι το μόνο μέρος όπου μπορείς να ξεφύγεις σε έναν άλλο κόσμο και να κάνεις τους ανθρώπους να νιώσουν υπέροχα, ενώ ταυτόχρονα θεραπεύεσαι κι εσύ λίγο από τις καθημερινές μαλακίες. Είναι δώρο, περισσότερο από οτιδήποτε άλλο.

Jo: Οι Gozu απέφευγαν πάντα τις αυστηρές ταμπέλες στα είδη μουσικής, συνδυάζοντας στοιχεία από stoner, doom, Motown, soul, ακόμα και power-pop. Ποιες ήταν μερικές από τις πιο απροσδόκητες μουσικές επιρροές που τρύπωσαν στη σύνθεση του “Gozu VI”;
Gaff: Είμαι μακράν αυτός που ακούει τη λιγότερη metal μουσική στο γκρουπ. Μου αρέσουν οι Sleep, οι High on Fire, οι Sabbath, οι Soundgarden, οι Alice in Chains, οι Iron Maiden κ.λπ. Αλλά ακούω περισσότερο Allman Brothers, Marshall Tucker, Lynyrd Skynyrd, D’angelo, Soulive, Stevie Wonder, Sly (Stone), Joy Division, Depeche Mode, Journey, Bonnie Raitt, Loverboy, Roxy Music, James Gang, Neil Young, CSN (Crosby, Stills & Nash), Joni Mitchell… τέτοια ωραία πράγματα. Με νοιάζουν οι αρμονίες, οι μελωδίες, ό,τι με κάνει να νιώθω ζωντανός και ό,τι μου μιλάει στην ψυχή. Χρειάζομαι ένα καλό groove, τεράστια φωνητικά και να το νιώθω στα σωθικά μου και στα αρχίδια μου.

Jo: Αυτή τη στιγμή βρίσκεστε σε μια τεράστια Co-Headlining περιοδεία στις ΗΠΑ με τους Restless Spirit, η οποία διαρκεί από τα τέλη Μαΐου έως τα τέλη Ιουνίου! Πώς πάει η περιοδεία μέχρι στιγμής και πώς αντιδρά το κοινό ακούγοντας τα νέα κομμάτια ζωντανά για πρώτη φορά;
Gaff: Η περιοδεία ήταν υπέροχη. Είχαμε μερικές “μάπα” εμφανίσεις, αλλά συνολικά ήταν φανταστική. Πολλοί νέοι οπαδοί και τα πλήθη ήταν φαντασμαγορικά. Κάποια μέρη είναι δυστυχώς δύσκολα, καθώς δεν είμαστε κανένα τεράστιο όνομα. Έτσι, σε ορισμένες περιοχές κανείς δεν ξέρει ποιος είσαι και μπορεί να μην είμαστε του γούστου τους. Ξέρεις λοιπόν ότι μπορεί να είναι μια δύσκολη νύχτα, αλλά παρόλα αυτά εμφανίζεσαι και παίζεις σαν να είναι εκεί 500 άτομα για να σε δουν. Και πάλι, αν υπάρχουν άνθρωποι εκεί, παίζεις γι’ αυτούς σαν να είναι 500. Αυτά είναι τα πράγματα για τα οποία μιλούσα πριν. Παίζεις επειδή είναι μέσα σου και είναι αυτό που είσαι προορισμένος να κάνεις. Το κοινό σίγουρα γούσταρε τα νέα κομμάτια και αυτό ήταν απολαυστικό!

Jo: Το να είσαι στον δρόμο ακριβώς τη στιγμή που κυκλοφορεί ένα νέο άλμπουμ πρέπει να είναι μια έντονη εμπειρία. Ποιο από τα νέα τραγούδια του “Gozu VI” ήταν το πιο διασκεδαστικό ή το πιο απαιτητικό να ερμηνεύσετε ζωντανά στη σκηνή;
Gaff: Παίξαμε τα “Corinthian (Leatherface)”, “Midnight Express”, “Killer Khan”, “Banacek” και “They Did Know Karate”. Είναι όλα κομμάτια που λατρεύουμε να παίζουμε και μετά από μερικές εμφανίσεις μπορείς να νιώσεις το vibe και τη συνοχή. Είναι ένα όμορφο πράγμα να το βιώνεις. Μπορώ να έχω ένα «Αμήν»;

Jo: Αφού ολοκληρώσετε αυτή την τρέχουσα περιοδεία στις ΗΠΑ τον Ιούλιο, ποια είναι τα επόμενα σχέδια των Gozu; Υπάρχουν σκέψεις ή συζητήσεις για να φέρετε αυτό το βαρύ, γεμάτο ψυχή fuzz στην Ευρώπη ή στην Ελλάδα για μερικές ζωντανές εμφανίσεις;
Gaff: Έχουμε μερικές ημερομηνίες τον Σεπτέμβριο και τον Ιανουάριο στις Πολιτείες. Αν κάποιος στην Ευρώπη θέλει να μας φέρει, ας μου στείλει ένα μήνυμα και θα έρθουμε αμέσως. Το συζητάμε αυτό ακριβώς τώρα.

Jo: Κοιτάζοντας πίσω σε ολόκληρο το ταξίδι της δημιουργίας του “Gozu VI”, από τις συναισθηματικές στιγμές της σύνθεσης μέχρι το στούντιο και τώρα τη σκηνή, ποιο είναι το πιο πολύτιμο μάθημα που σας δίδαξε αυτό το άλμπουμ ως μουσικούς και ως ανθρώπους;
Gaff: Να παίζεις ό,τι νιώθεις και να είσαι ειλικρινής. Να σφυροκοπάς κάθε live σαν να είναι το τελευταίο σου, γιατί πραγματικά ποτέ δεν ξέρεις. Αυτός ο κόσμος είναι τόσο γαμημένος, δεν θεωρούμε τίποτα δεδομένο. Και μόλις αρχίσεις να το κάνεις αυτό, μπορείς κάλλιστα να αγοράσεις μια πολυθρόνα και να αποσυρθείς, επειδή κανέναν δεν τον νοιάζει τι έχεις κάνει στο παρελθόν, θέλουν να μάθουν τι κάνεις τώρα.

Jo: 12+1: Οι Gozu είναι διάσημοι για μερικούς από τους πιο ξεκαρδιστικά ευφυείς τίτλους τραγουδιών στη σκηνή. Στο νέο άλμπουμ έχετε τίτλους όπως το “Corinthian Leatherface” —που ακούγεται σαν ταινία τρόμου που χρηματοδοτείται από εταιρεία πολυτελών αυτοκινήτων— και το “Tom Cruise Control”. Αν έπρεπε να διαλέξεις έναν τίτλο τραγουδιού από το “Gozu VI” για να γραφτεί στην ταφόπλακά σου, απλά και μόνο για να μπερδέψεις τις επόμενες γενιές, ποιος θα ήταν αυτός και γιατί;
Gaff: Θα ήταν στην πραγματικότητα από το άλμπουμ Fury, το “Hey Hey Chicken George”. Δεν έχω ιδέα τι σημαίνει ή γιατί, το βρίσκω αστείο και δεν μπορώ καν να σου πω τι σημαίνει ή πώς το σκεφτήκαμε. Ήταν απλά μια φάση που πετούσαμε ιδέες στον αέρα και αυτή την πιάσαμε με στυλ. Γουούουου!

Jo: Σε ευχαριστούμε πάρα πολύ, Gaff, για τον χρόνο σου, την υπέροχη μουσική σου και για αυτή τη συνέντευξη μαζί μας! Είναι απόλυτη χαρά μας να σε φιλοξενούμε στο Sound Stories by Jo και στο metalwar.gr. Ευχόμαστε σε εσένα και στην υπόλοιπη μπάντα μια απίστευτη, ασφαλή περιοδεία και τεράστια επιτυχία με το “Gozu VI”. Τα τελευταία λόγια ανήκουν σε σένα — υπάρχει κάποιο μήνυμα που θα ήθελες να στείλεις στους οπαδούς σας στην Ελλάδα και σε όλο τον κόσμο;
Gaff: Η μητέρα μου είναι Ελληνίδα και ως εκ τούτου θα ήθελα πάρα πολύ να παίξω και να επισκεφτώ την Ελλάδα. Σε ευχαριστώ πάρα πολύ για τον χρόνο σου και τις όμορφες ερωτήσεις σου, ελπίζω να έχεις μια όμορφη χρονιά και σε παρακαλώ να προσέχεις. Πολλή αγάπη και… “Eat a Peach” (σ.σ. αναφορά στο άλμπουμ των Allman Brothers). Gaff.