The Gathering live at Athens. Μια νύχτα που ο χρόνος σταμάτησε στο Floyd! Όταν το Mandylion ξύπνησε ξανά την Αθήνα!
The Gathering και Mandylion 30 χρόνια μετά απέδειξαν πως κάποιες μουσικές δε μεγαλώνουν ποτέ, απλά επιστρέφουν για να ξυπνήσουν όσα νόμιζες πως είχαν ξεχαστεί!
Μια βραδιά γεμάτη μνήμες, συγκίνηση και τραγούδια που εξακολουθούν να ταξιδεύουν κατευθείαν στην ψυχή!
Το απόγευμα του Σαββάτου ντύθηκε με την καλύτερη ατμόσφαιρα, την οποία ανέμεναν οι χιλιάδες φίλοι του σκληρού ήχου και όχι μόνο. Το αρχικό μούδιασμα από την τελευταίας στιγμής αλλαγή χώρου, από το ιστορικό θέατρο του Λυκαβηττού στο καταπληκτικό Floyd, ξεπεράστηκε γρήγορα από την ποιότητα του χώρου, την εξαιρετική ορατότητα και, κυρίως, τον κρυστάλλινο ήχο.
Από τις 19:00, όταν άνοιξαν οι πόρτες, τα συναισθήματα τριάντα χρόνων άρχισαν να αναβλύζουν, με την αναμονή να γίνεται ολοένα και πιο αγωνιώδης. Άνθρωποι διαφορετικών ηλικιών, με διαφορετικές μουσικές αφετηρίες, έμοιαζαν να έχουν έρθει για τον ίδιο ακριβώς λόγο: για να ξανασυναντήσουν ένα κομμάτι του μουσικού τους παρελθόντος.
Οι The Gathering είναι από εκείνες τις μπάντες κοινής αποδοχής, που κατάφεραν να ενώσουν fans διαφορετικών μουσικών ειδών και γενεών. Για κάποιους είναι το Mandylion, για άλλους το Nighttime Birds, το How to Measure a Planet? ή οι μεταγενέστερες δημιουργίες τους. Για όλους, όμως, υπάρχει εκείνη η ιδιαίτερη σύνδεση που δύσκολα περιγράφεται με λόγια.
Όλοι γνωρίζαμε τι να περιμένουμε από τους The Gathering της σημερινής εποχής. Το πραγματικό ερώτημα, μέχρι να ανοίξει η σκηνή, ήταν διαφορετικό: ποια θα ήταν τα δικά μας συναισθήματα και πόσο δυνατά, πόσο έντονα και πόσο διαχειρίσιμα θα ήταν!
Το ξεχωριστό Mandylion σημάδεψε μια ολόκληρη εποχή. Μια εποχή που η αγνότητα και η αθωότητα πότισαν τις ψυχές μας και δημιούργησαν αναμνήσεις οι οποίες, τριάντα και πλέον χρόνια μετά, παραμένουν ζωντανές. Το άλμπουμ στέκεται ακόμη ανάμεσα στις αγαπημένες κυκλοφορίες μιας ολόκληρης γενιάς και η ζωντανή του αναβίωση δεν θα μπορούσε παρά να κουβαλά ένα τεράστιο συναισθηματικό βάρος.
Ακριβώς στις 20:30, η αναμονή έδωσε τη θέση της στην έκρηξη των συναισθημάτων. Άλλοι εξστασιάστηκαν, άλλοι παρακολουθούσαν αποσβολωμένοι και άλλοι ακολουθούσαν τραγουδώντας κάθε στίχο μαζί με την αγαπημένη μας Anneke.
Η εισαγωγή του ομώνυμου Mandylion πέρασε κυριολεκτικά από πάνω μας. Για λίγες στιγμές ήταν σαν να σταμάτησε ο χρόνος. Η πρώτη νότα, η ατμόσφαιρα, η φωνή και οι μνήμες που κουβαλούσε το συγκεκριμένο τραγούδι δημιούργησαν εκείνη τη γνώριμη ρίγη που μόνο η μουσική μπορεί να προκαλέσει.
Και όταν η Anneke ανέβηκε στη σκηνή, δεν χρειάστηκε τίποτα περισσότερο. Η παρουσία της, η χαρακτηριστική φωνή της και ο τρόπος με τον οποίο επικοινωνούσε με το κοινό απέδειξαν για ακόμη μία φορά γιατί αποτελεί τόσο ξεχωριστή μορφή στην ιστορία των The Gathering. Δεν ήταν απλώς μια εμφάνιση μιας τραγουδίστριας μπροστά σε ένα κοινό. Ήταν μια συνάντηση ανθρώπων που μοιράζονται κοινές μουσικές αναμνήσεις.
Από το Eleanor και το Fear the Sea μέχρι το In Motion, το On Most Surfaces, το Broken Glass και το Waking Hour, η βραδιά εξελισσόταν χωρίς να αφήνει χώρο για χαλάρωση. Κάθε τραγούδι άνοιγε και μία διαφορετική πόρτα στο παρελθόν, ενώ η μπάντα φρόντιζε να αποδεικνύει ότι οι συγκεκριμένες συνθέσεις δεν ανήκουν μόνο σε μια άλλη εποχή. Παραμένουν ζωντανές.
Ο πολύ καλός ήχος και τα εντυπωσιακά φώτα αποτέλεσαν σημαντική βοήθεια στην παρουσίαση των κομματιών, δίνοντας το καλύτερο δυνατό αποτέλεσμα. Το Floyd αποδείχθηκε ένας χώρος που μπορεί να υποστηρίξει με άνεση μια τέτοια εμφάνιση, δημιουργώντας παράλληλα μια άμεση σχέση ανάμεσα στη σκηνή και το κοινό.
Φυσικά, τα τραγούδια από το Mandylion είχαν την τιμητική τους, χωρίς όμως η εμφάνιση να περιορίζεται σε αυτά. Το setlist ταξίδεψε σε μεγάλο μέρος της δισκογραφίας των The Gathering, δίνοντας την ευκαιρία στο κοινό να συναντήσει διαφορετικές περιόδους της μπάντας.
Και κάπου εκεί, ανάμεσα στα Leaves, Sand & Mercury, Strange Machines και στα υπόλοιπα κομμάτια, έγινε ξεκάθαρο κάτι που ίσως γνωρίζαμε ήδη: υπάρχουν συναυλίες που πηγαίνεις για να ακούσεις μουσική και υπάρχουν συναυλίες που πηγαίνεις για να ξαναζήσεις στιγμές της ζωής σου.
Η συγκεκριμένη βραδιά ανήκε στη δεύτερη κατηγορία.
Για περίπου δύο ώρες γίναμε μάρτυρες ενός live που, η αλήθεια είναι, δεν θέλαμε να τελειώσει ποτέ. Το κοινό τραγουδούσε, χειροκροτούσε, συμμετείχε και σε κάθε ευκαιρία ανταπέδιδε την ενέργεια που έβγαινε από τη σκηνή.
Το μεγάλο «ευχαριστώ» προς το ελληνικό κοινό, που εκφραζόταν σε κάθε ευκαιρία από τη μπάντα, ήταν ειλικρινές και φαινόταν. Και ίσως αυτή να ήταν μία από τις πιο όμορφες στιγμές της βραδιάς: η αίσθηση ότι η σχέση των The Gathering με το ελληνικό κοινό παραμένει ζωντανή και δυνατή.
Και όταν ήρθε η ώρα του encore, το Travel και το Saturnine αποτέλεσαν τον ιδανικό επίλογο. Όχι όμως και το τέλος της βραδιάς μέσα μας.
Η βραδιά έκλεισε όπως ακριβώς άρχισε. Με όλους μας να επιστρέφουμε νοητικά σε εκείνα τα χρόνια, γεμάτοι εικόνες, ήχους και συναισθήματα. Άλλοι έχοντας στο μυαλό τους την πρώτη φορά που άκουσαν το Mandylion, άλλοι κάποια παλιά συναυλία, ένα πρόσωπο, μια εποχή ή απλώς εκείνη την αίσθηση που δημιουργούσε η μουσική των The Gathering όταν όλα έμοιαζαν διαφορετικά.
Τριάντα και πλέον χρόνια μετά, η μουσική τους εξακολουθεί να βρίσκει τον δρόμο της προς την καρδιά μας.
Οι The Gathering θα είναι εκεί.
Και η ζωντανή αυτή εμφάνιση στην Αθήνα χάραξε ακόμη πιο βαθιά το όνομά τους στις αναμνήσεις όλων όσοι βρέθηκαν το βράδυ της 26ης Σεπτεμβρίου στο Floyd.
Setlist:
1.Mandylion Intro
2.Eleanor
3.Fear the Sea
4.In Motion
5.On Most Surfaces
6.Broken Glass
7.Waking Hour
8.Probably B. 50’s
9.Analog Park
10.In Motion II
11.Leaves
12.Sand & Mercury
13.Strange Machines
Encore:
15.Travel
16.Saturnine
Κείμενο – Φωτογραφίες – βίντεο: Spyros Tribos
Δεν υπάρχουν σχόλια ακόμη. Γίνε ο πρώτος που θα σχολιάσει!